Baptiste Laurent - Boat cementery






Heeft een bachelordiploma kunstgeschiedenis en een masterdiploma kunst- en cultuurmanagement.
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 132571 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Baptiste Laurent, Boat cementery, een acrylschilderij op doek van 97 x 137 cm, originele editie uit 2018, afkomstig uit Spanje, landschapsweergave, met handtekening aan de achterkant, gewicht ongeveer 4 kg en rechtstreeks verkocht door de kunstenaar.
Beschrijving van de verkoper
"Boots cementery", XXL, 97x137cm, 2018 acryl en pigmenten op doek
Ondertekend aan de achterzijde, verzonden opgerold.
Serie (En)tropicos/
Dagen herhalen zich. Een paar maanden geleden zaten we midden in een atypisch moment. Onze ruimte is klein en de tijd lang. We werden overweldigd door het gebrek aan tijd, maar nu worden we verrast door het teveel. Een introspectieve gebaar, een nieuw horizon, waar we onze verbeelding benaderen. De verbazing over verandering, een ongekend schreeuwt: "wat nu?"
Baptiste gebruikt dit dystopische panorama om een andere dageraad te creëren, een nieuwe dageraad. De constructie van deze schilderijen vloeit voort uit een behoefte om het landschap te vernieuwen, uit een verlangen naar vergeten natuur. Om het te herontdekken, om het nieuw leven in te blazen.
De stimulans voor deze symbiose ligt in het verhaal van de antropoloog en grondlegger van het structuralisme, Claude Lévi-Strauss: in 1935 vertrok Lévi-Strauss op zoektocht naar een authentiek, zuiver Brazilië, begiftigd met een wijdse energie en een bijzondere aard.
De auteur van "Tristes Tropiques" had zijn verwachtingen van de reis gedeeltelijk vervuld. Zijn angst wordt gepresenteerd in een tekstfragment met profetische ondertonen: "Over enkele honderden jaren, op dezelfde plek, zal een andere reiziger, even wanhopig als ik, het verdwijnen rouwen van wat ik had kunnen zien en wat mij ontglipte". Slachtoffer van een dubbele ziekte, alles wat ik zie doet me pijn, en ik verwijt mezelf onverbiddelijk dat ik niet hard genoeg heb gekeken.
Als reiziger leiden de (en)tropische doeken van Baptiste hem naar een plek waar hij zijn vitaliteit opnieuw kan ontdekken. Misschien bestaan deze soorten niet, misschien hebben deze idyllische landschappen nooit bestaan. Maar het venster dat Baptiste opent laat de lucht binnen die wij vandaag de dag niet langer kunnen ademhalen. Baptiste biedt ons een utopie; door zijn gebaren stelt hij een paradigmaverschuiving voor, een mogelijke ecologie. Voor de Grieken had het woord entropie twee betekenissen: evolutie en transformatie. Voor natuurkundigen is het een maat voor de wanorde van een systeem. Wanorde identificeren, het transformeren
Baptiste Laurent (1980, Nantes) is een beeldend kunstenaar die in Madrid en Parijs woont en werkt.
Hij heeft geëxposeerd bij verschillende artistieke en culturele instellingen, waaronder het Institut Français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance Française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Zijn traditionele medium is schilderen, maar hij werkt ook in, beeldhouwkunst en ontwikkelt projecten met een sterke literaire, sociale en antropologische component.
In zijn nieuwste publicaties en tentoonstellingen, "Conversaciones y puñetazos", "Mauvaises Tournures", "Bajo el Mismo Mar" en "Exit", heeft hij herhaaldelijk geëxperimenteerd met gezamenlijk creatief werk met andere beeldende kunstenaars en literaire auteurs.
Als anti-academische en eclectische kunstenaar houdt hij ervan schilderstijlen te sincretiseren, oscilleren tussen neo-figuratieve narrative, grafisch schilderen en expressionistische abstractie.
Oprichter van de gezamenlijke studio 'Latolier' in Madrid’s Usera-wijk, leidt hij een dynamische gemeenschap van Spaanse en internationale beeldende kunstenaars
"Boots cementery", XXL, 97x137cm, 2018 acryl en pigmenten op doek
Ondertekend aan de achterzijde, verzonden opgerold.
Serie (En)tropicos/
Dagen herhalen zich. Een paar maanden geleden zaten we midden in een atypisch moment. Onze ruimte is klein en de tijd lang. We werden overweldigd door het gebrek aan tijd, maar nu worden we verrast door het teveel. Een introspectieve gebaar, een nieuw horizon, waar we onze verbeelding benaderen. De verbazing over verandering, een ongekend schreeuwt: "wat nu?"
Baptiste gebruikt dit dystopische panorama om een andere dageraad te creëren, een nieuwe dageraad. De constructie van deze schilderijen vloeit voort uit een behoefte om het landschap te vernieuwen, uit een verlangen naar vergeten natuur. Om het te herontdekken, om het nieuw leven in te blazen.
De stimulans voor deze symbiose ligt in het verhaal van de antropoloog en grondlegger van het structuralisme, Claude Lévi-Strauss: in 1935 vertrok Lévi-Strauss op zoektocht naar een authentiek, zuiver Brazilië, begiftigd met een wijdse energie en een bijzondere aard.
De auteur van "Tristes Tropiques" had zijn verwachtingen van de reis gedeeltelijk vervuld. Zijn angst wordt gepresenteerd in een tekstfragment met profetische ondertonen: "Over enkele honderden jaren, op dezelfde plek, zal een andere reiziger, even wanhopig als ik, het verdwijnen rouwen van wat ik had kunnen zien en wat mij ontglipte". Slachtoffer van een dubbele ziekte, alles wat ik zie doet me pijn, en ik verwijt mezelf onverbiddelijk dat ik niet hard genoeg heb gekeken.
Als reiziger leiden de (en)tropische doeken van Baptiste hem naar een plek waar hij zijn vitaliteit opnieuw kan ontdekken. Misschien bestaan deze soorten niet, misschien hebben deze idyllische landschappen nooit bestaan. Maar het venster dat Baptiste opent laat de lucht binnen die wij vandaag de dag niet langer kunnen ademhalen. Baptiste biedt ons een utopie; door zijn gebaren stelt hij een paradigmaverschuiving voor, een mogelijke ecologie. Voor de Grieken had het woord entropie twee betekenissen: evolutie en transformatie. Voor natuurkundigen is het een maat voor de wanorde van een systeem. Wanorde identificeren, het transformeren
Baptiste Laurent (1980, Nantes) is een beeldend kunstenaar die in Madrid en Parijs woont en werkt.
Hij heeft geëxposeerd bij verschillende artistieke en culturele instellingen, waaronder het Institut Français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance Française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Zijn traditionele medium is schilderen, maar hij werkt ook in, beeldhouwkunst en ontwikkelt projecten met een sterke literaire, sociale en antropologische component.
In zijn nieuwste publicaties en tentoonstellingen, "Conversaciones y puñetazos", "Mauvaises Tournures", "Bajo el Mismo Mar" en "Exit", heeft hij herhaaldelijk geëxperimenteerd met gezamenlijk creatief werk met andere beeldende kunstenaars en literaire auteurs.
Als anti-academische en eclectische kunstenaar houdt hij ervan schilderstijlen te sincretiseren, oscilleren tussen neo-figuratieve narrative, grafisch schilderen en expressionistische abstractie.
Oprichter van de gezamenlijke studio 'Latolier' in Madrid’s Usera-wijk, leidt hij een dynamische gemeenschap van Spaanse en internationale beeldende kunstenaars
