Baptiste Laurent - Vincent à la foire

Bio/
Baptiste Laurent (1980, Nantes) is een visueel kunstenaar die in Madrid en Parijs woont en werkt.
Hij heeft tentoongesteld bij diverse artistieke en culturele instellingen, waaronder het Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Zijn traditionele medium is schilderkunst, maar hij werkt ook met beeldhouwkunst en ontwikkelt projecten met een sterke literaire, sociale en antropologische component.
In zijn nieuwste publicaties en tentoonstellingen, “Conversaciones y puñetazos”, “Mauvaises Tournures”, “Bajo el Mismo Mar” en “Exit”, heeft hij herhaaldelijk geëxperimenteerd met samenwerkend creatief werk met andere beeldend kunstenaars en literaire auteurs.
Als anti-academische en eclectische kunstenaar houdt hij ervan picturale stijlen te syncretiseren, oscillerend tussen neofiguratieve vertelling, grafische schilderkunst en expressionistische abstractie.
Oprichter van het gedeelde atelier 'Latolier' in de wijk Usera in Madrid, leidt hij een dynamische gemeenschap van Spaanse en internationale beeldende kunstenaars.

WELKOM OP JULLIE CIRCUS / 2024-2025
Stéphane Mallarmé: “De mens kan een democrat zijn; de kunstenaar scheidt zich in tweeën en moet aristokraats blijven.”
Deze tentoonstelling brengt het nieuwste artistieke project van Baptiste Laurent (Nantes, 1980) bij elkaar, die al meer dan vijftien jaar in Spanje woont, en opent de tragedie opgelegd aan het eind van de viering van de internationale orde.
Laurent zoekt naar vernieuwing van zijn schilderkunst door zijn wortels af te zetten en lokale symbolen van de Spaanse cultuur op te nemen, zoals het universum van schedels uit de Verovering van Latijns-Amerika en de Andalusische schilderkunst. In de interne worsteling van zijn creatief proces confronteert hij kritisch zijn schilderkunst met jacht, oorlog en Franse nationale identiteit in de Europese en internationale context, die hier de rol van protagonisten op zich nemen.
Door de metafoor van de circus, voetbal, draaimolens en pretparken portretteert de kunstenaar op ironische wijze de entertainmentindustrie, transformeert cultuur, politiek en deconstructie van nationale identiteit in een carnival.
De triomf van sociale media, de oppervlakkigheid van democratisch leven en de trivialiteit van kunst en literatuur hebben culturele ervaring omgezet in een onvermijdelijke behoefte aan vermaak. Hij legitimeert het populaire terwijl hij op zoek gaat naar een plastisch en intellectueel ideaal dat in staat is de hoogste menselijke emoties en gevoelens uit te drukken, in resonantie met de mythologie van dromen, waar verleden, heden en toekomst samensmelten in het aangezicht van de freneticische ontknoping van de internationale tragedie van oorlogen en koloniale herinnering die het Westen omringen.
Door zijn werk te koppelen aan de wereld van zijn kindertijd heruitvindt hij de mythen van het Wilde Westen en de nobele barbaren om een onbekend idee te onderzoeken, waar maskers een dramatische gevoelswaarde opleggen aan de geschiedenis en waar dromen van roem worden verraden. Uit de diepte van zijn wezen en herinneringen uit de kindertijd herordent hij de dimensie van lichamen, dieren en objecten, waardoor de miniaturen een onevenredige en theatrale grootsheid krijgen.
Zijn vermogen tot verbeelding doordrenkt het spektakel van het hedendaagse landschap met een mysterie in het verloop van de geschiedenis, waarbij hij de constructie van genderrollen bevestigt en het individuele verleden omzet in een collectieve ervaring, doordrongen van zijn mannelijke bekommernissen. De theatraliteit van zijn grote schilderijen voert hem mee naar mystieke droomtochten, waar hij zijn poëzie uitdrukt in harmonie met zijn sociale bekommernissen.
Door tegenstrijdige elementen te mengen, legt hij verbindingen tussen zijn intieme wereld en de hedendaagse wereld door middel van symbolische figuratie, de veelzijdigheid van canons, opvallende penseelstreken, de gesturaliteit van vormen, de menging van technieken (tekenen, schilderen en beeldhouwkunst), het vrije gebruik van kleur, humor, groteske en de herververeniging van zijn imaginair universum. Baptiste Laurent schildert zoals hij wenst: het is een fundamentele behoefte. Zijn schilderkunst overschrijdt de klassieke orde van transcendente en canonieke representatie van normen, oscillerend tussen verdriet en vreugde, terwijl hij de empathie van de toeschouwer opwekt.