Ferdowsi - Shahnameh - Ferdowsi - 1590

Een verlichte manuscriptpagina, geschreven op handgemaakt papier met een stip met goud, uit een zestiende-eeuwse kopie van de Shahnameh, waarschijnlijk geschreven in Kashmir, en geschreven in hoogwaardig 'nasta'liq'. Het folio bestaat uit vier gelijke kolommen tekst. Twee verlichte decoratieve 'Surah'-gedeeltes geschreven in Thuluth-script (wit) binnen een gouden cartouche, met arabeske bloemdecoratie, doorkruisend door de centrale twee kolommen. Bloemenfriezen aan de uiteinden in hemelsblauw en goud en een kader in blauw omsluiten de Surah.

De tussenkolomscheiders zijn een vrij eenvoudig patroon van rode en witte ruitvormige figuren verbonden door dunne zwarte lijnen op goud. Het geheel wordt omgeven door een ongewone hoeveelheid lineaire kolommen in meerdere kleuren, waaronder rood, blauw, groen en goudtinten. Dit in combinatie met het feit dat de hele pagina lichtelijk met goud is bestrooid, duidt op belang.

De hoofdthema’s van dit folio zijn 'Slagen', diplomatie door de uitwisseling van brieven en de vermelding van gezanten; vredesbemiddeling - de onderkop begint 'suth kardan' ('vrede sluiten') - en de rivaliteit tussen Iraanse en Turijnse troepen. Turan verwijst naar het uitgestrekte gebied ten noorden van Iran, gelegen voorbij de Oxus-rivier (moderne Amu Darya). Het omspande delen van het huidige Oezbekistan, Turkmenistan, Tadzjikistan, Kazachstan en noordelijk Afghanistan.

De Shahnameh, Boek der Koningen, is een epos samengesteld door de Iraanse dichter Hakim Abul-Qasim Mansur (later bekend als Ferdowsi Tusi). In zijn oorspronkelijke vorm bevat The Shahnameh 62 verhalen, verteld in 990 hoofdstukken met 50.000 rijmende distichen. Het is verdeeld in drie delen: de mythische, heldhaftige en historische tijden. De ad hoc bewerking door opvolgende schriftgeleerden, evenals fouten, heeft ertoe geleid dat elk bestaand manuscript verschillend is wat inhoud en lengte betreft - lengtes variërend van minder dan 50.000 tot ongeveer 60.000 verzen.

Ferdowsi begon de compositie in 977 CE, toen Oost-Iran onder Samanidische heerschappij stond. Het kostte hem drieëndertig jaar om zijn epos te voltooien (1010 CE), tegen die tijd was de macht van Oost-Iran overgegaan naar de Turkse Ghaznaviden. De Shahnameh werd geschreven in klassiek Perzisch wanneer de taal uit haar Middelpersische Pahlavi- wortels kwam, en in een periode waarin Arabisch de voorkeurtaal van literatuur was. Als zodanig wordt Ferdowsi gezien als een nationaal held van Iran die de trots op de Iranese cultuur en literatuur nieuw leven inblies, en die de Perzische taal vestigde als een taal van schoonheid en verfijning. Ferdowsi schreef: