Krzyż - Mosiądz - 1800-1850

Antyczny prawosławny krzyż napierśny / ikona podróżna / krucyfiks z Chrystusem Ukrzyżowanym.
Wykonany techniką repusowania. Zarówno z przodu jak i z tyłu opisany cyrlicą.
Ikony takie prawosławni wierni zabierali ze sobą w podróż.
Krzyż o trzech poziomych belkach. Górna belka oznacza tabliczkę (filakterium) z napisem, który do krzyża kazał przybić Piłat, wskazującą na winę skazanego: „Jezus Nazarejczyk Król Żydowski”.
Na szczycie krzyża widnieje „MANDYLION”, czyli twarz Chrystusa odciśnięta w chuście.
W końcach poprzecznego górnego ramienia anioły z chustami w rękach.
Środkowa belka przeznaczona jest dla rąk ukrzyżowanego Jezusa Chrystusa.
W centrum kompozycji rozpięty na ośmiokońcowym krzyżu Chrystus. Krzyż i okalającą go włócznię oraz gąbkę umieszczono na wyobrażeniu góry Golgoty z  czaszką Adama zwróconą w prawo.
Dolna belka przeznaczona pod nogi Chrystusa (łac. suppedaneum) – przebite dwoma gwoźdźmi (każda noga oddzielnie).
Jeden koniec dolnej belki jest podniesiony. Ten koniec pokazuje na niebo, dokąd udał się Dobry Łotr, ukrzyżowany razem z Chrystusem.
Drugi koniec - opuszczony - wskazuje na piekło, miejsce dla drugiego Złego Łotra, który nie wyraził skruchy.
Na samym dole krzyża widoczna czaszka, która obrazuje słowo „Golgota” - „miejsce czaszki”.

Materiał: mosiądz, odlew cyzelowany Na odwrocie krzyża modlitwa.
Pochodzenie: Rosja, region Guslic, XIX w.
Wymiary: 11 cm x 6,5 cm; waga: 53,7gr

Stan zachowania widoczny na zdjęciach, real foto.