Trip 35 był modelem typu „point and shoot” z obiektywem 40 mm ƒ/2.8, samowystarczalnym selenowym światłomierzem i tylko dwoma czasami otwarcia migawki. W trybie „A” aparat działa w trybie automatycznym , wybierając albo 1/40 s albo 1/200 s. Aparat mógł również synchronizować się z lampą błyskową i posiada zakres ustawień przysłony od ƒ/2.8 do ƒ/22. W trybie synchronizacji z lampą błyskową migawka jest ustawiona na 1/40 s. Poza prostym czteropozycyjnym systemem ustawiania ostrości i ustawieniem ISO od 25 do 400, [ 2 ] aparat nie posiada żadnych innych elementów sterujących fotografią. Aparat ma złącze synchronizacyjne Prontor-Compur i gorącą stopkę . Jego obiektywem był powlekany Zuiko 40 mm ƒ/2.8 z czterema elementami w trzech grupach. Aparat oferuje zakres ISO 25–400, ponieważ filmy o czułości wyższej niż 400 były wówczas rzadkością i zapewniały niższą jakość obrazu. Czułość 25 umożliwiała korzystanie z materiałów Kodachrome , natomiast czułość 400 pozwalała na korzystanie z materiałów Kodak Tri-X i podobnych jasnych materiałów przy słabym oświetleniu. Wcześniejsze modele, z pierwszych kilku lat produkcji, miały maksymalną czułość ISO 200. Zastosowanie fotokomórki selenowej do wyboru czasu otwarcia migawki i przysłony pozwala początkującym użytkownikom używać aparatu jako aparatu typu „point & shoot”. Do zasilania aparatu nie są potrzebne żadne baterie. Brak więcej niż dwóch czasów otwarcia migawki nie stanowił problemu. Przy czasach 1/200 s i ƒ/22 z filmem o czułości 400 aparat mógł uzyskać prawidłową ekspozycję w pełnym słońcu, natomiast przy 1/40 s i ƒ/2,8 prawidłową ekspozycję można było uzyskać w jasnym świetle jarzeniowym, bez użycia lampy błyskowej .