Ozdobny ornament - Włochy - Panel nad drzwiami

Ta wspaniała tablica malowana (historycznie używana jako element konstrukcyjny, dekoracja sufitu lub panel nad drzwiami) przedstawia dwa popiersia zamknięte w bogatej dekoracji wici roślinnych i motywów kwiatowych. Dzieło silnie nawiązuje do tradycji drewnianych tablic sufitu renesansu włoskiego lub późniejszej ewolucji barokowej.

Prezentuje wyraźne i intrygujące ślady czasu. Widać głębokie słojowanie drewna widoczne na powierzchni, podłużne pęknięcia spowodowane naturalnym ruchem esencia lignea i drobne ubytki na powłoce malarskiej, które uchylają widok na tło.

Górne/ boczne krawędzie boczne noszą ślady ciemnego koloru, prawdopodobnie resztki oryginalnej ramy konstrukcyjnej, w którą tablica była osadzona.

W dwóch polach lub „oknach” optycznych przedstawiono dwie postacie półpostać, które wzajemnie na siebie patrzą. Z lewej strony znajduje się postać męska o kręconych, ciemnych krótkich włosach, ozdobionych drobnymi żółtymi kwiatkami, wzrok skierowany w stronę prawą i fałd obleczający ramiona. Z prawej strony widnieje postać żeńska, z włosami upiętymi, opaska na czole i naszyjnik z pereł lub koralików w kolorze ochry/złota na dekolcie.

W centrum tablicy, oddzielając dwa portrety, króluje duży stylizowany kwiat o sześciu płatkach w kolorze żółto-ochrowym z ciemnym środkiem. Z tego centrum rozwija się złożona struktura zwojów liściastych i viticci w odcieniach zieleni i błękitu, która otacza postacie i powtarza się symetrycznie wzdłuż górnego i dolnego marginesu. Małe żółte pąki wykańczają rogi i puste miejsca, tworząc ciągły rytm dekoracyjny (inspirowany motywami groteskowymi).

Rysy twarzy — podkreślone ciemnymi, zdecydowanymi konturami, duże, geometryczne oczy, surowe wyrazy — połączone z wyborem wolut roślinnych, nawiązują wyraźnie do gustu renesansowego i późnego renesansu włoskiego (XVI–XVII wiek). Jednakże reinterpretacja twarzy i stesura koloru mogłyby także wskazywać na późniejszą manufakturę o charakterze rzemieślniczym/ludowym z XVIII lub XIX wieku, która wykorzystuje klasyczne modele.