Erich Buchholz (1891-1972) - Composition

Erich Buchholz: Compositie uit La Lune en Rodage III (1977)

Een afdruk uit een van de belangrijkste verzamelaarportefeuilles van de twintigste eeuw — Carl Laszlo's La Lune en Rodage, gepubliceerd in drie delen (1960, 1965, 1977) door Edition Panderma, Basel. De portefeuille is een draagbaar museum van de naoorlogse avant-garde, samengesteld door Laszlo uit bijdragen van Lucio Fontana, Piero Manzoni, Jean Arp, Meret Oppenheim, Otto Piene, Victor Vasarely, Enrico Castellani, Hundertwasser en anderen — velen van hen leverden cruciale vroege werken speciaal voor dit project.
Deze Buchholz-druk keert terug naar een van zijn fundamentele composities uit 1920 — het oorspronkelijke schilderij waarvan het origineel in de vaste collectie van het Museum of Modern Art, New York (Composition, 1920) is ondergebracht. Het motief behoort tot de kleine, geconcentreerde oeuvre van werk dat Buchholz produceerde in Berlijn tussen 1918 en 1924, toen hij in het midden van de Europese niet-objectieve kunst stond naast El Lissitzky, László Moholy-Nagy, László Péri en Ernő Kállai — contacten die hij legde tijdens de mijlpaalexpo van de Van Diemen Gallery in 1922 Erste russische Kunstausstellung / Constructivism and Suprematism. Na 1925 trok Buchholz zich terug uit de artistieke activiteit, en vanaf 1933 mocht hij niet meer schilderen onder de nationaalsocialistische autoriteiten. Hij hervatte het werk pas na 1945. Drukken die rechtstreeks verwezen naar zijn Berlijn-periode 1918–1924 zijn derhalve schaars op de markt.

Geprint op Vergé-papier, ondertekend en gedateerd. Dit is een niet-genummerde exemplaar uit het derde deel van de reeks (totaal editie 230, waarvan 65 hors commerce-prints ongegebraucht zijn uitgegeven). Het vel is professioneel bevestigd op archiefkarton (32 × 32 cm) en verkeert in mint-archiefconditie.

Eigendomsgeschiedenis: Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel.

Erich Buchholz (1891 Bromberg / Bydgoszcz – 1972 Berlijn) was een Duitse schilder en drukkunstenaar, en een centrale figuur van de Berlijnse Constructivistische scène uit het vroege jaren twintig. Zijn eerste solo-expositie werd gehouden in de Galerie Der Sturm van Herwarth Walden in 1921. Zijn schilderijen, gesculptuurde reliëfs en houtsneden uit deze periode anticiperen op bekommernissen die later werden ontwikkeld door de Bauhaus- en De Stijl-kringen. Werken bevinden zich in het Museum of Modern Art, New York; de Berlinische Galerie; de Nationalgalerie Berlin; het Sprengel Museum, Hannover; en andere grote publieke collecties.