Sebastian Bieniek - Doublefaced No. 10 (8/9)

Sebastian Bieniek (geboren in 1975 in Polen) is beroemd om zijn werken rond dualiteit en ambivalentie, die sinds 2013 meerdere keren viraal zijn gegaan en zijn gepubliceerd door de grootste tijdschriften over de hele wereld. Volgens het Spaanse tijdschrift VOGUE vroeg zelfs Madonna hem in 2016 om de cover van haar nieuwe album te maken, maar de excentrieke kunstenaar weigerde, zoals zo vaak, en bleef liever op zichzelf.

______

Te koop aangeboden:

Originele foto (hoogwaardige fineartprint) uit de serie Doublefaced (uit 2013) van Sebastian Bieniek.

Er bestaan slechts 9 afzonderlijk genummerde en gesigneerde originelen van dit werk (Doublefaced No. 10). Hier wordt nummer 8/9 te koop aangeboden.

De meeste originelen bevinden zich in belangrijke collecties over de hele wereld. Daaronder zijn collecties in de VS, Zwitserland, Italië, Nederland, Oostenrijk, Duitsland, Spanje, het Koninkrijk Bahrein, het Verenigd Koninkrijk, Japan en Hongkong.

Dit werk wordt als het voorlaatste nog beschikbare exemplaar rechtstreeks door de kunstenaar verkocht.

De winnaar van de veiling ontvangt bovendien een echtheidscertificaat dat door de kunstenaar op diens naam is gesteld.

_____

Details van het kunstwerk:

- Titel: Doublefaced No. 10 (8/9)
- Jaar: 2013
- Formaat: 57,5 x 44 cm. (Rondom de foto bevindt zich een 4 cm brede witte rand. De afmetingen zijn inclusief de witte rand.)
- Uitvoering: het kunstwerk is een foto (niet opgeplakt en niet ingelijst)
- Papier: Baryta canson
- Productiemethode: C-print
- Gesigneerd: vooraan onderaan met een rode balpen gesigneerd, getiteld, gedateerd en gestempeld

_____

Staat van de foto: zeer goed (onbeschadigd)


_____

Verzending:

De foto wordt opgerold verzonden.

_______

Over de serie Doublefaced:

De fotoserie Doublefaced van de Berlijnse kunstenaar Sebastian Bieniek geldt onbetwist als een van de belangrijkste en invloedrijkste fotoseries van het internettijdperk. Ze is het perfecte voorbeeld van hedendaagse kunst die niet alleen de moderne tijdgeest begrijpt, maar die ook in haar puurste vorm weerspiegelt. In een tijdperk dat wordt gekenmerkt door digitale zelfpresentatie, de voortdurende heruitvinding van het ego en de fragmentatie van de eigen identiteit op sociale media, raakten Bienieks werken een gevoelige snaar in de samenleving. Zijn werk ving de diepe menselijke behoefte om in het digitale rumoer tegelijk gemaskerd en zichtbaar te zijn, en maakte de dualiteit van ons moderne bestaan visueel tastbaar.

Het minimalistische, maar diep verontrustende concept — met eyeliner en lippenstift getekende tweede gezichten op de wangen van modellen — ging in de jaren 2010 viraal en drukte een blijvend stempel op de mondiale pop- en modewereld. Hoezeer deze artistieke impuls de tijdgeest raakte, blijkt uit de enorme invloed ervan op wereldberoemde iconen. Zo was de ‘Queen of Pop’ Madonna zo gefascineerd door de hypnotiserende beeldtaal dat ze een foto uit de serie koos voor de cover van haar album Madame X. Ook in de muziek- en popcultuur liet het concept diepe sporen na: in de officiële videoclip bij de hit Marilyn Monroe van Pharrell Williams werd het iconische idee van de illusie van twee gezichten gekopieerd en aan miljoenen kijkers getoond.

