Paolo Fedeli - Manhattan

PAOLO FEDELI werd geboren in Toscane in 1957. Hij bezocht het instituut d'arte van Siena en behaalde het diploma van Maestro 'Arte'. Hij heeft talloze solo-exposities georganiseerd in Italië en in het buitenland. Onder andere Oekraïne, Frankrijk, Rusland, Spanje, Rome en vele anderen. Hij is aanwezig in diverse Permanente Tentoonstellingen. Zijn werken bevinden zich in vele openbare en privécollecties. Zijn activiteit is besproken in nationale en internationale tijdschriften en kranten. Hij nam deel aan de belangrijkste nationale groepstentoonstellingen van kunst en kreeg belangrijke citaten en критische erkenningen. Sinds 1979 tot nu toe heeft hij maar liefst 176 Eerste Prijzen behaald bij schilderwedstrijden. Paolo Fedeli is een geheime zanger van de natuur.

ZE ZEGGEN OVER HEM:

Paolo Fedeli is een schilder van absolute elegantie. verteller van onwaarschijnlijke en onkenbare gebeurtenissen, van onbeantwoorde vragen. Zijn zweven tussen Toscane en de anonieme metropool van een hedendaags westen, waar alle architectonische panoramen in de absurditeit van globalisatie op elkaar lijken, kan ons ook verrassen. Net als de verandering van zijn taal. Toch zien we een subtiele verbinding tussen de boerderijen, de heuvels, de heldere luchten, de ‘s nachts schone lichten, de glanzende natte wegen, de schemerige atmosferen van smog: er zijn nooit levende wezens, alsof de mensen, het dagelijks leven, het werk, de liefde, de haat, de competitie, de waak, de slaap het imaginaire van de kunstenaar hebben ontweken, die in zijn poëtiek elke verwijzing naar het sociale of, beter gezegd, naar het realisme heeft uitgesloten. Waarschijnlijk zou de Franse dichter Paul Verlaine het met hem eens zijn, rekening houdend met de nodige afstand tussen woorden en kleuren:
Het is nodig dat jij ook niet kiest
jouw woorden zonder enige fout:
niets is kostbaarder dan het grijze lied
waarin het onzekere samenvloeit met het nauwkeurige.
Ga zo ver mogelijk weg van het moorddadige scherpzinnigheid
van het wrede geest en van de onzuivere lach;
dat de ogen van het azulre laten huilen!
Neem welsprekendheid en draai haar nek om!
Hier is dus de sleutel tot de interpretatie voor Paolo Fedeli: de zelfreferentialiteit en het verrassende heeft hij vervangen door de vaagheid van het onzekere. De retoriek van het dagelijks leven en het lawaai van dissonante stemmen heeft hij vervangen door de zwevende stilte van afwezigheid. De voorstelling van het herkenbare heeft hij vervangen door de zuivering van visuele poëzie.

Paolo Levi