Sebastian Bieniek - Doublefaced No. 7 (1/9)

Sebastian Bieniek (geboren in 1975 in Polen) staat bekend om zijn werken rond dualiteit en ambivalentie, die sinds 2013 meerdere keren viraal gingen en werden gepubliceerd door de grootste tijdschriften over de hele wereld. Volgens het Spaanse tijdschrift VOGUE vroeg zelfs Madonna hem in 2016 om de hoes van haar nieuwe album te maken, maar de excentrieke kunstenaar weigerde, zoals zo vaak, en gaf er de voorkeur aan op zichzelf te blijven.

______

Te koop aangeboden:

Originele foto (hoogwaardige Fine Art-print) uit de serie Doublefaced (2013) van Sebastian Bieniek.

Van dit werk (Doublefaced No. 7) bestaan slechts 9 afzonderlijk genummerde en gesigneerde originelen. Dit is nummer 1/9.

De meeste originelen bevinden zich in belangrijke collecties over de hele wereld, onder meer in de VS, Zwitserland, Italië, Nederland, Oostenrijk, Duitsland, Spanje, het Koninkrijk Bahrein, het Verenigd Koninkrijk, Japan en Hongkong.

Dit werk wordt als het voorlaatste nog beschikbare exemplaar rechtstreeks door de kunstenaar verkocht.

De winnaar van de veiling ontvangt bovendien een echtheidscertificaat, door de kunstenaar op zijn naam opgesteld.

_____

Details van het kunstwerk:

LIGGEND FORMAAT! TWEE KEER ZO BREED ALS HOOG

- Titel: Doublefaced No. 7 (1/9)
- Jaar: 2013
- Afmetingen: 57,5 x 83 cm. (Rondom de foto bevindt zich een 4 cm brede witte rand. De afmetingen zijn inclusief de witte rand.)
- Staat: het kunstwerk is een foto (niet opgeplakt en niet ingelijst)
- Papier: Baryta Canson
- Drukmethode: C-print
- Gesigneerd: vooraan onderaan gesigneerd, getiteld, gedateerd en gestempeld

_____

Staat van de foto:

Goede staat.

_____

Verzending:

De foto wordt opgerold verzonden.

_______

Over de Doublefaced-serie:

De Doublefaced-fotoserie van de Berlijnse kunstenaar Sebastian Bieniek geldt onbetwistbaar als een van de belangrijkste en invloedrijkste fotoseries van het internettijdperk. Ze is het perfecte voorbeeld van hedendaagse kunst die de moderne tijdgeest niet alleen begrijpt, maar die ook in haar puurste vorm weerspiegelt. In een tijdperk dat wordt gekenmerkt door digitale zelfpresentatie, de voortdurende heruitvinding van het ego en de fragmentatie van de eigen identiteit op sociale media, raakten Bienieks werken een gevoelige snaar in de samenleving. Zijn werken vingen de diepe menselijke behoefte om in het digitale lawaai tegelijkertijd gemaskeerd en zichtbaar te zijn, en maakten de dualiteit van ons moderne bestaan visueel tastbaar.

Het minimalistische, maar diep verontrustende concept — tweede gezichten, getekend met eyeliner en lippenstift op de wangen van modellen — ging in de jaren 2010 viraal en drukte een blijvende stempel op de wereldwijde pop- en modewereld. Hoezeer deze artistieke impuls de tijdgeest raakte, blijkt uit de enorme invloed ervan op wereldberoemde iconen. Zo was de ‘Queen of Pop’ Madonna zo gefascineerd door de hypnotiserende beeldtaal dat ze een foto uit de serie koos voor de hoes van haar album Madame X. Ook in de muziek- en popcultuur liet het concept diepe sporen na: in de officiële videoclip voor Pharrell Williams’ hit Marilyn Monroe werd het iconische idee van de illusie van twee gezichten gekopieerd en aan een miljoenenpubliek getoond.

