SIGNED; Tim Gidal - In The Forties (ASSOCIATION COPY) - 1981

GEWELDIGE KANS om deze zeldzame en opvallende catalogus te kopen - ondertekend en toegedicht door de bekende Duitse-Amerikaanse-Israëlische fotograaf Tim N. Gidal, geboren Ignatz Nachum Gidalewitsch, ook bekend als Naḥûm Tim Gidāl, aan de bekende Oost-Duitse fotograaf Harald Hauswald (= ASSOCIATION COPY).

Tim Gidal, geboren in 1909 in München en overleden in 1996 in Jeruzalem.
Tim Gidal was een fotograaf, persfotograaf en universitair docent. Tim Gidal wordt beschouwd als een van de pioniers van de moderne persfotografie.

Harald Hauswald, geboren op 3 mei 1954 in Radebeul, is een Duitse fotograaf die, samen met Sibylle Bergemann en Ute Mahler, het Ostkreuz-fotobureau oprichtte.

Ondertekend door de kunstenaar in de bovenste rechterhoek van de voorflap.
Handtekeningen van deze kunstenaar zijn zéér zeldzaam.
IK GEHEOORNE DE AUTHENTICITEIT VAN DE HANDTEKENING.

COLLECTOR’S COPY.

Welkom bij de volgende editie van de ZEER POPULAIRE SINGLE-SELLER-AUCTIONS van 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Keulen, Duitsland). Ditmaal met een BEST-OF-SELECTION uit 1926 tot 2026, dus van de afgelopen 100 (!) jaar fotoboekgeschiedenis.

The Photographer's Gallery, Londen. 1981. Eerste uitgave, eerste druk.

Softcover (zoals uitgegeven). 210 x 203 mm. 36 pagina’s. Foto’s: Tim N. Gidal. Inleiding: Nigel Trow. Tekst in het Engels.

Conditie:
Binnen uitgebreid, fris en foutloos; schoon, geen vlekken en geen verkleuring. Buiten met slechts weinig gebruikssporen; frisse kaften, een beetje verzonken langs en op de rug. Over het geheel genomen zeer goede conditie.

Prachtige en zeldzame catalogus van Tim N. Gidal - persoonlijk gesigneerd en toegedicht van de ene fotograaf en kunstenaar aan de andere: "Für Harald. Herzlichst. Tim" ("Voor Harald. Hartelijke groeten, Tim").

Daarmee een uitzonderlijk verzamelobject met zowel artistieke als historische waarde.

5Uhr30.com garandeert uitgebreide en nauwkeurige beschrijvingen, 100% bescherming, 100% verzekering en wereldwijde gecombineerde verzending.

"Tim Gidal, zoon van Abraham en Pauline (Eibe) Gidalewitsch, die uit Rusland waren geëmigreerd, groeide op in München in een religieus liberaliserende familie die hem een sterk gevoel van Joodse en Zionistische identiteit bijbracht. Na het afronden van de middelbare school in München studeerde hij geschiedenis, kunstgeschiedenis en economie aan de universiteiten van München, Berlijn en Basel; terwijl hij daarnaast vanaf 1929 als persfotograaf werkte. Zijn broer Georg, een persfotograaf die dringend een vervanging nodig had, leende hem zijn camera en gaf hem een korte handleiding.
Zijn eerste documentaire, 'Servus Kumpel' ('Hallo, maat'), over een groep dwarsliggers, verscheen in de Münchner Illustrierte Presse. Samen met zijn broer produceerde hij ook een reportage getiteld “Freiwilliger Arbeitsdienst” (Vrijwillige Arbeidsdienst). De broers publiceerden hun werk in de Arbeiter Illustrierte Zeitung, onder andere publicaties, maar staakten hun samenwerking nadat hun foto’s bijschriften kregen die zij manipulatief vonden. In 1934 documenteerde Gidal het 13e Internationale Psychoanalytische Congres in Lucerne.
Na zijn studie ontving hij in 1935 zijn doctoraat aan de Universiteit Basel met een proefschrift getiteld “Over de relatie tussen persfotografie en de pers”; daar woonde hij ook een seminar bij met Edgar Salin en ontmoette Marion Gräfin Dönhoff. voordat hij door zijn Joodse afkomst in 1936 werd gedwongen te emigreren naar Palestina, had Gidal het land twee keer bezocht voor langere periodes. In 1932 produceerde hij de reportage 'Arabs Against Jews – The Palestine Problem,' een van zijn bekendste persfotografische werken. Tegelijkertijd maakte hij zijn documentaire film “Erez Israel im Aufbau” (Erez Israel in opbouw) namens het Palestine Film Office van de Zionistische Vereniging voor Duitsland. Andere werken van hem verschenen in het Amerikaanse tijdschrift Life, waarvoor hij ook als redactioneel consultant werkte, evenals in de kranten Münchner Illustrierte Presse, Berliner Illustrirte Zeitung, Die Woche en Jüdische Rundschau.
Na zijn emigratie naar Palestina (1936–1938) was Gidal een leidende fotograaf bij London's Picture Post naast Felix H. Man en Kurt Hübschmann tot 1940. In 1938 werd zijn eerste kleurreportage gepubliceerd in Paris’ Marie Claire.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende hij als hoofd persvoorlichting in de Joodse brigade van het 8e Britse leger vanaf 1942; hij berichtte uit Noord-Afrika en Birma en raakte gewond op het Griekse eiland Samos. Zesentwintig van zijn foto’s verschenen in het officiële legermagazijn Parade. In Israël in de vroege jaren 1940 ontmoette hij Sonia Epstein, een persfotograaf uit Berlijn; zij trouwden in 1944. In 1948 emigreerden ze beiden naar de Verenigde Staten, waar hij in 1953 Amerikaans staatsburger werd. Tim Gidal was van 1955 tot 1958 professor Visuele Communicatie aan The New School for Social Research in New York, terwijl zijn vrouw kunst en handwerk doceerde in Mount Vernon, New York.
Beiden hielden van reizen, bezochten elk continent ter wereld en publiceerden boeken. Hij schreef en illustreerde boeken over persfotografie, terwijl Sonia kinderboeken schreef, waarvan het merendeel met zijn foto’s geïllustreerd werd. Deze boekencollectie introduceerde kinderen uit verschillende landen in woorden en beelden. De boeken, oorspronkelijk getiteld My Village in ..., werden geschreven tussen 1955 en 1970 en uitgegeven door Pantheon Books. Tien van hen werden ook in het Duits gepubliceerd door Orell Füssli tussen 1961 en 1968.
Na zijn scheiding in 1970 keerde Gidal terug naar Israël en werd in 1971 hoogleraar aan de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem. In 1980 trouwde hij met Pia Lis.
In 1989 doneerde Gidal zijn fotografische nalatenschap van circa 3.000 beelden aan het Salomon Ludwig Steinheim Instituut voor Duits-Joodse Geschiedenis in Duisburg.
Zijn graf ligt op de Jerozolemse begraafplaats Har HaMenuchot."