Stefania Ormas - Rosalia

Dit schilderij is in 2017 gemaakt voor de groepsexpositie getiteld Rosalia op het vliegveld van Palermo. "Rosalia" is niet alleen een portret; het is een ontmoetingspunt tussen heilige legende en de urgentie van het heden. Ik wilde het verhaal van Santa Rosalia, de patrones van Palermo, nemen en haar ontdoen van eeuwen traditionele iconografie om haar een moderne heldin te maken, dicht bij de strijd om zelfbeschikking die ook vandaag nog wordt gevochten. Ik heb ervoor gekozen om alles te centreren op het cruciale moment: de daad van het knippen van het haar. Voor een vrouw zijn de haren historisch gezien een symbool van schoonheid, van status en vaak van eigendom. Haar knippen is een radikale daad van afstand nemen en vrijheid. Ik gaf aan deze moderne Rosalia een paar rode scharen in de hand, een kleur die passie en vastberadenheid schreeuwt. De handeling hangt in de lucht, nog niet voltooid; zij is daar, in dat moment van onomkeerbare keuze tussen het leven dat haar is opgelegd (huwelijk, maatschappelijke verplichting) en haar roeping (urerematie, spirituele vrijheid). Om haar verzet te actualiseren, koos ik ervoor om haar te kleden in een simpele huidkleurige singlet en een moderne look te geven, met de vlechten die op het punt staan geknipt te worden. Ik gaf haar een tatoeage in de vorm van een kruis op de onderarm. Dit is geen symbool van zonde, maar een gekozen eigendomsmasker, een blijvende teken van haar geloof of identiteit, een doelbewuste tegenstelling tot het kruisbeelden dat aan haar nek hangt. Het is geloof dat een persoonlijke keuze wordt, geen erfenis. De achtergrond is bewust donker, waardoor eendramatische sfeer ontstaat. Het licht snijdt door de figuur, verlicht het gezicht en de handeling die ze verricht, afkomstig van een gestileerd raam dat een overstap suggereert, een uitweg. In de rechterbovenhoek heb ik een collage-element toegevoegd: een fragment van een affiche van een iconisch en rebellerend werk als Jesus Christ Superstar. Dit is mijn commentaar: geloof, passie en rebellie zijn niet statisch, maar performatief en dramatisch. Rosalia trekt zich niet terug in stilte terug, maar ondergaat een ontregelende beweging. Haar blik, zo centraal, richt zich tot ons, de waarnemers. Is ze bang? Vastbesloten? Is het een waarschuwing of een vraag? Mijn Antonie, het is pure bewustwording. Het is de uitdaging van degenen die weten dat vrijheid een prijs heeft. Ik wilde dat wie kijkt, vooral in Palermo, zich afvraagt wat het vandaag nog betekent om een radicale keuze te maken voor haar eigen autonomie. Het is een werk dat spreekt over geloof, maar vooral over moed, het breken van ketenen en de vrijheid om jezelf te zijn.". Stefania Ormas Italiaanse schilderes, opgeleid in schilderkunst aan de International Art School van Terni, heeft de laatste jaren verschillende solo- en groepstentoonstellingen getoond, zowel in Italië als in het buitenland zoals: Casa della Cultura van Navacerrada - Madrid, Palazzo del Infantado in Guadalajara. Museo Reina Sofía - Madrid, RED03-galerij van Barcelona. Galeria Bernet van Barcelona. Roccartgallery Florence. Haar werken bevinden zich in private collecties in Italië, Spanje, Frankrijk, Nederland, Duitsland, Amerika en openbare collecties zoals in de gemeente Gata de Gorgos in Spanje. De wereld die ze vertegenwoordigt is grotendeels vrouwelijk en ze doet dit met een attente en realistische blik, altijd met een poëtische ondertoon. Haar stijl is een samenvatting van de meest recente schilderkunstvormen, terwijl ze trouw blijft aan haar figurativisme met aandacht voor de antropologie van het personage."