Arthur Rothstein - Minstrel Showbill

Print: Gelatine-zilverafdruk op baryt (2015), 30x24 cm, uit origineel negatief (scan) – Galerie Bilderwelt, tentoonstelling-prints-archief, #2 uit editie van 5 – Sehr gut erhaltener Zustand.
Walker Evans (1903 – 1975)
Minstrel Showbill (– ook gecatalogiseerd als Movie and Minstrel Show Posters on Brick Wall, Demopolis, Alabama; Minstrel Poster, Alabama; en andere varianten)
Datum: December 1935 – januari 1936
Plaats: Alabama; Demopolis, Marengo County (Metropolitan Museum’s record) – “Alabama” in de meeste andere bronnen
Print: Gelatine-zilverafdruk op baryt (2015), 30x24cm, uit scan van origineel negatief – Galerie Bilderwelt, archief voor tentoonstellingsdrukken, #1 uit editie van 5

---

De collectiekaart hieronder kan sectie voor sectie gevolgd worden voor informatie rondom de afbeelding zelf. Dit zijn invoeren uit mijn collectie-archief — samengesteld toen het materiaal werd gecatalogiseerd voor privé-context, licht aangepast voor het huidige aanbod. Ze zijn niet geschreven of kopie-gewijzigd als catalogus- of tentoonstellingstekst; die context behoort tot de fotografische afdruk en de geschiedenis daarvan als onderdeel van de tentoonstellingsgeschiedenis en het archief van Galerie Bilderwelt. Een privéachtergrondinformatie, aangeboden hier naar beste kunnen.

---

Beeldcontext.

Het afficheert een “Colored” tentshow — een Black-cast bedrijf dat op het Southern-circuit opereert onder wit management, wiens eigen reclame “zoete zangers, snelle dansers, grappige komieken” en de “Famous New Orleans Brown Skin Models” beloofde. De foto registreert dus iets complexer dan een witte minstrel-show: Zwarte performers binnen een racistische entertainment-genre. Minstrel shows waren een dominante Amerikaanse populaire vorm vanaf de jaren 1830; ze begonnen met witte performers in zwartgeschminkte gezichten, en zwarte companies verschenen vanaf de jaren 1840, de vorm presenteerde in beide gevallen zwarte mensen als voorwerpen van belachelijkmaking. Zoals MoMA’s catalogusinschrijving stelt, waren minstrel shows “een uitbuitende vorm van populaire vermaak doorheen de VS van de 19e eeuw tot in de jaren 1950 die whitesupermezie bevestigde.”

Beeldlegenda (centrale motieven, sleutels & referenties).

Vernaculaires aanduidingen — de bakstenen muur fungeert als het publieke visuele veld van Depression-era Alabama-steden, waar commerciële posters het gedeelde beeldmilieu vormden. Het vuil op de ondergrond en de ruwe textuur verbinden de spektakelbeelden met de leefomstandigheden in het gescheiden Zuiden. Twee vermaakseconomieën — Hollywood-western films en reizende minstrelshows, beide vormden ze het nationale self-understanding. De materiële verontreiniging van het minstrel-affiche (loslatend papier, blootgelegde muursteen) voert een langzame uitwissing uit die onbehagelijk samenvalt met de blijvende leesbaarheid van zijn racistische beeldtaal.

Initiële lezing.

Evans fotografeert het vermaakapparaat als oppervlakte — papier, plak, baksteen — gevangen op het moment dat het faalt. Hij neemt een massamarkt-spektakel gebouwd op raciale karikatuur en herwaardeert het onder het koele, analytische oog van fotografische modernisme. De ideologische lijnen van de cultuur worden direct op een muur geschreven in een klein Alabama-dorp. Wat hij met dit materiaal doet, is noch neutrale beschrijving, noch redactioneel commentaar: de foto legt een raciale hiërarchie vast op het exacte moment dat zijn reclame van de muur afwaaierde.

Plaats in Evans‘s werk.

