Baptiste Laurent - Smoking Flowers






Heeft een bachelordiploma kunstgeschiedenis en een masterdiploma kunst- en cultuurmanagement.
€ 3 | ||
|---|---|---|
€ 2 | ||
€ 1 |
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 131562 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Baptiste Laurent, Smoking Flowers, origineel uit 2021 in acrylverf en gemengde media op papier, 109 x 86 cm, handgesigneerd, in goede staat, rechtstreeks van de kunstenaar uit Spanje geleverd en gerold verzonden.
Beschrijving van de verkoper
"Smoking Flowers", 109x86cm, XL,
2021 acryl en posca op papier
Gesigneerd aan de achterzijde, verzonden gerold.
Serie (En)tropicos/
Dagen herhalen zich. Een paar maanden geleden hebben we een atypisch moment meegemaakt. Onze ruimte is klein en de tijd lang. We werden overweldigd door het gebrek aan tijd, maar nu worden we verrast door het teveel. Een introspectieve gebaar, een nieuw horizon, waarin we onze verbeelding benaderen. De verwarring van verandering, een ongekende kreet vraagt "wat nu?
Baptiste gebruikt dit dystopische panorama om een andere dageraad te creëren, een nieuwe dageraad. De opbouw van deze schilderijen vloeit voort uit een behoefte om het landschap te vernieuwen, uit een verlangen naar vergeten natuur. Om deze te herontdekken, om het opnieuw tot leven te brengen.
De prikkel voor deze symbiose is te vinden in het verhaal van de antropoloog en grondlegger van het structuralisme, Claude Lévi-Strauss: in 1935 trok Lévi-Strauss op zoek naar een authentiek, puur Brazilië, begiftigd met een wilde energie en een bijzondere natuur.
De auteur van "Tristes Tropiques" had gedeeltelijk aan zijn reisverwachtingen voldaan. Zijn angst wordt gepresenteerd in een fragment tekst met profetische ondertonen: "Over een paar honderd jaar, op precies dezelfde plek, zal een andere reiziger, net zo wanhopig als ik, het verdwijnen betreuren van wat ik had kunnen zien en wat aan mij ontglipte". Slachtoffer van een dubbele ziekte, alles wat ik zie doet me pijn, en ik verwijt mezelf onverzettelijk dat ik niet hard genoeg gekeken heb.
Als reiziger leiden Baptiste's (en)tropische doeken hem naar een plek waar hij zijn vitaliteit kan herontdekken. Misschien bestaan deze soorten niet, wellicht hebben deze idyllische landschappen nooit bestaan. Maar het venster dat Baptiste opent laat de lucht toe die we vandaag de dag niet langer kunnen inademen. Baptiste biedt ons een utopie; door zijn gebaren stelt hij een paradigmaverschuiving voor, een mogelijke ecologie. Voor de Grieken had het woord entropie twee betekenissen: evolutie en transformatie. Voor natuurkundigen is het een maat voor de wanorde van een systeem. Het identificeren van wanorde, het transformeren ervan
Baptiste Laurent (1980, Nantes) is een beeldend kunstenaar die woont en werkt in Madrid en Parijs.
Hij heeft geëxposeerd bij diverse artistieke en culturele instellingen, waaronder het Institut français in Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Zijn traditionele medium is schilderkunst, maar hij werkt ook in beeldhouwen en ontwikkelt projecten met een sterke literaire, sociale en antropologische component.
In zijn nieuwste publicaties en tentoonstellingen, "Conversaciones y puñetazos", "Mauvaises Tournures", "Bajo el Mismo Mar" en "Exit", heeft hij herhaaldelijk geëxperimenteerd met samenwerkingskreatief werk met andere beeldende kunstenaars en literaire auteurs.
Als anti-academische en eclectische kunstenaar houdt hij ervan beeldende stijlen te syncretiseren, schommelend tussen neo-figuratieve vertelling, grafische schilderkunst en expressionistische abstractie.
Oprichter van de gedeelde studio 'Latolier' in de wijk Usera van Madrid, leidt hij een dynamische gemeenschap van Spaanse en internationale beeldende kunstenaars.
"Smoking Flowers", 109x86cm, XL,
2021 acryl en posca op papier
Gesigneerd aan de achterzijde, verzonden gerold.
Serie (En)tropicos/
Dagen herhalen zich. Een paar maanden geleden hebben we een atypisch moment meegemaakt. Onze ruimte is klein en de tijd lang. We werden overweldigd door het gebrek aan tijd, maar nu worden we verrast door het teveel. Een introspectieve gebaar, een nieuw horizon, waarin we onze verbeelding benaderen. De verwarring van verandering, een ongekende kreet vraagt "wat nu?
Baptiste gebruikt dit dystopische panorama om een andere dageraad te creëren, een nieuwe dageraad. De opbouw van deze schilderijen vloeit voort uit een behoefte om het landschap te vernieuwen, uit een verlangen naar vergeten natuur. Om deze te herontdekken, om het opnieuw tot leven te brengen.
De prikkel voor deze symbiose is te vinden in het verhaal van de antropoloog en grondlegger van het structuralisme, Claude Lévi-Strauss: in 1935 trok Lévi-Strauss op zoek naar een authentiek, puur Brazilië, begiftigd met een wilde energie en een bijzondere natuur.
De auteur van "Tristes Tropiques" had gedeeltelijk aan zijn reisverwachtingen voldaan. Zijn angst wordt gepresenteerd in een fragment tekst met profetische ondertonen: "Over een paar honderd jaar, op precies dezelfde plek, zal een andere reiziger, net zo wanhopig als ik, het verdwijnen betreuren van wat ik had kunnen zien en wat aan mij ontglipte". Slachtoffer van een dubbele ziekte, alles wat ik zie doet me pijn, en ik verwijt mezelf onverzettelijk dat ik niet hard genoeg gekeken heb.
Als reiziger leiden Baptiste's (en)tropische doeken hem naar een plek waar hij zijn vitaliteit kan herontdekken. Misschien bestaan deze soorten niet, wellicht hebben deze idyllische landschappen nooit bestaan. Maar het venster dat Baptiste opent laat de lucht toe die we vandaag de dag niet langer kunnen inademen. Baptiste biedt ons een utopie; door zijn gebaren stelt hij een paradigmaverschuiving voor, een mogelijke ecologie. Voor de Grieken had het woord entropie twee betekenissen: evolutie en transformatie. Voor natuurkundigen is het een maat voor de wanorde van een systeem. Het identificeren van wanorde, het transformeren ervan
Baptiste Laurent (1980, Nantes) is een beeldend kunstenaar die woont en werkt in Madrid en Parijs.
Hij heeft geëxposeerd bij diverse artistieke en culturele instellingen, waaronder het Institut français in Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Zijn traditionele medium is schilderkunst, maar hij werkt ook in beeldhouwen en ontwikkelt projecten met een sterke literaire, sociale en antropologische component.
In zijn nieuwste publicaties en tentoonstellingen, "Conversaciones y puñetazos", "Mauvaises Tournures", "Bajo el Mismo Mar" en "Exit", heeft hij herhaaldelijk geëxperimenteerd met samenwerkingskreatief werk met andere beeldende kunstenaars en literaire auteurs.
Als anti-academische en eclectische kunstenaar houdt hij ervan beeldende stijlen te syncretiseren, schommelend tussen neo-figuratieve vertelling, grafische schilderkunst en expressionistische abstractie.
Oprichter van de gedeelde studio 'Latolier' in de wijk Usera van Madrid, leidt hij een dynamische gemeenschap van Spaanse en internationale beeldende kunstenaars.
