Jean Lambert (XX) - Synthèse cubiste

Jean Lambert
Cubistische compositie

Interessant werk van Jean Lambert, tot stand gekomen in een taal die duidelijk verbonden is met de traditie van de moderne figuratie met wortels in het kubistische, waarin de vorm onderworpen is aan een proces van synthese, fragmentatie en plastische herschikking met een opmerkelijke visuele efficiëntie. De compositie articuleert, door overlappende geometrische vlakken, een nauwelijks gesuggereerde vrouwenfiguur, geïntegreerd in een netwerk van volumina, contourlijnen en cromatische velden die het stuk een sterk intern dynamisme verlenen.

Het werk toont een duidelijke assimilatie van de postulaat van het laat kubisme en van bepaalde postkubistische stromingen, merkbaar in de facetmatige opbouw van het beeld, in de vereenvoudiging van de elementen en in de coëxistentie tussen figuratie en abstractie. De kunstenaar streeft niet naar naturalistische beschrijving, maar naar een geïnstitutionaliseerde interpretatie van het motief, waarin de anatomie wordt heropgebouwd door tekens, lineaire ritmes en massa-contrast.

Technisch gezien vertoont het schilderij een zekere en expressieve facture, met een zeer persoonlijk gebruik van zwart structureel tekenen, dat de compositie ordent en de interne architectuur van het schilderij versterkt. De penseelstreek toont vrijheid en beslissingskracht, afwisselend zones van grotere materiële dichtheid met andere die lichter zijn aangebracht, wat een levende en vibrante oppervlakte oplevert.

Het palet, gebaseerd op oker­tinten, roze, blauw, mauve, wit en roodachtige en zwarte accenten, is met gevoeligheid in balans, en brengt zowel samenhang als plastische spanning aan het geheel.

Een van de meest aantrekkelijke aspecten van het werk ligt in het evenwicht tussen bouwkundige soliditeit en gestuele vrijheid. De centrale figuur, volumetrisch en sensueel van karakter, rijst op tussen kruisende vlakken en gesuggereerde elementen die herinneren aan interieurs, voorwerpen of schematisch weergegeven architecturen, waardoor de lezing van de compositie verrijkt wordt zonder deze volledig af te sluiten.

Deze visuele ambiguïteit, zeer eigen aan de plastic moderniteit, geeft het werk interpretatieve diepte en een vooral hedendaagse aanwezigheid.

Wat kwaliteit betreft, betreft het een werk van opmerkelijk belang binnen het moderne cubistisch geïnspireerde repertoire, goed uitgewerkt in zijn structuur, met een goed gevoel voor ruimtelijk schilderkunst en een correcte verhouding tussen tekenwerk, kleur en materie. De compositie is solide opgebouwd, met een duidelijke formele hiërarchie en een opmerkelijk decoratief vermogen, waardoor het een stuk wordt dat zich uitstekend leent voor zowel particuliere collecties als voor interieurontwerp van niveau.

Het schilderij is ondertekend door de kunstenaar in de rechteronderhoek. Het werk is niet gedateerd, dus is de exacte datering onbekend, hoewel het op basis van zijn formele taal en plastische aanpak binnen de sferen van de moderne kubistisch geïnspireerde schilderkunst geplaatst kan worden.

In het geheel genomen staan we voor een werk met een duidelijke persoonlijkheid, representatief voor een moderne plastische gevoeligheid en vooral aantrekkelijk voor verzamelaars van figuratieve schilderkunst uit de twintigste eeuw en van composities met kubistische wortels.