Ozdobny ornament - Europa

Ciężko odlewane żółtopłomienne kariatydy lub herma-mODY z Januskową głową – styl XVII/XVIII wieku

Intrygujący i ciężko wykonany antyk żółtopłomienny (mosiądz/brąz) rzeźbiarski fragment o wadze 591 g, pierwotnie wykonany jako centralny człon kolumny świecznika ołtarzowego, świecy ramiennej lub cerkwi kanonia ortodoksji.
Przedmiot został wykonany w bogatym języku form 17-wiecznego manieryzmu i wczesnego baroku i poprzez swoją potężną plastykę, grubościenne odlewy i starą patynę stanowi sam w sobie piękne dzieło do gabinetu sztuki. Ikonografia i formowanie
Rzeźba jest dwustronna (jak Januszowa głowa), tak aby z każdej perspektywy w wolno stojącej aranżacji można ją było podziwiać:
Głowa: Obie strony ukazują ekspresyjną, stylizowaną twarz z dużymi migdałowymi oczami, kręconymi kosmykami i charakterystyczną opadającą bródką. Na głowie spoczywa profilowana cylindryczna podstawa.

Dwie różne przednie: Tułów jest asymetryczny i z każdej strony różnie zdobiony. Jedna strona ma charakter hermae lub kariatydy klasycznej – z silnie falującymi ramionami i korsą z kratkowaną arcerią.
Druga strona pokazuje wypukły tors z wyrytym krzyżem bośniacko/serbskim przyprawą ognia (tetragrammaton lub okilo: krzyż otoczony czterema połowami księżyców/ognistych uderzeń), co wskazuje na pochodzenie z ortodoksyjnej sztuki cerkwi Bałkanów/Jużno-Wschodniej Europy (sfuma wpływów Cesarstwa Habsburgów i Bizantyjskiego Cesarstwa). Nabrałowy trzon: Pod złożoną wstęgą i sukienką (lambrekin) dolna część przechodzi w dwie wplecione, spiralnie skręcone nogi wężykowate (torso), kończące się na dole w stylizowanych wolutach na cylindrycznej kołnierzu.

Technika i konstrukcja
Fragment został wykonany ręcznie i grubościennie odlewany w dwuczęściowej formie piaskowej (delikatne pionowe łączenie jest na bokach nadal widoczne) i po odlewie poddany zimnemu obróbce (cyzelowanie) dłutem i pilą. Górne i dolne krawędzie mają autentyczne, koncentryczne ślady obrotów starej tokarki.
Na całej długości przebiega prosta, długa pusta przebijająca (średnica ok. 8–9 mm), przez którą przechodziła wcześniej stalowa rdzeniowa oś (kły) świecy lub kandelabru.
Dzięki tej ciągłej otworowi prace łatwo — bez wiercenia ani klejenia — można osadzić na stojaku z kołków lub na podstawce z drewna lub kamienia naturalnego.

Specyfikacje i kondycja
Materiał: Grubo odlew żółtego miedziowca / brązu z piękną, ciepłą patyną starzenia i śladami zieleni miedzi w głębszych partiach.
Datowanie: Późny XVII wiek do XVIII/VII-Ved XVIII wieku (tradycyjny odlew na wzór wczesnobarokowy XVII wieku).
Pochodzenie: Europa Środkowa / Południowo-Wschodnia (Bałkany / Donaugebiet). Wysokość: ok. 27 cm. Średnica pasów: ok. 2,2 cm (wewnętrzna średnica przebicia ok. 8–9 mm). Waga: 591 g.
Stan: Bardzo dobry, autentyczny i nienaruszony, z pięknymi śladami wieku i użytkowania (między innymi lekkie ślady zużycia oryginalnego żelaznego kolca na krawędziach).