Nazzareno Sidoli (1879–1969) - Raffaello e la Modella

AUTORE

Nazzareno Sidoli (1879–1969) Italiaanse schilder. Geboren in Rossoreggio di Bettola in de provincie Piacenza, behorend tot een familie van schilders samen met broers Pacifico en Giuseppe, heeft zijn artistieke opleiding aanvankelijk in Piacenza opgebouwd aan het Instituut van Kunst "Gazzola", waar hij leerling was van Bernardino Pollinari en Stefano Bruzzi, om zich daarna te vervolmaken aan de Academiën van Milaan en Parma. Zijn carrière werd gekenmerkt door een vroeg en gelukkig debuut, culminerend in de toelating tot de Triennale van Milaan in 1900 en met de belangrijke samenwerking met de mecenas Giuseppe Ricci Oddi, die zijn eerste historiestukken kocht, de "Moschettieri", al in 1908. Fundamenteel voor zijn rijping waren de lange verblijven in Parijs, waar hij met succes opereerde; hier sloot de kunstenaar, trouw blijvend aan de bouwkundige soliditeit van het Lombardisch naturalisme, zich aan een zeer persoonlijke lezing van het postimpressionisme. In musea en salons werkte Sidoli aan een gedurfde synthese tussen de minutieuze miniatuurlijke techniek van de zeventiende-eeuwse Nederlandse kunst of van Meissonier en de kleur- en lichtkracht van de Franse moderniteit. In 1920 keerde hij definitief terug naar Piacenza, waar hij een onderzoeksfase begon die, na een korte symbolistische periode, zich concentreerde op de waarheid van het dagelijkse gegeven, uitgewerkt in een schilderkunstige benadering die altijd levendig blijft.

In zijn poëtische visie speelt portretschilderkunst een centrale rol, kenmerkend door een bijna Vlaamse zorg voor detail en een diepe psychologische beschouwing. Sidoli heeft historische en alledaagse figuren geëmobilleerd, van het beroemde pastelteken van Buffalo Bill (1905) tot het portret van Gioseppe Carducci, tot de talrijke opdrachten voor de Italiaanse en Europese aristocratie. Juist via dit genre, halverwege de jaren ’30 en ’40, getuigde zijn stijl van een significante toenadering tot de sferen van het Magisch Realisme. In deze periode bleef zijn schilderkunst geworteld in de realiteit, maar werd ze witter en stiller; de precisie van het teken en het kristalheldere licht gaven zijn onderwerpen een solemne immobiliteit en een bijna tijdloze scherpte, zonder ooit de levendige kleur terug te laten vallen, als nalatenschap van zijn Parijse jaren, waardoor het onderwerp niet verharden in metafysica maar levendig blijft van kleur.

Naast de intense portret- en religieuze activiteit — culminating in de fresco’s voor de kerk Corpus Domini in Piacenza — heeft Sidoli zijn werken tentoongesteld in vooraanstaande contexten, zoals de Salons van Parijs en de solo-tentoonstelling bij het Municipio van Bologna in 1933. Zijn stilistische evolutie, gericht op een synthese tussen het negentiende-eeuwse realisme en de angsten van de twintigste eeuw, wordt vandaag gedocumenteerd in belangrijke openbare collecties. De belangrijkste kern van zijn werk ligt bij de Galleria d’Arte Moderna "Ricci Oddi" in Piacenza, maar zijn schilderijen bevinden zich ook in de Galleria d’Arte Moderna van Bologna en in internationale instellingen zoals de musea van Straatsburg en Biarritz.

DESCRIZIONE

"Raffaello e la Modella", olio op paneel, 22,5x13, 1921. Aan de achterzijde datum (september 1921), titel (Il Sole di Raffaello) en handtekening.

In deze verfijnde compositie wordt Raffaël met de rug gezien terwijl hij voor het schildersstokje geconcentreerd naar zijn model kijkt; deze laatste, in een houding van klassieke elegantie, zit op een typisch zogeheten zescentigs krukje, half omhuld door een wit doek dat de reflecties van de omgeving vangt. De ruimte van de atelier wordt een viering van het geni RAffaëlische: de muren zijn versierd met citaten uit absolute meesterwerken, waaronder de Madonnna della Seggiola, de majestueuze perspectief van de School van Athene en de Madonna Sistina. De snelheid van de penseel, het formaat en de onmiddellijkheid waarmee de vormen zijn gedefinieerd, suggereren sterk dat men voor een schets staat, voor een werk van grotere afmetingen.

Technisch gezien onthult het schilderij de buitengewone rijping die Sidoli na zijn Parijse verblijven heeft bereikt, zich uitend in een vibrerende en atmosferisch rijke penseelvoering. Absolute hoofdrolspeler is het zonlicht dat schuin van links naar binnen valt, de achterkant van het doek tegen het schildersezel verlicht en het lichaam van de model modeleert met een bijna tastbare warmte. Deze lichtbehandeling, die de bouwkundige soliditeit van het Lombardisch naturalisme vermengt met een zeer persoonlijke postimpressionistische gevoeligheid, voorkomt academische rigiditeit. De penseelstreek wordt beweeglijk en nerveus, ver verwijderd van de Vlaamse minutiositeit die veel van zijn portretproductie kenmerkt, en verkiest in plaats daarvan een gedurfde synthese tussen kleur en vorm.

Het werk bevindt zich perfect in de poëtiek van een kunstenaar die kan oscilleren tussen de tak van de 19e-eeuwse historische schilderkunst en de benadering van de twintigste eeuw. Hoewel het onderwerp historische thema’s kan oproepen die dierbaar waren aan zijn eerste opleiding en aan zijn samenwerking met Giuseppe Ricci Oddi, transfigueert Sidoli dit door een moderne gevoeligheid. De verwijzing naar de Renaissance-traditie is geen louter kopie, maar een levende en kloppende dialoog, waar de levendigheid van Franse erfeniskleur verhindert dat het onderwerp verstijft, en het een perfecte balans geeft tussen verfijnde citatie en lichtwaarheid. Een ongewoon, verfijnd en verfijnd onderwerp, mooie esthetische impact.

CONDITION REPORT

Goede algemene conditie. Onverseeld werk in al zijn delen met duidelijke en levendige kleuren en penseelvoering.

Traceerbare en verzekerde verzending met behoorlijke verpakking.