Dolk - Japan

Japanse Tantō Horii Hideaki
Gefabriceerd uit het geweerstaal van de vlaggenschip Mikasa van Admiraal Tōgō Heihachirō
NBTHK Hozon Tōken
Shōwa 5 (augustus 1930)

Deze historisch significante tantō werd in augustus 1930 (Shōwa 5) gesmeden door de gerespecteerde smid Horii Hideaki (堀井秀明) met staal afkomstig van het legendarische slagschip Mikasa, vlaggenschip van Admiraal Tōgō Heihachirō tijdens de Russische-Japanse Oorlog. Het lemmet vertegenwoordigt een opmerkelijke snijpunt tussen traditioneel Japans smeden en modern maritiem historisch heden, door klassieke vakmanschap te combineren met een van de meest iconische symbolen van Japan’s opkomst als moderne maritieme macht.

Het slagschip Mikasa, gebouwd in Groot-Brittannië door scheepsbouwer Vickers, werd het meest gevierde oorlogsschip van de Keizerlijke Japanse marine. Als vlaggenschip van Admiraal Tōgō tijdens de Slag bij Tsushima in 1905 speelde Mikasa een beslissende rol in Japans overwinning op de Russische vloot, een gebeurtenis die de machtsbalans op zee in de vroege twintigste eeuw veranderde en Japan’s reputatie als formidable moderne natie bevestigde.

Na schade opgelopen tijdens de Slag bij de Gele Zee in 1904, werden gedeelten van Mikasa’s wapenstaal bewaard. In de late jaren twintig startte de prestigieuze Vereniging van Langeafholding Nabije Officieren Suikōsha een herdenkingsproject waarin dit historische materiaal werd verwerkt in traditioneel gesmede Japanse bladen. Het doel was het creëren van symbolische zwaarden die de erfenis van Admiraal Tōgō en de maritieme overwinningen die de moderne Japanse geschiedenis hadden gevormd, zouden bewaren.

De smederij van deze bladen werd toevertrouwd aan Horii Hideaki, een meester-smid uit de Horii-lijn. Geboren als Horii Kanekichi, tekende hij aanvankelijk zijn werk Kaneaki voordat hij in 1913 van de Japan Sword Preservation Society de kunstnaam Hideaki kreeg. De naam zelf is afgeleid van Suishinshi Masahide, de grote revivalistische smid wiens leerstellingen diep invloed hadden op de moderne Japanse smeedkunst.

Hideaki studeerde bij Horii Taneyoshi en Horii Taketane, en werd later Taneyoshi’s aangenomen zoon en opvolger, uiteindelijk de derde hoofd van de Horii-smedenlijn. Hij behoorde tot de generatie revivalistische smeden die orthodoxe smeedtechnieken bewaarden tijdens de overgang van de Meiji-periode naar het vroege Shōwa-tijdperk. Zijn werk is bekend om trouw vast te houden aan traditionele smederijmethoden terwijl hij de gedisciplineerde esthetiek van klassieke Japanse bladen behield.

Tijdens het Mikasa-herdenkingsproject werkte Hideaki bij de Muroran-smidse in Hokkaidō, waar hij zorgvuldig een symbolisch gedeelte van Mikasa’s wapenstaal in elk lemmet opnam terwijl hij de structuur en smeedprincipes van traditionele Japanse smeedkunst handhaafde. Het resultaat was een serie bladen die historisch maritiem materiaal combineerden met authentieke nihontō-vakmanschap.

De Mikasa-tantō werden in strikt gelimiteerde aantallen vervaardigd en via Suikōsha uitgedeeld aan hogere marineofficieren. De hedendaagse maritieme traditie vermeldt dat Admiraal Yamamoto Isoroku, later commandant van de Keizerlijke Japanse Marine tijdens de Tweede Wereldoorlog, persoonlijk Mikasa-tantō aan onderscheidene officieren overhandigde. Deze bladen fungeerden dus niet slechts als wapens maar als symbolen van maritieme eer, herinnering en institutioneel erfgoed.

Er werden twee hoofdversies van de Mikasa-tantō geproduceerd. Type A exemplaren hebben een ingeslepen inscriptie die rechtstreeks naar Mikasa verwijst, terwijl Type B exemplaren dit detail achterwege laten. Het huidige lemmet is een Type A exemplaar, met de kenmerkende inscriptie die het verbindt met het herdenkingsproject.

Het lemmet verkeert nog in uitstekende staat en wordt geleverd met NBTHK Hozon Tōken-certificering, wat bevestigt dat het traditioneel gesmeed Japans zwaard is, erkend voor zowel vakmanschap als historische betekenis.

Het tantō is geplaatst in shirasaya en vergezeld van de originele Suikōsha-presentatie doos, bewaard zoals oorspronkelijk uitgegeven. De inscriptie op de doos komt correct overeen met de handtekening van het lemmet en de gedocumenteerde Mikasa-herdenkingsvoorbeelden, wat de authenticiteit en integriteit van de volledige set verder ondersteunt.

De historische betekenis van het slagschip Mikasa kan niet overschat worden. Vandaag bewaard als museumschip in Yokosuka, blijft Mikasa het enige overlevende pre-dreadnought slagschip ter wereld en het belangrijkste resterende oorlogsschip van de Keizerlijke Japanse Marine. Als vlaggenschip van Admiraal Tōgō werd het een krachtig nationaal symbool van maritieme kracht en technologische vooruitgang.

Bladen gesmeed met Mikasa-wapenstaal nemen daarom een unieke plek in de geschiedenis van het Japanse zwaard in. Ze vormen het kruispunt van drie tradities: klassieke Japanse smeedkunst, het geheugen aan Japans vroege twintigste-eeuwse maritieme overwinningen, en de culturele herleving van het zwaard in het vroege Shōwa-tijdperk.

Lemmetlengte 23,0 cm
Sori 0 cm
Motohaba 2,15 cm
Kasane 5,2 mm

Periode Shōwa-tijdperk, augustus 1930
Provincie Hokkaidō

Certificatie NBTHK Hozon Tōken

Mei-inscriptie
Mikasa hōkō Hideaki saku
“Gemaakt door Hideaki met wapenstaal van het slagschip Mikasa”

Mikasa-tantō gesmeed door Horii Hideaki zijn zeer gewild bij verzamelaars die zowel in moderne Japanse zwaarden als in de Imperial Japanese Navy-herinnering geïnteresseerd zijn. Voorbeelden die NBTHK-certificering blijven behouden samen met hun originele Suikōsha-presentatie doos zijn tegenwoordig bijzonder zeldzaam.

Deze tantō vormt een uitzonderlijk en historisch rijk artefact van Japan’s vroegtwintigste-eeuwse zwaard-herleving en maritiem erfgoed, geschikt voor een geavanceerde particuliere collectie of institutionele expositie gewijd aan de erfenis van het Japanse zwaard en de geschiedenis van de Imperial Japanese Navy.