Maria Murgia (1935) - Omaggio a Marilyn Monroe

Dit werk is een fotomosaicony, een origineel eenheidstuk gemaakt door Maria Murgia, wereldwijd pionier sinds 2005 van de digitale fotomosaicetechniek die is omgezet in een fysiek kunstwerk.
Haar creaties zijn uniek in de wereld: gemonteerd op speciale panelen van Kapafix en Gatorfoam, worden ze met de hand uitgesneden. Elke individuele foto wordt gekozen om een tastbaar driedimensionaal en diep effect te creëren. Het hoofdbeeld is een origineel eenheidsstuk, verrijkt met handmatige schilderwerken die samensmelten met digitale kunst, waardoor een hybride en hedendaagse artistieke taal ontstaat.
Maria Murgia laat zich inspireren door een Pop-esthetiek voor het gebruik van icons uit de populaire cultuur, zoals de heel bekende composities gewijd aan Audrey Hepburn en Marilyn Monroe. In werkelijkheid gaat de inhoud echter veel dieper: de vrouwelijke ontvanger, haar imago wordt gemercificeerd net als een consumentenproduct, gebruikt en leeggeëist van substansie.

VERKOOPPRIJS IN DE GALERIJ € 900,00
OPERA ARCHIEF https://www.mariamurgia.it

BIOGRAFISCHE NOTES
Maria Murgia werd geboren in Ossi, nabij Sassari, op 14 juli 1935. Ze komt uit een familie die afstamt van de Sardijnse baronie; de vader Salvatore Murgia is wijnproducent en de moeder Gesuina, een dynamisch en intelligent vrouwbeeld, een solide en diep beeld van een Sardijnse matriarchale geschiedenis, zal een essentiële rol spelen in haar culturele vorming en in haar belangrijkste artistieke keuzes.
Maria Murgia, nog maar een meisje, in Sassari bij de Galerie "Il Cancello", krijgt ze de kans om de kunstenaar Aligi Sassu te leren kennen die, na het zien van haar eerste werken, haar aanmoedigt om verder te studeren. Met Sassu vonden er nog ontmoetingen plaats en, vooral vele jaren later, in Thiesi in 1989 bij de opening van een museum waarin een van de eerste muurschilderingen van de Meester te zien is; later, bij een bezoek aan een tentoonstelling van Murgia, complimenteerde hij haar carrière en noemde hij haar “de schilder van kleur” en, profetisch, een kunstenaar van 2000.
In 1957 trouwt ze met Giovanni Fancellu, ook uit Ossi, en verhuist ze naar Venetië, een stad waar ze tien jaar woont, de kunstkringen bewoont en lessen volgt bij Virgilio Guidi, wat sterk van betekenis is voor haar artistieke ontwikkeling. Een vreemd maar veelzeggend voorval uit de Venitiaanse jaren is dat tijdens een filmfestival ze door Carlo Ponti en Dino De Laurentiis in de zaal wordt opgemerkt en uitgenodigd wordt om deel te nemen aan een film; Murgia weigert kalm het aanbod, stellende dat kunst haar enige ambitie is.
Voor vier jaar woont ze terug op Sardinië, in Cagliari en op het eiland Maddalena. In die periode studeert ze aan het Istituto d'Arte van Sassari. Sinds 1974 woonachtig in La Spezia en tot eind jaren ’70 geeft ze les op een kleuterschool. Juist in deze jaren begint ze met passie en overtuiging aan haar artistieke carrière. Haar eerste solo-expositie op 8 november 1975, bij Studio 13, geleid door Andrea Occhipinti. De curator van de tentoonstelling en eerste kunstcriticus van Murgia was in dat geval professor Nicola Rilli, belangrijk voor zijn historische studies over de Etruriërs en voor een reinterpretatieve schets van Pinocchio. Een doek van Murgia maakt deel uit van de Pinocchio-collectie en werd door Rilli aan de gemeente Collodi geschonken.
In 1976 exposeert ze bij galerie "Sagittarius" in Terni en in die periode maakt ze veel exposities in Umbrië, met grote succes onder verzamelaars. In diezelfde jaren herinnert men zich de omgang met verschillende kunstenaars, onder wie Manuel Campus, en deelname aan kunstmanifestaties in Spoleto tijdens het Festival dei Due Mondi; de ontmoeting in 1977, bij een tentoonstelling in Terni, met de grote kunstenaar Renato Guttuso, die de kleuren van Murgia’s werken enorm adoreerde en in overeenstemming met de kunstenaar de bijzondere rijkdom en pracht van Italiane eilanden talenten complimenteerde.
Eveneens in 1977 vermeldt men in Rome de toekenning van de prestigieuze Premio Marc'Aurelio, uitgereikt door de handen van de actrice Silvana Pampanini.
In 1978 herinneren we de ontmoeting met Pietro Annigoni in het Palazzo Pretorio van Sesto Fiorentino, waar een solo-expositie van Murgia werd georganiseerd door Nicola Rilli.
