Francesc Català-Roca - La Barcelona de Català-Roca - 2008





Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 145776 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
La Barcelona de Català-Roca is een fotografieboek uit 2008 van Francesc Català-Roca, verschenen als eerste editie bij La Magrana / RBA Editores in het Spaans, Engels en Catalaans, met 398 pagina’s.
Beschrijving van de verkoper
La Barcelona de Català-Roca
Francesc Català-Roca
Francesc Català-Roca, naast Ramon Masats, staat als een van de twee belangrijkste figuren in de geschiedenis van de Spaanse fotografie. Een fotograaf van buitengewone gevoeligheid en een ongeëvenaarde meester van compositie, werd Català-Roca in veel opzichten het oog van de twintigste eeuw, door een land in transitie te imm VIRaliseren, tussen traditie en moderniteit, tussen de aanhoudende schaduwen van het verleden en de belofte van een andere toekomst.
La Barcelona de Català-Roca is veel meer dan een fotografisch portret van een stad. Het is een opmerkelijk visueel getuigenis van een Barcelona die grotendeels is verdwenen, een stad wiens karakter, tegenstrijdigheden en dagelijkse ritmes onherroepelijk werden getransformeerd door de stedelijke herontwikkeling rondom de Olympische Spelen van 1992. Door de lens van Català-Roca ontmoeten we een authentiek, ongerookt Barcelona, dat bestond lang voordat de stad zichzelf heruitvond als een internationale toeristische bestemming.
Zijn foto’s onthullen een stad vol fascinerende details en historische curiosa. De Sagrada Família lijkt omringd door steigers, nog in aanbouw, zoals hij nu nog altijd het geval is. Amerikaanse fregatten en destroyers laten hun aanwezigheid voelen in de haven, herinnerend aan een periode waarin Barcelona een frequente havenplaats was voor de United States Navy, voordat de dood van een Amerikaanse matroos ertoe leidde dat de haven als onveilig voor marinebezoeken werd beschouwd. Elders speelt FC Barcelona nog steeds op het legendarische Camp de les Corts, zijn thuisbasis vóór de inauguratie van Camp Nou in 1957. Het stadion roept ook de oorsprong op van de bijnaam culers, traditioneel verbonden met supporters wier achterkant vanaf de straat te zien was terwijl ze langs de bovenkant van de tribunes zaten op de vroegere locatie van de club aan Carrer de la Indústria.
Toch maakt wat deze foto’s werkelijk uitzonderlijk maakt niet eenvoudigweg hun documentaire waarde, maar Català-Roca’s buitengewone vermogen om de wereld binnen het kader te ordenen. Zijn composities zijn niets minder dan meesterlijk. Architectuur, menselijke figuren, licht en schaduw bestaan naast elkaar in een bijna instinctieve balans, waardoor een fotograaf naar voren komt die geometrie begreep zonder ooit spontaniteit op te offeren. Zijn beelden bezitten een zeldzame elegantie, waardoor zelfs de meest alledaagse scènes veranderen in foto's met opmerkelijke visuele fijnzinnigheid.
Er is ook een onmiskenbare menselijkheid die door zijn werk loopt. Català-Roca behandelde de stad nooit louter als een architectonisch onderwerp. Zijn Barcelona is bewoond, geleefd en voortdurend in beweging. De straten ervan behoren aan arbeiders, kinderen, zeelieden, voetbalsupporters en anonieme voorbijgangers. Hij fotografeerde niet alleen het uiterlijk van een stad maar ook haar temperament, haar sociale weefsel en de kleine gebaren die het dagelijkse leven bepaalden.
ALS TE BEZIJN VANDAAG, draagt La Barcelona de Català-Roca een bijna melancholische zwaarte met zich mee. De stad die hij fotografeerde is niet slechts verouderd; veel ervan is verdwenen. De Olympische transformatie van 1992 bracht onmiskenbare verbeteringen, maar maakte ook een stedelijke identiteit van de stad weg die nu alleen via het geheugen, archieven en dergelijke foto’s als deze kan worden herwonnen.
Wat blijft is een buitengewone portret van een stad vóór zijn heruitvinding, bewaard door een fotograaf wiens visie historische bewustwording combineerde met onberispelijke compositie en diepe genegenheid voor de wereld om hem heen.
