Guido Pajetta (1898-1987) - L'abbraccio

Een acrylverfschilderij op doek gemaakt door GuidoPajetta in de vroege jaren tachtig. Het stelt het surrealistische beeld voor van een omhelzing tussen een vrouwelijke figuur en een personage - misschien een kind - beschreven in verbrokkelde vormen. Het werk vertegenwoordigt de eindfase van de artistieke ervaring van de schilder, waarin kleur en destructurering van het beeld tot volle rijping komen.
Guido Pajetta wordt door de kritiek erkend als een van de meest significante kunstenaars van de twintigste eeuw, omdat hij het tijdvak heeft doorkruist door stromingen en persoonlijkheden van hoog niveau te ontmoeten in Italië en in het buitenland - Italiaans Novecento, Sironi, De Chirico, Surrealisme, Chiarismo, Postimpressionisme, Fontana, enz. - op zoek naar continuïteit en een synthese tussen de Venetië-achtige schilderkunst van de negentiende eeuw uit zijn familie (opa Paolo, ooms Pietro en Mariano en neef Mario) en de Moderniteit.