Lucien Clergue - Toros Muertos [Signed] - 1962

Eerste druk, gesigneerd op de titelpagina met naam en "Ole"; (263 x 267 mm, 10¼ x 10½ in); zwart-witfoto's, teksten van Jean Cocteau en Jean-Marie Landau; fotogeverfde endpapers, zwart-wit fotogeverfde karton in stofleer bekleding, tekst in rood, rode letters op de rug. Gestempeld " Aufgeschieden, Fernleihbibliothek Bonn". Zeer goede staat. [48] pp. Veel van Lucien Clergue’s werk draait om thema’s als verlies, dood en vergankelijkheid, vooral gemaakt in en rondom zijn geboortestad Arles en de omliggende Camargue. Hij nam deze foto’s tussen 1955 en 1962 op verschillende stierenvechtarena’s in het zuiden van Frankrijk: Nîmes, Arles, Lumel, Beaucaire, Méjanes, Châteaurenard, Marseille en Le Grand du Roi. "Het ontwerp van het boek, gedurfd en cinema-achtig, werkt ook buitengewoon effectief om de drama te verhogen en een dynamische stroom van de actie te behouden. Door een reeks close-ups te herhalen en ons heel weinig te laten zien van het stadion, het publiek of andere acteurs in het drama, houdt Clergue onze aandacht op het lot van de stier, waardoor er een sterke psychologische lading aan het drama wordt gegeven" (The Photobook). The Photobook: A History I, p.219.

Toros Muertos ("Dode Stieren") is een krachtig en kritisch geprezen fotoboek van de Franse fotograaf Lucien Clergue. Voor het eerst gepubliceerd in 1962 door Ernst Battenberg Verlag in Duitsland (met een opmerkelijke Amerikaanse editie door Brussel & Brussel in 1966), vangt het de kille, lichamelijke realiteit van het stierenvechten in arena’s in het zuiden van Frankrijk.

In plaats van te focussen op de glamour of heldendom van de matador, documenteert Clergue expliciet het leed, de verdrukking en de laatste momenten van de stieren. Het positioneert ze als de tragische, verslagen verliezers van een gewelddadige bloedsport. Beeldtaal: Het boek bevat hoog-contrast zwart-wit halftoonfoto’s. Clergue’s kadering legt sterk de nadruk op texturen — het ruwe zand van de arena, de glans van bloed, en de zware, uitdovende lijven van de dieren.

Clergue was een nauwe collega en vriend van Pablo Picasso. Dit boek weerspiegelt een gedeelde fascinatie uit het midden van de eeuw voor de mythische, ritualistische elementen van de stier — het zien van de arena-gevecht als een tragische dans tussen de jager en een symbolische Minotaurus. Hoewel Clergue en zijn tijdgenoten (waaronder de auteur Jean Petit, die poëzie aan het hoofdstuk leverde) het boek niet expliciet als een anti-stierenvecht-verklaring hebben ontworpen, maakt zijn onbeschaamde kijk op dierenleed het bij moderne publiek sterk interpreteerbaar als kritiek op het stierenvechten.