Voor bewonderaars van Spaanse fotografie en verzamelaars van betekenisvolle fotoboeken is La Barcelona de Català-Roca zowel een essentiële fotografische werken als een ontroerende ontmoeting met een Barcelona die, voor beter of slechter, nooit zal terugkeren.
De verkoper stelt zich voor
La Barcelona de Català-Roca
Francesc Català-Roca
Francesc Català-Roca, naast Ramon Masats, staat als een van de twee belangrijkste figuren in de geschiedenis van de Spaanse fotografie. Een fotograaf van buitengewone gevoeligheid en een ongeëvenaarde meester van compositie, werd Català-Roca in veel opzichten het oog van de twintigste eeuw, door een land in transitie te imm VIRaliseren, tussen traditie en moderniteit, tussen de aanhoudende schaduwen van het verleden en de belofte van een andere toekomst.
La Barcelona de Català-Roca is veel meer dan een fotografisch portret van een stad. Het is een opmerkelijk visueel getuigenis van een Barcelona die grotendeels is verdwenen, een stad wiens karakter, tegenstrijdigheden en dagelijkse ritmes onherroepelijk werden getransformeerd door de stedelijke herontwikkeling rondom de Olympische Spelen van 1992. Door de lens van Català-Roca ontmoeten we een authentiek, ongerookt Barcelona, dat bestond lang voordat de stad zichzelf heruitvond als een internationale toeristische bestemming.
Zijn foto’s onthullen een stad vol fascinerende details en historische curiosa. De Sagrada Família lijkt omringd door steigers, nog in aanbouw, zoals hij nu nog altijd het geval is. Amerikaanse fregatten en destroyers laten hun aanwezigheid voelen in de haven, herinnerend aan een periode waarin Barcelona een frequente havenplaats was voor de United States Navy, voordat de dood van een Amerikaanse matroos ertoe leidde dat de haven als onveilig voor marinebezoeken werd beschouwd. Elders speelt FC Barcelona nog steeds op het legendarische Camp de les Corts, zijn thuisbasis vóór de inauguratie van Camp Nou in 1957. Het stadion roept ook de oorsprong op van de bijnaam culers, traditioneel verbonden met supporters wier achterkant vanaf de straat te zien was terwijl ze langs de bovenkant van de tribunes zaten op de vroegere locatie van de club aan Carrer de la Indústria.
Toch maakt wat deze foto’s werkelijk uitzonderlijk maakt niet eenvoudigweg hun documentaire waarde, maar Català-Roca’s buitengewone vermogen om de wereld binnen het kader te ordenen. Zijn composities zijn niets minder dan meesterlijk. Architectuur, menselijke figuren, licht en schaduw bestaan naast elkaar in een bijna instinctieve balans, waardoor een fotograaf naar voren komt die geometrie begreep zonder ooit spontaniteit op te offeren. Zijn beelden bezitten een zeldzame elegantie, waardoor zelfs de meest alledaagse scènes veranderen in foto's met opmerkelijke visuele fijnzinnigheid.
Er is ook een onmiskenbare menselijkheid die door zijn werk loopt. Català-Roca behandelde de stad nooit louter als een architectonisch onderwerp. Zijn Barcelona is bewoond, geleefd en voortdurend in beweging. De straten ervan behoren aan arbeiders, kinderen, zeelieden, voetbalsupporters en anonieme voorbijgangers. Hij fotografeerde niet alleen het uiterlijk van een stad maar ook haar temperament, haar sociale weefsel en de kleine gebaren die het dagelijkse leven bepaalden.
ALS TE BEZIJN VANDAAG, draagt La Barcelona de Català-Roca een bijna melancholische zwaarte met zich mee. De stad die hij fotografeerde is niet slechts verouderd; veel ervan is verdwenen. De Olympische transformatie van 1992 bracht onmiskenbare verbeteringen, maar maakte ook een stedelijke identiteit van de stad weg die nu alleen via het geheugen, archieven en dergelijke foto’s als deze kan worden herwonnen.
Wat blijft is een buitengewone portret van een stad vóór zijn heruitvinding, bewaard door een fotograaf wiens visie historische bewustwording combineerde met onberispelijke compositie en diepe genegenheid voor de wereld om hem heen.
Voor bewonderaars van Spaanse fotografie en verzamelaars van betekenisvolle fotoboeken is La Barcelona de Català-Roca zowel een essentiële fotografische werken als een ontroerende ontmoeting met een Barcelona die, voor beter of slechter, nooit zal terugkeren.

