Matteo Ciffo - Reliqua - Dioniso

- Hedendaagse sculptuur van Matteo Ciffo (Italië - 1987). Titel Reliqua - Dioniso
- Jaar 2026. Editie nr. 2/40 - Ondertekend en geauthenticeerd door de kunstenaar, met echtheidscertificaat
- Materiaal: Koude smidwerk van poederachtige marmeren en stenen korrels
- Uitstekende staat



Collezione RELIQUA

Reliqua is een collectie sculpturale objecten die het verband onderzoekt tussen materie, herinnering en essentie. Elk stuk presenteert zich als een geërodeerde monoliet, getekend door de tijd, die aan de binnenkant een fragment van klassiekheid bewaart: een gezicht, een anatomisch detail, een aanwezigheid die tussen ruïne en heiligheid hangt.
Het werk fungeert als een symbolische en functionele container die dat wat niet zichtbaar is kan herbergen: herinneringen, emoties, geuren.

De collectie vindt zijn oorsprong in het concept van relikwie: objecten die de tijd doorkruisen, dragers van betekenis en geheugen. De monolithische vorm roept de archetype van steen op, een oer- en eeuwig element, terwijl de oppervlakkige erosie de voorbijgaande jaren suggereert, de werking van natuurlijke agentia en de voortdurende transformatie van materie. Het in de stof ingebedde fragment wordt een getuigenis, een residu van schoonheid dat blijft bestaan en terug opduikt. Grens tussen beschermd, verborgen en opgesloten

Reliqua is ontworpen als een hybride object tussen kunst en ontwerp:
- container voor vloeibare essences of parfums
- diffuser voor omgevingen met stokjes
- symbolische hoeder van persoonlijke herinneringen
- decoratief element met een sterk materieel effect
Elke functie is secundair ten opzichte van de evocatieve waarde van het object, die uitnodigt tot een intieme en persoonlijke relatie.

Elk stuk, geproduceerd in 40 exemplaren, is toch uniek: kleurvariaties, imperfecties en tekenen maken elke Reliqua irrepliceerbaar.





MATTEO CIFFO

Geboren in Biella in 1987, ontwikkel ik sinds 2007 een onderzoek gericht op materie, op haar transformatie en op het geheugen dat zij bewaart. Mijn werk ontstaat vanuit een directe relatie met nobele en complexe materialen zoals poeders van marmer en steen, natuurlijke pigmenten, aardkleuren, oxiden en metalen. Ik beschouw ze niet louter als expressieve instrumenten, maar als levende aanwezigheid, dragers van tijd, geschiedenis en de mogelijkheid tot heropstanding.

Via een proces dat ik beschouw als eerder ritueel dan sculpturaal: een wedergeboorte van de steen geleid door mijn hand. De praktijk ontstaat uit waarneming en de wens om leven terug te geven aan wat gebroken, verlaten of vergeten is. Fragmenten en schroot, vaak afkomstig van het werk van andere beeldhouwers, worden materia eerste grondstof voor mijn werken.
Het gaat om materialen die al een verhaal dragen. Ik ontbind ze en hercomponeren ze, waardoor vormen ontstaan die niet langer horen tot hun vorige toestand, maar tot een nieuwe conditie. Elk werk ontstaat uit een delicate balans tussen verlies en heropleving, tussen herinnering en mogelijkheid, waardoor het moment zichtbaar wordt waarop de materie ophoudt te zijn wat ze was en iets anders wordt.

Het traject neemt de vorm aan van een transformatie die traditionele beeldhouwkunst overstijgt, een bijna alchemische dimensie benaderend. Ik gebruik materialen die al een bestaan hebben gehad, breek ze af en herschik ze om nieuwe vormen en identiteiten te genereren. Elke creatie ontstaat uit spanning tussen vernietiging en regeneratie, tussen verlies en geheugen, waardoor een voortdurende toestand van verandering zichtbaar wordt.

Het onderzoek gaat de confrontatie aan met materialen die een diepe tegenstelling belichamen: ogenschijnlijk eeuwig en onverwoestbaar, maar tegelijkertijd gevoelig en kwetsbaar. Wat ogenschijnlijk onveranderlijk lijkt, onthult een instabiele aard die kan reageren, oxideren en in de loop van de tijd transformeren. Deze conditie maakt materie een actieve deelnemer aan het werk, betrokken in een constant dialoog met tijd en omgeving.
Perfectie laat ruimte voor kwetsbaarheid, en eeuwigheid manifesteert zich als een levende en menselijke ervaring. Materie is niet ondergeschikt, maar wordt medeauteur, met op het oppervlak sporen van de handeling, het proces en de eigen evolutie.

autodidact, heb ik mijn pad opgebouwd door experimentatie, observatie en luisteren. De aanpak is niet gericht op controle, maar op het begeleiden van het materiaal in zijn transformatie. De gevormde stukken weerspiegelen de werking van het geheugen: structuren waarin fragmenten, sporen en afwezigheden met elkaar leven en regenereren.
Deze praktijk verkent materie als levend archief. De sculpturen verschijnen als aanwezigheid die hangt tussen ruïne en heropleving, tussen blijvend en transformeren, waardoor materie een diep congruente hedendaagse en menselijke dimensie krijgt.