Luigi Rossanigo (1948) - Presenze

Het voorgestelde werk is een geembosseerde metalen plaat (embossing met de hand gemaakt door mij) artiestenproef nummer 1/1 van 30x21 cm, geverfd in chroomgeel + wit - gesigneerd op de plaat - met lijst van 32x23x2 cm - werk dat past bij alle interieurs.
Het werk zal zorgvuldig worden ingepakt en verzonden binnen 3 dagen met authenticiteit op foto, gesigneerd door de kunstenaar -- klaar om op te hangen of te plaatsen --
traceerbare en verzekerde verzending- (helaas leveren foto’s nooit heel goed beeld)

Voor wie de innovaties van de 20e eeuw waardeert die in de jaren 2000 zijn verfijnd in techniek -- intrigerend en innovatief werk dat niet mag ontbreken (dit zijn werken om te verzamelen omdat Rossanigo momenteel de enige kunstenaar is die zich waagt aan embossing op metaal ---- ooit zal iemand het kopiëren zoals bij vele andere onderzoeken is gebeurd -- helaas is het de keuze om onafhankelijk kunstenaar te blijven en een onvermoeibare onderzoeker)

… terwijl hij zich langzaam en gestaag in zijn zoektocht ontplooide, heeft Luigi Rossanigo een bijzondere artistieke opleiding gevolgd, gekenmerkt door diverse experimenten in verschillende disciplines. Uit de eerste schilderervaringen waarbij het onderwerp rechtstreeks aan de werkelijkheid werd refererend, schoof de kunstenaar halverwege de jaren ’70 geleidelijk aan naar een abstracte perceptie van vorm, samengevat in een snelle en onbevangen gebaar. Deze informele periode vond zijn natuurlijke evolutie in een surrealisme dat werd geleefd met een geheel persoonlijke introspectieve intentie, tussen abnormale misleidingen van de realiteit, geankerd met de precisie van een zeventiende-eeuwse reiziger. Terwijl hij tegelijkertijd genot putte uit de juwelierskunst en dichter bij de beeldhaueromgeving van Carrara kwam, voelde de veelzijdige kunstenaar de behoefte om zich te bekwamen in de volumetrische definitie van het marmerblok en gaf hij zijn interpretatie van het beeld weer op het gouden juweel. Die koers heeft Rossanigo ertoe aangezet de opzet van het schilderij te veranderen, door tensostructuren en polymaterische samenstellingen te realiseren, een nieuwe dialoog waarbij de verstandhouding tussen schilderkunst en beeldhouwkunst concreet werd.)