Benjamín Palencia (1894-1980) - Mountain passage

Een opvallende Palencia—een electrisch berglandschap, gebeeldhouwd in dicht impasto onder een helder, door storms gedreven hemel.

Benjamín Palencia (Barrax, Albacete 1894–Madrid 1980), olie op doek, 1972.

Mountain Passage
Olie op doek
Gesigneerd en gedateerd rechtsonder “1972 B. Palencia”
Doekmaat: 38 × 46 cm
In lijst: 69 x 76 cm
Archivo Benjamín Palencia nummer 012/72.

CERTIFICAAT VAN AUTHENTICITEIT - ARCHIVO BENJAMÍN PALENCIA (RAMÓN PALENCIA DEL BURGO)
Dit werk wordt verkocht vergezeld van een Certificaat van Authenticiteit van het Archivo Benjamín Palencia, uitgegeven en ondertekend door Ramón Palencia del Burgo, wettelijke erfgenaam van Benjamín Palencia en beheerder van het Archivo Benjamín Palencia, waarin bevestigd wordt dat het schilderij een origineel werk is en geregistreerd in het archief onder nr. 012/72. Het certificaat werd samen met het schilderij naar de koper verzonden.

Herkomst:
Galería Theo, Madrid.

Literatuur:
Manuel García Viñó, Arte de hoy, arte del futuro, Ed. Ibérico Europea de Ediciones, 1976.

MOUSEION CURATOR NOTE:

“Dit schilderij destilleert het landschap tot pure sensatie: een centraal massief rijst op tegen een elektrische hemel die wordt gejaagd door blauwe en roestkleurige stromingen. Met dikke, urgente penseelvoering en een palet dat schommelt tussen koude helderheid en aardse warmte, verandert Palencia topografie in een soort innerlijk weer—minder een beschrijving van een plek dan een uiting van gevoel, waarin de berg structuur, herinnering en puls wordt.”

BENJAMÍN PALENCIA EN ZIJN LANDSCHAPSVISIE:

Palencia is een hoeksteen van de Spaanse modernistische beweging van de twintigste eeuw en wordt nauw geassocieerd met de Escuela de Vallecas, opgericht als een project om de Spaanse kunst te vernieuwen door terug te keren naar het land—met name de sobere vlaktes en horizonnen rondom Madrid—as een plek voor moderne experimenten in plaats van academische beschrijving.

Wat Palencia essentieel maakt, is de manier waarop hij tradities overbrugt: hij erft de poëtische zwaarte van het Castiliaanse landschap geassocieerd met de Generatie ’98, maar herbouwt het via moderne talen—vormen vereenvoudigen, kleur intensiveren, en laten dat structuur en sensatie betekenis dragen. Zijn institutionele status wordt versterkt door voortdurende wetenschappelijke en museale aandacht voor zijn werk en voor de Vallecas-context waarin zijn landschapsvisie een katalysator werd voor bredere vernieuwing.

In de jaren zeventig wordt deze aanpak vaak meer gedistilleerd en nadrukkelijker: landschap als innerlijke staat, weergegeven met minder “feiten” en meer kracht—de verf zelf functioneert als terrein.

Palencia’s institutionele positie blijft stevig: zijn werk is in het Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía ondergebracht, dat meer dan 100 werken van de kunstenaar in zijn collecties vermeldt, wat zijn centrale plaats in het moderne canon van Spanje onderstreept.

Op de markt blijft Palencia een consistente vraag kennen: zijn schilderijen komen regelmatig voor bij toonaangevende veilinghuizen, met blijvend vertrouwen van verzamelaars.

COMPOSITIE EN EXECUTIE:

De compositie is georganiseerd rond een dominante centrale top, zijn driewhoekige aanwezigheid verankert het doek als een geologisch monument. Omringende ruggen duwen van beide kanten binnen, waardoor een grotbodige ruimtelijke spanning ontstaat die de kijker naar het binnenste gewicht van de berg trekt.

Palencia’s hantering is uitdrukkelijk schilderachtig en impasto-rijk: brede, beladen penseelstreken vormen de rotswand met slaschende grijstinten, diepe indigo’s en groen-zwart passages, gemarkeerd door vlammetjes van bleke minerale licht. Daartegenover wordt de hemel opgebouwd uit gelaagde banden van blauwen en melkachtige wittinten, tot leven gebracht door roest- en okerkleuren die lezen als wind, warmte of distale wolkenbreuk—een expressief plafond dat de massa van de berg eronder versterkt.

In plaats van een beschrijvende vergezichten te bieden, opereert de schilderij door ritme en druk: samengeperste hellingen, abrupte toonverschillen, en tastbare verf bouwen een landschap op dat fysiek en onmiddellijk aanvoelt—een ontmoeting met terrein als energie.

HERKOMST EN LITERATUUR:

Galería Theo (Madrid)—een galerie die sterk geassocieerd is met Spaanse modernistische en naoorlogse artistieke kringen.

Het schilderij wordt vermeld in Manuel García Viñó’s publicatie Arte de hoy, arte del futuro uit 1976.

OPMERKING:

Wij nemen de grootste zorg in verpakking en verzending via een veilige, volledig gevolgd en verzekerd service.

Het frame wordt gratis geleverd en de verkoper kan geen aansprakelijkheid aanvaarden voor eventuele schade aan het frame.

#artribuneQ1