Alois De Laet groeide op in het Antwerpse Schipperskwartier waar zijn moeder een cafeetje uitbaatte. De Laet interesseerde zich aanvankelijk meer voor muziek. Hij volgde lessen bij Peter Benoit en speelde piano in het cafeetje van zijn moeder. Als kunstschilder was hij autodidact. In 1900 exposeerde hij als eerste bij de sociaal filosofische beweging 'De Kapel'. Daar ontmoette hij kunstenaars zoals Eugeen Van Mieghem en Henry Van de Velde. De Laet noemde zichzelf een van de eerste Antwerpse socialistische kunstenaars. Na de Eerste wereldoorlog oogstte hij succes met zijn landschappen van de Kalmhoutse Heide en de Antwerpse polders. Hij was lid van verschillende kunstkringen, waaronder Eenigen, Als ik Kan, de Scalden, La Libre Esthétique en Vie et Lumière. Dit poetische werk ligt in de lijn van zijn sociaal engagement en zijn oog voor zowel schilderkunstig als maatschappelijke gevoeligheden. Het is een losse impressie van hoe de Belgische nationale feestdag te lande werd gevierd omstreeks de eeuwwisseling. En tezelfdertijd is het even Van Gogh-achtige lofzang op de wiegende korenvelden in de zomer. KUNSTENAAR: Alois De Laet - gesigneerd linksonder A De Laet MEDIUM: Olieverf op paneel AFMETINGEN: 38x27 en 36x25cm DATERING: circa 1890 STAAT: Prima. Mooi ingelijst.