Baptiste Laurent - Volcan fumée orange

"Volcan fumée orange", 50x35cm, 2023 aquarel en Chinese inkt op papier
Ondertekend aan de achterzijde, verzonden opgerold.

Serie (En)tropicos/
Dagen herhalen zichzelf. Een paar maanden geleden hebben we een atypisch moment meegemaakt. Onze ruimte is klein en de tijd is lang. We waren overweldigd door het gebrek aan tijd, maar nu worden we verrast door het teveel. Een introspectieve gebaar, een nieuw horizon, waarin we onze verbeelding benaderen. De verbazing van verandering, een ongekend geluid roept: "wat nu?"
Baptiste gebruikt dit dystopische panorama om een andere dageraad te creëren, een nieuwe dageraad. De opbouw van deze schilderijen komt voort uit een behoefte om het landschap te vernieuwen, uit een verlangen naar vergeten natuur. Om het opnieuw te ontdekken, om het te doen herleven.
De prikkel voor deze symbiose is te vinden in het verhaal van de antropoloog en oprichter van het structuralisme, Claude Lévi-Strauss: in 1935 trok Lévi-Strauss eropuit op zoek naar een authentiek, puur Brazilië, begiftigd met een wilde energie en een singular natuur.
De auteur van "Tristes Tropiques" had zijn verwachtingen van de reis gedeeltelijk vervuld. Zijn angst wordt voorgesteld in een fragment tekst met profetische ondertonen: "Over enkele honderden jaren, op dezelfde plek, zal een andere reiziger, zo wanhopig als ik, het verdwijnen betreuren van wat ik had kunnen zien en wat aan mij ontsnapte". Slachtoffer van een dubbele ziekte, alles wat ik zie doet pijn, en ik verwijt mezelf onverbiddelijk dat ik niet hard genoeg gekeken heb.
Als een reiziger leiden Baptiste's (en)tropische doeken hem naar een plek waar hij zijn vitaliteit opnieuw kan vinden. Misschien bestaan deze soorten niet, misschien hebben deze idyllische landschappen nooit bestaan. Maar het raam dat Baptiste opent laat de lucht binnen die we vandaag niet langer kunnen inademen. Baptiste biedt ons een utopie aan; door zijn gebaren suggereert hij een paradigmaverschuiving, een mogelijke ecologie. Voor de Grieken betekende het woord entropie twee betekenissen: evolutie en transformatie. Voor natuurkundigen is het een maat voor de wanorde van een systeem. Wanorde identificeren, het transformeren ervan

Baptiste Laurent (1980, Nantes) is een beeldend kunstenaar die in Madrid en Parijs woont en werkt.
Hij heeft geëxposeerd bij verschillende artistieke en culturele instituties, waaronder het Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Zijn traditionele medium is schilderen, maar hij werkt ook in sculptuur en ontwikkelt projecten met een sterke literaire, sociale en antropologische component.
In zijn nieuwste publicaties en tentoonstellingen, "Conversaciones y puñetazos", "Mauvaises Tournures", "Bajo el Mismo Mar" en "Exit", heeft hij herhaaldelijk geëxperimenteerd met samenwerkingscreatieve arbeid met andere beeldende kunstenaars en literaire auteurs.
Als anti-academische en eclectische artiest houdt hij ervan schilderstijlen te syncretiseren, met een oscillatie tussen neo-figuratieve narratie, grafische schilderkunst en expressionistische abstractie.
Oprichter van de gedeelde studio 'Latolier' in de wijk Usera van Madrid, leidt hij een dynamische gemeenschap van Spaanse en internationale beeldende kunstenaars