In 1979 tijdens de tentoonstelling in het Palazzo del Podestà in Borgo San Lorenzo (FI) ontmoet ze de kunsthandelaar Franco Cardilicchia die haar uitnodigt om in Firenze in zijn beroemde Galleria d'arte internazionale aan de Tornabuoni te exposeren, met de presentatie door schrijver Dante Maffia. Cardilicchia was de eerste en enige handelaar die een exclusiviteitscontract voor haar werken liet tekenen, maar na een paar maanden weigerde Murgia in serie te werken en ging ze door met schilderen uit liefde voor de kunst.
Een andere belangrijke datum is 1981, het jaar waarin ze in Porto Cervo, voor de zomer, de "Studio d'arte Maria Murgia" opent, actief tot het begin van de jaren negentig. De Murgia claimt de officiële titel van schilderes van de Costa Smeralda; haar werken komen in collecties van belangrijke persoonlijkheden. Ze is gast van de prins Aga Khan bij de prijsuitreikingen en evenementen van de Yacht Club Costa Smeralda. Herinneren we, in 1983, de speciale uitnodiging voor een concert van Maria Carta bij het Cala di Volpe-hotel: beidenporteren van kunst in Sardinië, zang en schilderkunst.
In 1985 vult ze een van de twee officiële zalen van het Italiaanse marineschip Zeffiro met werken, samen met kunstenaar Remo Squillantini en Fausto Maria Liberatore. In 1987 opent ze in La Spezia, onder leiding van haar dochter Giusy, de kunstgalerie "Athena" met een vestiging ook in Lerici. Later ontstaat de galerie "Punto Arte", geleid door haar zoon Marco.
Vanaf de jaren tachtig neemt Murgia deel aan talrijke beurzen in Italië en het buitenland en haar intense activiteit blijft doorgaan, zonder ooit bang te zijn om zich te meten met het algemene kunstlandschap en zich open te stellen voor experimenten met nieuwe media en expressieve technieken, die haar vandaag de dag hebben gebracht tot een van de meest vooruitstrevende Italiaanse kunstenaars op het gebied van digitale kunst. Daarnaast heeft ze gedurende haar hele artistieke loopbaan de ervaring als adviseur van jonge kunstenaars die, gecoacht door belangrijke kunstcritici zoals Giorgio Segato, Pierre Restany, Tommaso Paloscia, enz., later internationaal bekend werden in de kunstwereld.
Op 18 oktober 2010 markeert de eerste uitzending op de televisiezender Telemarket, met de presentatie van digitale en traditionele werken; sindsdien zijn er talrijke uitzendingen en specials over het werk van Maria Murgia.
In 2012 ontstaat uit een ontmoeting met de burgemeester van haar geboortestad Ossi, Prof. Pasquale Lubinu, het plan om via een schenking een Pinacoteca te realiseren gewijd aan de werken van Murgia van de vroege jaren ’70 tot heden.
Op 20 juli 2014 overlijden na 57 jaar huwelijk haar echtgenoot Giovanni, onbetwiste promotor van het artistieke werk van zijn vrouw, aan wie zij de Pinacoteca Maria Murgia wijdt, gerealiseerd in de gemeentelijke zalen van Ossi.
Op 25 januari 2015 neemt Maria Murgia in direkte uitzending vanuit de televisiestudio’s van Meeting Arte in Vercelli deel aan de presentatie van de Tentoonstelling/Auctie van 30 fotomosaicussen.
Op 19 maart 2015 wordt aan de kunstenaar de ereburgerschap van Ossi (SS) toegekend, dat op 26 november 2016 zal worden uitgereikt tijdens een ceremonie in het Palazzo Baronale.
Steeds op uitnodiging van Meeting Arte maakt Murgia deel uit van de jury van 20 internationale gerenommeerde kunstenaars voor de 39e editie van "La modella per l'arte 2015" met een slotavond op 31 oktober in Grand Hotel Villa Carlotta in Belgirate aan het Lago Maggiore.
In 2016 zijn er twee tv-interviews: op 3 maart bij Rete 7 in de uitzending Artisti contemporanei en op 14 april op Canal Italia 135 bij de Portobello-studio in Genua voor de voorstelling van een tentoonstelling van fotomosaics.
In 2017 presenteert ze een solotentoonstelling "L'evoluzione" bij de Art Gallery 28/10 van Alessandria; vanaf 2018 is ze te zien op nationale en internationale webplatforms met digitale werken die de Pop Art-stijl bevestigen, zonder de boodschap uit het oog te verliezen die inherent is aan de tegels van fotomosaics, tegen globaliserende consumptie, de commodificatie van vrouwen en de misbruik van kinderen.
Sinds 2021, na de Covid-periode, keert ze terug naar deelname aan beurzen in Italië en in het buitenland. Recente exposities met een eigen stand op ArteParma en Modena 2024 en ArteGenova 2026.