Dogon - Mali

De Dogon wonen in de verhoogde rotsachtige hoogten van de Bandiagara-kliffen in Mali. Ze zijn afhankelijk van landbouw en slagen erin in een gebied met weinig neerslag ondernatuurlijke te verbouwen, wat voedselzekerheid te leveren. Dit monumentale beeld is een van de grootste bekende Dogon-sculpturen. Het droge klimaat van de regio heeft Dogon-werken veel langer behouden dan gebruikelijk is voor Afrikaanse houten beeldhouwkunst, en radiokoolstofdatering van dit werk suggereert dat het mogelijk teruggaat tot de vijftiende eeuw.

Dogon-sculptuur houdt zich voornamelijk bezig met de geesten die verantwoordelijk zijn voor de vruchtbaarheid van zowel land als volk. Deze omvatten de echte en mythische voorouders van een familie, de zielen van vrouwen die in bevalling overleden, en watergeesten. Hoewel de exacte functies en betekenissen van individuele werken vaak verborgen blijven, zijn wetenschappers het erover eens dat Dogon-sculpturen gemaakt zijn voor schrijnen.

Het meest kenmerkende onderwerp dat door Dogon-sculpturen wordt weergegeven, is een enkel figuur die staat met opgetilde armen. Deze houding wordt meestal geïnterpreteerd als een gebaar van gebed — een poging om aarde en hemel met elkaar te verbinden — en er is gesuggereerd dat het een oproep om regen kan voorstellen. Dit meesterwerk van Dogon-figuratieve kunst toont een man met een goed gemodelleerd lichaam in een naturalistische houding. De kunstenaar heeft de musculatuur, anatomische details en lichaamsversiering van de figuur zorgvuldig weergegeven. Zijn gestileerde baard maakt hem tot een oudere en tot iemand wiens leeftijd en ervaring hem recht geeft om deel te nemen aan de belangrijkste religieuze, politieke en maatschappelijke aangelegenheden van de Dogon-samenleving. De figuur draagt polsbanden, armbanden en enkelbanden die zijn status aangeven, evenals een riem en halsfontekens die lijken op leren talismannen en die tevens zijn spirituele importantie suggereren.

Herkomst: privécollectie, VS