Alessandro Padovan (1983) - BERNARD AUBERTIN

Werk van de kunstenaar Alessandro Padovan, wereldwijd beroemd om zijn Screw Art-techniek. Het werk wordt veredeld door een plexiglazen vitrine.

Dit werk sluit aan bij de dialoog met de radicale monocromie van Bernard Aubertin, waarbij diens taal wordt herinterpreteerd door middel van industrieel materiaal. Het absolute rood – identiteitskleur en totaliserend – is hier niet slechts oppervlak, maar een energetisch veld. Net als bij Aubertin wordt de monochroom een mentale ruimte, pure spanning, spirituele vibratie. Echter, in plaats van vuur en verbranding vinden we de vijzel-schroef: een mechanisch, modulair, serialiseerbaar element.
Schroeven rijzen uit het vlak op als een dynamisch patroon, creëren een visueel ritme dat de eendimensionale ruimte doorbreekt en rood omzet in een gebied dat door krachten wordt doorkruist. Als Aubertin de materie verglaapte om haar essentie vrij te maken, wordt hier de materie geschroefd, doordrongen, opgebouwd. Het is een tegengesteld maar conceptueel verwant gebaar: een radicaal handelen ten opzichte van monocromie.
De transparante vitrine isolement en beschermt, waardoor het werk een hedendaags reliek wordt. Rood is niet slechts kleur, maar onderdompeling; het is niet alleen oppervlakte, maar spanning tussen orde en impulsen, tussen mechanische controle en emotionele vibratie.
In dit perspectief fungeert het werk als een evolutie van de monocromie: van vuur naar schroef, van destructieve energie naar constructieve, met intact de absolute kracht van rood.

De werken van deze hedendaagse kunstenaar passen in het spoor van Pop Art, Screw Art, conceptuele kunst en straatkunst, verwijzend in visuele taal en culturele impact naar het werk van grote namen zoals Andy Warhol, Jean‑Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, murakami en Damien Hirst.
Tegelijkertijd dialogeert het artistieke onderzoek met het imaginarium van luxe, iconische mode en design wereldwijd, oproepend op symbolen san-tic en merken die wereldwijd herkend worden zoals Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari Porsche Lamborghini.
De werken zijn geen kopieën noch officiële samenwerkingen met genoemde kunstenaars of merken, maar originele creaties, gemaakt met een persoonlijke stijl die een kritiek en herinterpretatie van consumentisme, de symbolische waarde van het merk en kunst als hedendaags cultureel object weerspiegelt.
Deze aanpak maakt de werken bijzonder gewaardeerd door verzamelaars en liefhebbers van hedendaagse kunst, luxe Pop Art, conceptuele street art en kunst geïnspireerd op grote iconische merken, terwijl ze een sterke autonome artistieke identiteit behoudt.