Sylvain Barberot - Echo

"Echo" is een van de werken uit een reeks werken met als titel "épitaphe". Ze zijn poëtische manieren om de dood te omarmen, door poëzie een woord te laten kiezen dat haar verheft. De gravure wordt geaccentueerd met 22 karaats fijn goud, als herinnering aan de iconografie van de dood.
En wat als de steen het echo van de aarde kon zijn langs een bergkam?
Onze doden zijn echo’s waarvan wij de stem zijn. Wij dragen ze met ons mee en in het vlees zijn wij slechts verlengingen van hun vroegere bestaan, als een stille echo.

Internationale kunstenaar wiens werk leunt op de dichotomie tussen herinnering en vergetelheid. De herinnering is naar mijn mening het onmisbare element dat ons lichaam aan de wereld bindt. Echter, terwijl onze cultuur zich inspant de geschiedenis met een beitel te graveren, zet ik mij in om mijn eigen geheugen te onderdrukken, te deconstrueren, ja zelfs te wissen. Een ambitieuze onderneming is de oefening van het vergeten…
Het lichaam is slechts de drager van dit geheugen waaraan het afhankelijk is, zo niet behoeftig. Het bouwt het op, vormt het en transformeert het. En als anamnesis uit het Grieks vertaald wordt als het terugkeren van het geheugen, jaag ik ernaar om er beter afstand van te nemen.