Baptiste Laurent - Vagues bleues matrice

"Vagues bleues matrice", 100x100cm, acryl op doek, 2018.
Gesigneerd aan de achterkant. Verkocht zonder lijst, verzonden op rol.

Bio artiest/
Baptiste Laurent (1980, Nantes) is een beeldend kunstenaar die in Madrid en Parijs woont en werkt.
Hij heeft geëxposeerd bij diverse artistieke en culturele instituten, waaronder het Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Zijn traditionele medium is schilderen, maar hij werkt ook in sculptuur en ontwikkelt projecten met een sterke literaire, sociale en antropologische component.
In zijn nieuwste publicaties en tentoonstellingen, "Conversaciones y puñetazos", "Mauvaises Tournures", "Bajo el Mismo Mar" en "Exit", heeft hij herhaaldelijk geëxperimenteerd met samenwerkingskunst met andere beeldende kunstenaars en literaire auteurs.
Als anti-academische en eclectische kunstenaar houdt hij ervan picturale stijlen te syncretiseren, schommelend tussen neo-figuratieve narratie, grafische schilderkunst en expressionistische abstractie.
Oprichter van de gedeelde studio 'Latolier' in de wijk Usera in Madrid, leidt hij een dynamische gemeenschap van Spaanse en internationale beeldende kunstenaars.

Série Exit/
Exit is een serie plastische werken en een boek die het onderwerp zijn geweest van drie tentoonstellingen, bij de Alliance Française de Madrid, het Museo Antropológico de Madrid en de Gazzambo Gallery in 2018 en 2019.
Geïnspireerd door een evenwicht tussen schilderijen en sculpturen, is de Exit-serie een picturale en imaginaire getuigenis van de reis van de migrant, ballingschap en uiteindelijk succes.
De sculpturen zijn gemaakt op basis van een workshop in het Museo Antropológico de Madrid, in samenwerking met Senegalese immigranten in Madrid. Mame Mbaye (een van de deelnemers aan deze workshop), een straathandelaar, overleed aan een hartaanval terwijl hij door de straten van Madrid werd achtervolgd door de politie.
Deze tragische gebeurtenis trat een volksopstand in de Lavapiés-wijk aan.
Als eerbetoon aan Mame Mbaye verwijst de serie naar de verzameling gipsafgietsels van inheemse gezichten die tentoongesteld worden in het Antropologisch Museum. Deze confrontatie staat tegenover formele verwijzingen naar sociaal-wetenschappelijke beeldhouwkunst, traditionele keramische beeldhouwwerk, doodsmaskers, orienta-listische kunst en trofeeën.
De impact van deze mengeling van tegenstrijdige effecten probeert de paradoxen van de ontvangst van vluchtelingen in Europa te weerspiegelen.
Zonder de strengheid die kenmerkend is voor de benadering van de antropoloog of de wetenschapper, maar door hun processen te imiteren, is het doel om een subjectief staal van de nieuwe menselijke figuren die in Europa wonen te schetsen.