M. Perone (1982) - Abbandono alla marea





| € 19 | ||
|---|---|---|
| € 10 | ||
| € 8 | ||
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 131293 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Beschrijving van de verkoper
Overgave aan het getij
Olie op doek, 50 × 40 cm
Een naakt vrouwenlichaam ligt uitgestrekt op de branding, gevangen in het moment waarop de golf breekt en zich terugtrekt, en het in een vluchtige en vibrerende omhelzing hult. De figuur, met het hoofd achterover en de armen wijd, suggereert een totale overgave aan de primaire kracht van de zee, in een evenwicht dat tussen loslaten en hergeboorte zweeft. De houding, dynamisch en tegelijk harmonieus, leidt de blik langs de zachte lijnen van het lichaam, verlicht door warme en gouden reflecties.
Het licht van de zonsondergang beheerst de scène, kleurt de lucht met veranderende tinten die schommelen tussen oranje, roze en diep blauw, en creëert een suggestief contrast met de intense groenen en de schuimige witte golven. De penseelstreek, rijk en materieel, geeft beweging aan het water, bijna voelbaar makend het gekrijs van de brekende golf en de frisheid van het schuim dat langs de huid strijkt.
De behandeling van de menselijke figuur toont een zorgvuldige anatomische verkenning in combinatie met een lichtgevoelige benadering die de vormen benadrukt zonder ze te verzwaren, en een evenwicht bewaart tussen realisme en poëtische interpretatie. De scène krijgt zo een symbolische lading: de zee wordt een zuiverend element, terwijl het lichaam, ondergedompeld en kwetsbaar, verandert in ontmoetingsplaats tussen natuur en sensualiteit.
Overgave aan het getij
Olie op doek, 50 × 40 cm
Een naakt vrouwenlichaam ligt uitgestrekt op de branding, gevangen in het moment waarop de golf breekt en zich terugtrekt, en het in een vluchtige en vibrerende omhelzing hult. De figuur, met het hoofd achterover en de armen wijd, suggereert een totale overgave aan de primaire kracht van de zee, in een evenwicht dat tussen loslaten en hergeboorte zweeft. De houding, dynamisch en tegelijk harmonieus, leidt de blik langs de zachte lijnen van het lichaam, verlicht door warme en gouden reflecties.
Het licht van de zonsondergang beheerst de scène, kleurt de lucht met veranderende tinten die schommelen tussen oranje, roze en diep blauw, en creëert een suggestief contrast met de intense groenen en de schuimige witte golven. De penseelstreek, rijk en materieel, geeft beweging aan het water, bijna voelbaar makend het gekrijs van de brekende golf en de frisheid van het schuim dat langs de huid strijkt.
De behandeling van de menselijke figuur toont een zorgvuldige anatomische verkenning in combinatie met een lichtgevoelige benadering die de vormen benadrukt zonder ze te verzwaren, en een evenwicht bewaart tussen realisme en poëtische interpretatie. De scène krijgt zo een symbolische lading: de zee wordt een zuiverend element, terwijl het lichaam, ondergedompeld en kwetsbaar, verandert in ontmoetingsplaats tussen natuur en sensualiteit.

