Ikona - Drewno - Święte Oblicze

Ten ikonowy wizerunek odpowiada Świętemu Obliczu Chrystusa, znanemu w tradycji prawosławnej jako Mandylion lub Obraz nie stworzone ręką ludzką (Acheiropoietos).
Twarz Chrystusa bez ciała, frontalnie.
Tradycyjna nazwa: Mandylion
Pochodzenie motywu: związany z legendą króla Abgara z Edesy.
Typ ikony: Czciowa, bardzo czczona w świecie bizantyjskim i rosyjskim.

Bogato zdobiony, typowy dla ikon rosyjskich z XVIII–XIX w.
Złote tło promieniujące: symbolizuje boskie światło.
Dekoracja gwiazd i promieni: wzmaga ideę Chrystusa jako światła świata.
Anioły w rogach: często spotykany element w ikonach o wielkim dostojnictwie.
Krzyż i kotwica po bokach: symbole chrześcijańskiej wiary i zbawienia.

Ten ikonowy wizerunek nie przedstawia sceny narracyjnej, lecz bezpośrednią obecność Chrystusa. Jest jednym z najteologiczniejszych ikon: podkreśla encarnację (Bóg widzialny w ludzkiej twarzy).

Tego rodzaju ikony były bardzo cenione w Rosji.
Zazwyczaj były to dzieła dóbr prywatnych lub ważnych kościołów.