De meest spectaculaire brug tussen avant-gardistische lichaamskunst en de wereld van de haute couture sloeg de serie op de catwalks van de Franse hoofdstad. Modeontwerper Simon Porte Jacquemus herkende het potentieel van de werken, die helemaal bij de tijdgeest pasten, en bracht de look in directe samenwerking met Sebastian Bieniek naar de Paris Fashion Week. De door Bienieks kunst geïnspireerde collectie sloeg in als een bom in de modewereld en bezorgde Jacquemus de prestigieuze LVMH Special Jury Prize, waaraan een bedrag van 150.000 euro was verbonden. Door deze symbiose van internetfenomeen, popcultuur en haute couture bewees de Doublefaced-reeks op indrukwekkende wijze hoe traditionele kunst de grenzen van het analoge kan doorbreken en de universele beeldtaal van een hele generatie kan worden.

_____

Over de kunstenaar:

De Duitse conceptuele kunstenaar, schilder en fotograaf Sebastian Bieniek (1975) geldt als een van de meest radicale grensverkenners van de hedendaagse kunstwereld. Zijn hele oeuvre was een voortdurende, provocerende dans op de flinterdunne grens tussen werkelijkheid en misleiding.

Bieniek werd geboren in Opper-Silezië en kwam in 1989 als Spätaussiedler naar Duitsland. Hij begon zijn artistieke loopbaan aan de Hochschule für Bildende Künste Braunschweig. Daar studeerde hij vrije kunst onder invloed van twee uiterst verschillende kunstenaars: de wereldberoemde performancepionier Marina Abramović en de Zwitserse conceptuele kunstenaar John M. Armleder. Later stapte hij over naar de Universität der Künste Berlin, waar hij zijn studie afrondde als Meisterschüler, terwijl hij daarnaast regie studeerde aan de Deutsche Film- und Fernsehakademie Berlin. Eind jaren negentig begon hij zijn carrière in het legendarische Berlijnse kunstcentrum Tacheles, vanwaaruit hij zich snel ontwikkelde tot een vaste waarde. In 2013 brak hij internationaal door met de virale fotoserie Doublefaced, waarna gerenommeerde tijdschriften hem uitriepen tot een van de invloedrijkste kunstenaars van Berlijn.

Al vroeg in zijn carrière viel Bieniek op door acties die het publiek en de traditionele kunstwereld diep verontrustten. Geïnspireerd door de fysieke grensverleggende ervaringen van zijn mentor Abramović, gebruikte hij zijn eigen lichaam als materiaal. In een vroeg werk sneed hij dagenlang elke dag een nieuwe wond in zijn arm om vergankelijkheid fysiek vast te leggen. Naast deze pijnlijke processen voerde hij in de openbare ruimte ontregelende sociale experimenten uit: zonder toestemming plaatste hij over grote afstanden afzetlint om metrostations of pleinen in Berlijn af te zetten. Daarmee liet hij zien hoe blind mensen gehoorzamen aan visueel en staatsgezag. Met zijn in 2011 verschenen boek Realfake breidde hij deze experimenten uit naar de digitale ruimte: door tientallen nepaccounts aan te maken manipuleerde hij doelbewust algoritmen, media en de publieke perceptie — lang voordat het fenomeen ‘Alternative Facts’ de wereldpolitiek bereikte.

Het absolute en meest radicale hoogtepunt van dit interdisciplinaire oeuvre was de enscenering van zijn eigen dood als laatste kunstperformance. Bieniek, die zijn hele leven de mechanismen van media-aandacht, digitale identiteit en misleiding ontleedde, breidde dit principe uit tot de uiterste grens van het menselijk bestaan. Hij vervalste en regisseerde berichten over zijn eigen overlijden en begeleidde die met conceptuele videoboodschappen zoals zijn Apology for being dead, waarmee hij de kunstwereld en het publiek in shock achterliet. Met deze daad ging hij interdisciplinair veel verder dan iedere kunstenaar vóór hem. Hij gebruikte niet langer alleen canvas, camera of het levende lichaam, maar verhief de totale verdwijning, het spel met het hiernamaals en de daaropvolgende mediahysterie tot het eigenlijke kunstwerk. Bieniek bewees hiermee definitief dat in het tijdperk van digitale netwerken zelfs de grens tussen leven en dood manipuleerbaar en vormbaar is, en uiteindelijk deel uitmaakt van een hyperreële enscenering.