Paolo Fedeli - Luci nella notte a Times Square

PAOLO FEDELI is geboren in Toscane in 1957. Hij heeft het kunstinstituut in Siena bezocht en daar het diploma Meester 'Arte' behaald. Hij heeft talrijke solo-exposities gehouden in Italië en in het buitenland. Onder anderen Oekraïne, Frankrijk, Rusland, Spanje, Rome en vele anderen. Hij maakt deel uit van diverse Permanente Tentoonstellingen. Zijn werken bevinden zich in vele openbare en privécollecties. Zijn activiteit is besproken in tijdschriften en nationale en internationale kranten. Hij nam deel aan de belangrijkste nationale groepstentoonstellingen en kreeg belangrijke citaties en kritische erkenningen. Van 1979 tot heden heeft hij maar liefst 176 Eerste Prijzen behaald bij schilderwedstrijden Paolo Fedeli is een geheimzinnig zanger van de natuur.

ZE ZEGGEN OVER HEM:

Paolo Fedeli is een schilder van absolute elegantie. verteller van onwaarschijnlijke en onkenbare gebeurtenissen, van onbeantwoorde vragen. Zijn zwerven tussen Toscane en de anonieme metropool van een hedendaags Westen, waar alle architectonische panorama’s op elkaar lijken in de absurdité van globalisering, kan ons ook verbazen. Evenzo de verandering van zijn taal. Toch zien we een fijne verbinding tussen het boerenerven, de glooiende heuvels, de heldere hemels, de nachtelijke lichten, de glanzende wegen van vocht, de smogachtige atmosfeer: er zijn nooit levende wezens, alsof mensen, het dagelijks leven, het werk, de liefde, de haat, de competitie, de waak, de slaap, uit het verbeelding van de kunstenaar zijn weggevallen, die in zijn poëtica elke verwijzing naar het sociale of, beter gezegd, het realisme wilde uitsluiten. Waarschijnlijk zou de Franse dichter Paul Verlaine het met hem eens zijn, zij het met de nodige afstand tussen woorden en kleuren:

Het is verder nodig dat je niet kiest
je woorden zonder enige fout:
niets is dierbaarder dan het grijze lied
waarbij het onzekere samenkomt met het precieze.
Ga zo ver als mogelijk weg van het moorddadige spitsvondige, van de wrede geest en van de onreine lach;
dat de ogen van het blauw doen wenen!
Neem de welsprekendheid en draai haar de nek om!

Hier is dus de sleutel tot de interpretatie voor Paolo Fedeli: zelfreferentialiteit en het surprendre heeft hij vervangen door de vaagheid van het onbekende. De retoriek van het dagelijkse leven en het lawaai van dissonante stemmen heeft hij vervangen door de suspende stilte van afwezigheid. De voorstelling van het herkenbare heeft hij vervangen door de sublimatie van de visuele poëzie

Paolo Levi