Miquel Torner de Semir (1938) - Interior con figura

Getekend door de kunstenaar onderaan

Het werk wordt onbehandeld zoals het is voorgesteld

Afmetingen van het werk: 73 cm hoog x 60 cm breed

In goede staat van conservering

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIE VAN MIQUEL TORNER DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir werd geboren in 1938, in het afgelopen millennium, in het kasteel van Santa Pau, in de Garrotxa (Girona), als de laatste nog levende persoon geboren in deze emblematische constructie omgeven door vulkanen (huidig woont hij in San Feliu de Guíxols). Dit feit markeert zijn kant als schilder. Man van oud Catalunya, geleerd, altijd aangetrokken door de Middeleeuwen, de Romaanse bouwstijl van de Pyreneeën en de primitieve gotiek. De erfenis van de Italiaanse Renaissance, met name van querentijns schilders uit de Veertiende Eeuw zoals Fra Angelico of Rafael, laat zich voelen in veel portretten van vrouwen van Torner de Semir, zoals het portret dat wij hier zien. Juist die combinatie van oud en nieuw ligt aan de oorsprong van zijn originaliteit. Wat hem het meest gevormd lijkt te hebben, is de kennis van romaanse en gotische kunst. Zijn figuren, vaak omlijnd met een dikke donkere lijn, roepen de gotische glas-in-loodramen op: helder, mooi op zich en door zichzelf.
Disciple van de schilder-muurtekenaar en gravureur Ricard Marlet, leert hij wat voor hem het belangrijkste is: de discipline van tekenen. Met meester Marlet maakt hij kennis met het Modernisme en het Catalonie van de Nieuwe Eeuw. Hij studeerde aan de Escola de Bellas Artes in Sant Jordi in Barcelona en aan de San Fernando-school in Madrid, waar hij het Prado-museum bezoekt en zich laat doordrenken door Velázquez’ schilderkunst, en ervoor kiest om de Maagd van de Medici naar eigen inzicht te reproduceren, met zijn eigen stijl, met levendige tinten als roze en fluorescerend violet die geen twijfel laten bestaan over de verankering, moderniteit en empathie van de kunstenaar. Bovendien, als je goed kijkt, kun je zien hoe de kunstenaar collage-techniek gebruikt, waarbij een stuk stof, karton of zelfs een muziekpartituur wordt ingelijst.

In Parijs begon zijn oeuvre zoals hij hetzelf noemt, "tussen oud en nieuw". Hij begon in 1968 met het houden van solo-exposities in Terrassa, daarna in andere Catalaanse steden en in Parijs (galeries Espace en Boutique). Zijn werk begon als mediterrane figuratie, die later uitmondt in abstractie, om terug te keren naar figuratie met een modern concept. Hij wordt uiteindelijk beschouwd als een van de belangrijkste exponenten van de mediterrane schilderkunst.

Al deze stromingen waren hem niet onbekend, aangezien hij in Barcelona de kans had om kennis te maken met de groep Dau al Set. In de Dau al Set-school ontmoet hij kunstenaars zoals Tharrats, Muxart en Tapies. Zijn schilderkunst kenmerkt zich door het gebruik van levendige en rijke kleuren. Zijn oeuvre kan in één woord worden gedefinieerd: LEVEN. Zo kenmerkt het prachtige werk van deze Catalaanse schilder zich door een rijke en dikke kleurenlaag vol levendigheid, die, samen met de verschillende materialen die hij als drager gebruikt, resulteert in een expressionistische schilderkunst van hoge cromatische kwaliteit en uitgesproken persoonlijkheid, waardoor de kunstenaar als meester wordt beschouwd.

Het klassieke en het moderne versmelten zich in de penseel van Miquel Torner de Semir. De tijd lost op, vervaagt. De scheidslijn tussen verleden en heden wordt uitgewist door zijn schilderijen, door zijn manier van tekenen op het doek. Miquel behaalt wat heel weinig voorheen heeft bereikt: spreken over het verleden met de stem van het heden. Zijn stem: zijn schilderijen. Zijn methode: passie. Zijn prestatie: zijn gehele oeuvre.

De schilder uit Gerona is beïnvloed door de oudheden, Giotto, de Italiaanse Renaissance, en door de informele zoektocht van de abstracte schilders. Dit alles is het vertrekpunt van zijn schilderkunst; hij maakt zich zorgen om het vak net zozeer als om het concept, heeft geprobeerd een bruggenbouwer te zijn tussen verleden en heden, maar staat ook open voor alles nieuws, voor de voortdurende zoektocht. Een interessante tegenstelling in Torner de Semirs werk is de manier waarop hij personen, plaatsen en situaties uit vroegere tijden vastlegt met moderne schildertechnieken. Deze vooraanstaande Catalaanse schilder is in staat gebleken de regels van de tijd te doorbreken. Zo direct is Miquel Torner de Semir in het definiëren van lijnen en vormen dat het soms ongelooflijk lijkt dat het om een tweedimensionaal doek gaat, aangezien het oogt als een samenspel van texturen uit een driedimensionale wereld.

Een aantal van zijn werken heeft een opvallende faubistische ondertoon, met een intense en expressieve palet, in contrast met de sereniteit en de lege blikken van de gezichten die de toeschouwer uitnodigen om zich in te leven in de omgeving van het werk en de denkwijze van de kunstenaar. Desalniettemin heeft Torner de Semir zijn eigen stijl, gebaseerd op eenvoud in uitvoering binnen een zeer goed gestructureerde compositie. De vrouwelijke figuren hebben la fringes van de religieuze kunst en drukken rust uit van de geest. De figuur dient Semir om orde en ritme in menselijke handelingen te vragen.