Halverwege de jaren 1930 was zijn onderwerp vastgesteld. Zoals de account van het Metropolitan Museum stelt: “Zijn hoofdonderwerp was het vernaculare — de inheemse uitingen van een volk gevonden in wegenkantkraampjes, goedkope cafés, advertenties, eenvoudige slaapkamers, en kleine-stad hoofdstraten.” Een muur van geplakte affiches is dat onderwerp in bijna pure vorm: niet de gevierde gebeurtenis maar het papier dat het aankondigt, het oppervlak waarop het openbare leven van een dorp wordt opgehangen en slijt. Evans zelf verzette zich tegen het woord “documentair,” met de voorkeur voor “documentaire stijl”: “Een document heeft nut, terwijl kunst eigenlijk nutteloos is. Daarom is kunst nooit een document, hoewel het die stijl zeker kan aannemen.” Deze foto neemt die stijl aan en onthoudt het nut.

Plaatsing in Evans‘s werk.

Tegen het midden van de jaren dertig was zijn onderwerp bepaald. Zoals de toelichting van het Metropolitan Museum zegt: “Zijn voornaamste onderwerp was het vernaculare — de inheemse uitingen van een volk die te vinden zijn op wegkruisingen, goedkope cafés, advertenties, eenvoudige slaapkamers, en hoofdstraten van dorpen.” Een muur vol geplakte affiches is dat onderwerp in bijna zuivere vorm: niet het evenement dat wordt aangekondigd maar het papier dat het aankondigt, het oppervlak waarop een dorp zijn publiek leven plaatst en laat slijten. Evans zelf verzette zich tegen het woord “documentair” en koos voor “documentaire stijl”: “Een document heeft nut, terwijl kunst echt nutteloos is. Daarom is kunst nooit een document, hoewel het die stijl zeker kan aannemen.” Dit beeld adopteert de stijl en houdt het nut achter.

Toeschrijving en datering.

Het beeld wordt doorgaans toegeschreven aan 1935 of 1936, en op basis van het huidige bewijsmateriaal is dat precies zo ver als eerlijk kan worden gezegd. Het Walker Evans-archief van het Metropolitan Museum dateert zijn negatief op 20 of 30 december 1935, geplaatst in Demopolis, Marengo County. De bijschriftregel van de Library of Congress — ontleend aan de veldnotities van de fotograaf, een contemporaneous record — dateert een compagnon-frame op januari 1936. Het enige harde gegeven dat binnen het beeld zelf staat, is de één-nacht-optreden van de minstrel-bill op vrijdag 25 oktober, een datum die in 1935 past. De faire verklaring: de foto is gemaakt in Alabama in de winter van 1935–36, hoogstwaarschijnlijk december 1935 of januari 1936.

De afbeelding bestaat in twee framings — de vollere compositie die beide affiches toont (het huidige lot), en een nauwere kadering gecatalogiseerd als Minstrel Showbill Detail, gereproduceerd in American Photographs (1938). Deze structurele dualiteit — twee verschillende crops die onder verwante titels circuleren — verklaart veel van de variatie in institutionele datering en locatie-attributie.

Publicatie, tentoonstelling, collectiegeschiedenis.

Minstrel Showbill Detail (de nauwere crop) werd opgenomen in Walker Evans: American Photographs, MoMA, New York (september – november 1938), vertaald onder de caption “Minstrel showbill detail, 1936.” De volledige compositie werd opgenomen in latere MoMA-galerijinstallaties (2013 – 14; 2019 – 22). Afdrukken in bezit van MoMA, het Metropolitan Museum of Art, de National Gallery of Art, het Art Institute of Chicago, en het University of Michigan Museum of Art, onder anderen.

Geselecteerde literatuur.

Walker Evans: American Photographs (MoMA, 1938) — het motief gereproduceerd als “Minstrel showbill detail, 1936.”
Svetlana Alpers, Walker Evans: Starting from Scratch (Princeton University Press), pp. 124, 135 — analyseert Evans’s engagement met vernacular signage en oppervlak.
Judith Keller, Walker Evans: The Getty Museum Collection (1995) — documenteert de FSA-periode en de Southern-series.

* “Publication, exhibition, collection history” hier is voor informatiedoeleinden en niet gekoppeld aan de provenance voor een aangeboden vel, wat in de koptekst wordt vermeld.