Alfredo Pini (1958) - My Sax

Alfredo Pini
"My Sax" - Olio su carta applicata su cartone
cm 70x50 - 2007
Firmato

Autentica dell'artista su fotografia
Autentica galleria
Catalogo artista in omaggio

Spedizione e imballaggio professionale
Fattura emessa da Galieria

Alfredo Pini (Mirandola, 1958) begint in 1985 zijn tentoonstellingsactiviteit, waarbij hij in de loop der jaren een persoonlijke en herkenbare schildertaal ontwikkelt. Zijn zoektocht richt zich aanvankelijk op stedelijke vergezichten: steden die bij zonsopgang of schemering doorkruist worden, omhuld door fijne nevels en doorkruist door trams, auto’s of door de affectieve en terugkerende aanwezigheid van de Vespa. Het zijn scènes die een zwevende, koude en stille sfeer teruggeven, waar het licht als door een sluier doorsijpelt en het geheugen verweven raakt met de waarneming.

Naast het stedelijke landschap introduceert Pini geleidelijk aan nieuwe thema's en visuele registers. In de laatste jaren is zijn aandacht ook gericht op de menselijke figuur: vrouwen, kinderen, aanwezigen gevangen in hun alledaagse leven of in hun snelle voorbijgaan, die zich naast de architectuur voegen als emotionele referentiepunten. Het gaat niet om een plotselinge wending, maar om een natuurlijke evolutie van zijn onderzoek, een uitbreiding van zijn blik die hem in staat stelt het reële op verschillende manieren te doorkruisen, met behoud van coherente penseelvoering en gevoeligheid.

Zijn schilderkunst kenmerkt zich door de oscillatie tussen definitie en onscherpte, door het gebruik van lichten die over oppervlakken glijden als bewegende gedachten en door een palet dat koude tonen afwisselt met warmere sferen, vaak verbonden met interieurs, nachtelijke gelegenheden en muziek. Elke opera lijkt op een etappe van een persoonlijk traject, een manier om de evenwichten – en de onevenwichten – van het hedendaagse leven te onderzoeken, van stedelijke dynamiek tot de behoefte aan rust.

Tijdens zijn carrière heeft Pini aan talrijke collectieve en individuele tentoonstellingen deelgenomen, waardoor hij een productie heeft opgebouwd die trouw blijft aan zijn eigen identiteit, zij het openstaand voor nieuwe narratieve en formele richtingen. Vandaag blijft zijn werk de relatie tussen plaatsen, mensen en gemoedstoestanden onderzoeken, en nodigt de toeschouwer uit om een reis te ondernemen die tegelijk geografisch en innerlijk is.