Sylvain BARBEROT - le ruban de Möbius

De afdruk van mijn borststuk, bedekt met siliconen-elastomeer, prijkt op een spiegelend roestvrijstalen plaat. Zijn houding, licht gebogen, nodigt hem uit om naar zijn eigen reflectie te kijken. Zijn porseleinen huid smelt als kaarsvet in de zon en verspreidt zich over het spiegeloppervlak. Het lijkt zich los te maken van zijn eigen huid om zijn eigen reflectie te bedekken en zijn dubbel te laten verdwijnen. Het ogenblik lijkt ernstig en gespannen. De transformatie is nabij, op het punt waar twee protagonisten tegenover elkaar staan en in elkaar opgaan. Het gaat hier om het beeldvorming van de analyse van het werk van de kunstenaar... Het lichaam van de kunstenaar die naar zijn eigen productie kijkt, zijn innerlijk, zoals men een vreemdeling observeert waarvan men vermoedt dat hij deuren voor ons te openen heeft.

De Möbius-band is een geometrische vorm die zich in de ruimte uitstrekt om zichzelf te eindigen, zoals het oneindigheidssymbool in de wiskunde (∞). De afdruk afkomstig van mijn eigen torso is bedekt met het materiaal dat gebruikt is om de afdruk te maken. In feite een gegoten afdruk. Het lint kronkelt en sluit zichzelf op. Op dezelfde manier gaat het hier om het lichaam van de kunstenaar dat naar zijn reflectie kijkt, die zelf het werk van de kunstenaar is, net zo goed als de reflectie van zijn werk.
...en het lint sluit zich opnieuw. over zijn huid in de diepte van het reflecteren.

Er bestaan twee versies van dit werk. Een rust op een zwarte spiegelende roestvrijstalen plaat en de andere op een grijze spiegelende roestvrijstalen plaat. De twee bustes zijn volledig identiek.