Van Kal Mon (1961) - Code noir

« Zeer mooi werk van Gérard Van Kal Mon, dat ik begin jaren 2000 heb verworven, toen ik op La Réunion was. Het betreft een van zijn eerste werken. »
Les premières productions artistiques de Gérard Van Kal Mon, dans les années 1980, commencent par un travail photographique sur les accumulations d’objets puis sur les billes de bois exotiques (traces humaines, marquages…) -> De eerste artistieke producties van Gérard Van Kal Mon, in de jaren tachtig, beginnen met een fotografisch werk over de opeenhopingen van voorwerpen en daarna over de exotische houten balletjes (sporen van mensen, markeringen…)
Dans les années 1990, après son installation dans l’île de la Réunion, il s’initie à la sculpture, c’est le début d’un travail sur les arts premiers avec pour médium le bois, l’argile, le plâtre… Pour créer une palette de couleurs, il développe une technique d’enfumage à base de différentes essences d’arbres… -> In de jaren negentig, na zijn vestiging op het eiland Réunion, maakt hij zich de beeldhouwkunst eigen; het is het begin van een onderzoek naar de kunsten van primitieve samenlevingen met als medium hout, klei, gips… Om een palet aan kleuren te creëren, ontwikkelt hij een rooktechniek op basis van verschillende boomsoorten…
Il revient sur le sujet des accumulations en utilisant des personnages filiformes, d’argile enfumée. Ceux-ci serviront à des installations et happenings… -> Hij keert terug naar het onderwerp van de opeenhopingen door slanke figuren te gebruiken, van klei die is doorrookt. Deze zullen worden gebruikt voor installaties en happenings…
Puis vient le début d’un travail sur l’esclavage avec assemblage de pièces métalliques venant essentiellement d’outils agricoles. Il n’était pas question d’illustrer ce sujet par les chaînes qui réduisent l’homme mais de rendre hommage aux cultures de ces peuples asservis en mettant en avant la majesté des individus, la beauté des coiffes, des parures des ethnies africaines… -> Daarna begint hij aan een werkkanaal over slavernij met assemblage van metalen stukken die hoofdzakelijk afkomstig zijn uit landbouwgereedschap. Het was niet de bedoeling dit onderwerp te illustreren met de ketenen die de mens onderdrukken, maar eer te betonen aan de culturen van deze onderworpen volkeren door de majesteit van de individuen te benadrukken, de schoonheid van de hoofdtooien en sieraden van de Afrikaanse etnische groepen…
Année 2011, retour dans le sud de la France et suite du travail entrepris sur l’esclavage qui se nomme « Code noir » et nouveau sujet « Guerre et paix », série de sculptures sur la parure masculine de guerre, avec un toujours plus grand raffinement dans l’assemblage du métal jusqu’à aujourd’hui où le métal entre en mouvement, laisse passer la lumière, où la sculpture devient « haute couture »… -> Jaar 2011, terug naar het zuiden van Frankrijk en vervolg van het eerder begonnen werk over slavernij, genoemd “Code noir”, en een nieuw onderwerp “Guerre et paix”, een serie sculpturen over de mannelijke oorlogssieraden, met steeds grotere verfijning in het samenvoegen van metaal tot op heden waar het metaal in beweging komt, licht laat passeren, en de sculptuur « haute couture » wordt…