Kurkentrekker - IJzer - Antiek 19e eeuw





Markeer als favoriet om een melding te krijgen wanneer de veiling begint.
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 145967 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Beschrijving van de verkoper
Gesigneerd op het handvat Paris
Vervaardigd met de hand uit massief ijzer, deze kurkentrekker uit de 19e eeuw draagt de stille zwaarte van de tijd. Zijn spiraal, licht onregelmatig, toont nog steeds de sporen van de smid die het vormde — in een tijdperk waarin zelfs het eenvoudigste gereedschap met intentie werd gemaakt. Het handvat, donker geworden door decennia van gebruik, draagt de zachte glans die talloze handen achterlieten terwijl ze het draaiden aan kaarslichttafels, in herbergen, parlours en familiekeukens.
Toch ligt de ware ziel van het object verder dan het ijzer zelf.
Men zegt dat deze kurkentrekker ooit toebehoorde aan een wijnhandelaar die tussen Portugal's Douro-vallei en het zuiden van Frankrijk reisde rond 1870. Zijn naam was António Valverde, een man die graag zei dat wijn geen drank was, maar “vloeibaar geheugen.” Hij bewaarde de kurkentrekker in zijn vestzak alsof het een sleutel was — niet naar flessen, maar naar verhalen.
Op een winteravond, vertraging door een storm, deelde António zijn laatste overgebleven fles met vreemden in een wegrestaurant. Terwijl hij de kurkentrekker langzaam in de oude kur draaide, merkte hij op dat wijn zijn ware waarde pas vindt wanneer het mensen nader tot elkaar brengt. Toen hij jaren later stierf, werd het gereedschap niet verkocht — het werd slechts als geschenk doorgegeven, altijd met dezelfde woorden:
“Mogen dit ijzer meer openen dan flessen.”
Vandaag behoort de kurkentrekker minder toe aan één enkele eigenaar dan aan de bijeenkomsten die het blijft inspireren. Het ijzer mag verouderd zijn, maar zijn spiraal wacht nog steeds op een nieuwe draai, een nieuwe tafel, een nieuwe herinnering.
Gesigneerd op het handvat Paris
Vervaardigd met de hand uit massief ijzer, deze kurkentrekker uit de 19e eeuw draagt de stille zwaarte van de tijd. Zijn spiraal, licht onregelmatig, toont nog steeds de sporen van de smid die het vormde — in een tijdperk waarin zelfs het eenvoudigste gereedschap met intentie werd gemaakt. Het handvat, donker geworden door decennia van gebruik, draagt de zachte glans die talloze handen achterlieten terwijl ze het draaiden aan kaarslichttafels, in herbergen, parlours en familiekeukens.
Toch ligt de ware ziel van het object verder dan het ijzer zelf.
Men zegt dat deze kurkentrekker ooit toebehoorde aan een wijnhandelaar die tussen Portugal's Douro-vallei en het zuiden van Frankrijk reisde rond 1870. Zijn naam was António Valverde, een man die graag zei dat wijn geen drank was, maar “vloeibaar geheugen.” Hij bewaarde de kurkentrekker in zijn vestzak alsof het een sleutel was — niet naar flessen, maar naar verhalen.
Op een winteravond, vertraging door een storm, deelde António zijn laatste overgebleven fles met vreemden in een wegrestaurant. Terwijl hij de kurkentrekker langzaam in de oude kur draaide, merkte hij op dat wijn zijn ware waarde pas vindt wanneer het mensen nader tot elkaar brengt. Toen hij jaren later stierf, werd het gereedschap niet verkocht — het werd slechts als geschenk doorgegeven, altijd met dezelfde woorden:
“Mogen dit ijzer meer openen dan flessen.”
Vandaag behoort de kurkentrekker minder toe aan één enkele eigenaar dan aan de bijeenkomsten die het blijft inspireren. Het ijzer mag verouderd zijn, maar zijn spiraal wacht nog steeds op een nieuwe draai, een nieuwe tafel, een nieuwe herinnering.