Volgens Joan Lluís Montañé, Barri, lid van de Internationale Vereniging van Kunstcritici, de prestigieuze Catalaanse schilder Torner de Semir in zijn uitgebreide oeuvre, "bestudeert de compositie en de kleur, genererend van bijzonder uitgewerkte creaties, waar de stempel van vastberadenheid en geconstraste palet duidelijk te zien is. Hij toont figuren, landschappen en composities die een duidelijk oefening in pictorisch academisme betekenen, waarin hij zich niet onthoudt van een zekere formele en technische innovatie, alles binnen een onmiskenbare platische signatuur".

De kunstcriticus Josep M. Cadena zegt over Semir: "De schilder markeert met krachtige en precieze lijnen de silhouetten van de belangrijkste elementen in elke compositie en gebruikt basale en zuivere kleuren om gevoelens uit te drukken. Wanneer mogelijk maakt hij het schilderij binnen het schilderij, en probeert in zijn achtergronden interpretaties en abstracte tekens toe te voegen. Zo bereikt hij een positieve relatie tussen de diverse vormen van expressieve kunst die hem motiveren en zijn plastic taal is veel rijker en aantrekkelijker. Hij heeft een eigen stijl die berust op de eenvoud van uitvoering binnen een zeer goed gestructureerde compositie. Zijn vrouwelijke figuren hebben pausachtige vormen en drukken de rust uit die de verwezenlijkingen van de geest moeten volgen. De figuur dient om orde en ritme in menselijke handelingen te vragen, zijn schilderkunst is ethisch. Hij communiceert gemakkelijk positieve sensaties bij degenen die zijn werk kennen".

Voor J. Llop S.: "Het tekenen, de fundamentele slag, sterk, precies, incisief, stelt de vorm vast, definieert ruimtes in de doordachte composities die Torner de Semir ons presenteert. En dan komt het zien op een andere manier, het verbeeldende, dromen die aansluiten bij de realiteit die hij beschrijft en kleedt met een cromatische mengeling van basiskleuren en zachte tinten. Het is een persoonlijke stijl die de andere realiteit van het landschap, van de figuur, ontdekt. Interessant en boeiend werk dat de kijker vasthoudt en hem langs het pad van het verbeeldende leidt".

Conform zijn visie op primitieve kunst, heeft hij zich niet te veel zorgen gemaakt over zijn maatschappelijke uitstraling richting zijn meesters; deze waren soms onbenoemd en hoewel zijn werken in veel landen te zien zijn geweest, heeft hij geëxposeerd in Europa, Amerika en Japan, het is moeilijk om een volledige compilatie van zijn curriculum te maken. Momenteel exposeert hij permanent in La Galería Arcadia in Madrid.

In 2003 werd hij gekozen door het Museo de la Real Casa de la Moneda om een van zijn werken te laten uitgeven op een postzegel en deel te nemen aan de tentoonstelling ter gelegenheid van de XXVe verjaardag van de Spaanse Grondwet. Ondertussen heeft het Museo de la Real Casa de la Moneda in Madrid een tentoonstelling van zijn werken georganiseerd.

Torner’s werken zijn tentoongesteld in een groot aantal Europese en Spaanse steden als: Parijs, Brussel, Frankfurt, Heidelberg, Straatsburg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Valencia, Sevilla, Pontevedra, Oviedo, enz. Hieronder volgen enkele van zijn belangrijkste tentoonstellingen van de Catalaanse kunstenaar:

Belangrijkste tentoonstellingen
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.

Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.

Sociéte des Artistes Indépendants. Parijs.

Grand Palais. Parijs.

Dan Art, Béziers-Franse.

Galerie Espace. Parijs - Beaubourg.

Lions Club. Chartres Doyen - Frankrijk.

Gepromote eregast in de tentoonstelling van Cercle Espanyol. Dreux - Frankrijk.

Salon d'Automne. Clermont-Ferrand - Frankrijk.

Grand Prix la Femme et l’Imbarone Jeanne Gatineau. Parijs.

Sala Gavina. Palamós - Girona.

Sala Clará, Olot-Barcelona.

Espai cultural Francolí-Barcelona.

Galerie Boutique. Parijs.Frankrijk.

La Galerie de l'Hotel Meridien. Parijs.

L’Atelier. Platja d'Aro.Girona.

Ausstellungsräume der Mineralquelle Eptigen. Zwitserland.

Galería Arcadia- Madrid.

Galería de Arte Star. Collectiva.Madrid.

Galería 4 Cantons. Olot.Girona.

Galería Catalonia-Barcelona.

Galería Art 16. Olot.Girona.

Pedreguet Art espai contemporani. Girona.

Galería Da Vinci Art. Girona.

Galerie Ducs de Dijon.Francia.

Galería Campo u Campo. België.

Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.

Haus Arnold. Frankfurt am Main.Duitsland.

Haus Berlinghoff. Heidelberg.Duitsland.

Naumilenium. Barcelona.

Lart century art. Barcelona.

Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.

Picassomio.com Madrid.

Galeries d'Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Frankrijk.

Expositie ter herdenking van de 25e verjaardag van de Spaanse Grondwet. Madrid.

Sala Constanti Art, Reus. Collectieve Kerstmis, 2009-Tarragona.