De meest spectaculaire brug tussen avant-gardistische lichaamskunst en de wereld van de haute couture sloeg de serie op de catwalks van de Franse metropool. Modeontwerper Simon Porte Jacquemus zag het potentieel van de werken om de tijdgeest te vatten en bracht de look in directe samenwerking met Sebastian Bieniek naar de Paris Fashion Week. De door Bienieks kunst geïnspireerde collectie sloeg in als een bom in de modewereld en hielp Jacquemus de prestigieuze LVMH Special Jury Prize ter waarde van 150.000 euro te winnen. Door deze symbiose van internetfenomeen, popcultuur en haute couture bewees de reeks Doublefaced op indrukwekkende wijze hoe traditionele kunst de grenzen van het analoge kan doorbreken en de universele beeldtaal van een hele generatie kan worden.

_____

Over de kunstenaar:

De Duitse conceptueel kunstenaar, schilder en fotograaf Sebastian Bieniek (1975) geldt als een van de meest radicale grensverleggers in de hedendaagse kunstwereld. Zijn hele oeuvre was een voortdurend, provocerend spel op de flinterdunne grens tussen werkelijkheid en misleiding.

Bieniek werd geboren in Opper-Silezië en kwam in 1989 als laat-repatriant naar Duitsland. Hij begon zijn artistieke loopbaan aan de Hochschule für Bildende Künste Braunschweig. Daar studeerde hij vrije kunst onder de invloed van twee zeer uiteenlopende kunstenaars: de wereldberoemde performancepionier Marina Abramović en de Zwitserse conceptueel kunstenaar John M. Armleder. Later stapte hij over naar de Universität der Künste Berlin, waar hij zijn studie als meesterstudent afrondde, terwijl hij tegelijkertijd een opleiding tot regisseur volgde aan de Deutsche Film- und Fernsehakademie Berlin. Eind jaren negentig begon zijn carrière in het legendarische Berlijnse kunstcentrum Tacheles, vanwaaruit hij zich snel ontwikkelde tot een gevestigde naam. In 2013 brak hij internationaal door met de virale fotoserie Doublefaced, waarna gerenommeerde tijdschriften hem uitriepen tot een van de invloedrijkste kunstenaars van Berlijn.

Al vroeg in zijn carrière viel Bieniek op met acties die het publiek en de traditionele kunstwereld diep verontrustten. Geïnspireerd door de fysieke grensverleggende ervaringen van zijn mentor Abramović, gebruikte hij zijn eigen lichaam als materiaal. In een vroeg werk sneed hij dagenlang elke dag een nieuwe wond in zijn arm om vergankelijkheid fysiek vast te leggen. Naast deze pijnlijke processen voerde hij ontregelende sociale experimenten uit in de openbare ruimte: zonder toestemming legde hij over grote afstanden afzetlint neer om metro-ingangen of pleinen in Berlijn af te zetten. Daarmee liet hij zien hoe blind mensen visuele en statelijke autoriteit gehoorzamen. Met zijn in 2011 verschenen boek Realfake breidde hij deze experimenten uit naar de digitale ruimte: door tientallen nepprofielen aan te maken manipuleerde hij doelbewust algoritmen, media en de publieke perceptie — lang voordat het fenomeen ‘alternative facts’ de wereldpolitiek bereikte.

Het absolute en meest radicale hoogtepunt van dit interdisciplinaire oeuvre was de enscenering van zijn eigen dood als ultieme kunstperformance. Bieniek, die zijn hele leven de mechanismen van media-aandacht, digitale identiteit en misleiding ontleedde, breidde dit principe uit tot de uiterste grens van het menselijk bestaan. Hij vervalste en regisseerde berichten over zijn eigen overlijden en begeleidde dit met conceptuele videoboodschappen, zoals zijn Apology for being dead, waarmee hij de kunstwereld en het publiek in shock achterliet. Met deze daad ging hij interdisciplinair veel verder dan elke andere kunstenaar vóór hem. Hij gebruikte niet langer alleen doek, camera of het levende lichaam, maar maakte totale verdwijning, het spel met het hiernamaals en de daaropvolgende mediahysterie tot het eigenlijke kunstwerk. Bieniek bewees hiermee definitief dat in het tijdperk van digitale netwerken zelfs de grens tussen leven en dood manipuleerbaar en vormbaar is, en uiteindelijk deel uitmaakt van een hyperreële enscenering.