Baptiste Laurent - Déjeuner dans les bois






Studeerde Kunstgeschiedenis aan Ecole du Louvre en specialiseert zich al meer dan 25 jaar in hedendaagse kunst.
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 133284 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Baptiste Laurent, Déjeuner dans les bois, 50 × 35 cm, origineel 2023 gemengde techniek met aquarel en Chinese inkt op papier, met de hand gesigneerd, in goede staat, geproduceerd in Spanje en verkocht door Galería.
Beschrijving van de verkoper
"Déjeuner dans les bois", 50x35cm, 2023 aquarel en Chinese inkt op papier
Gesigneerd achterop, verzonden gerold.
Serie (En)tropicos/
Dagen herhalen zich. Een paar maanden geleden leefden we
door een atypisch moment. Onze ruimte is klein en
tijd is lang. We werden overspoeld door het gebrek aan tijd,
maar nu worden we verrast door hetoverschot. Een
introspectieve geste, een nieuw horizon, waar we
onze verbeelding benaderen. De perplexiteit van verandering, een
ongekend gejammer vraagt "wat nu?".
Baptiste gebruikt dit dystopische panorama om
een andere dageraad te creëren, een nieuw dageraad. De opbouw van deze
schilderijen ontstaat uit een behoefte om het landschap te vernieuwen,
uit een verlangen naar vergeten natuur. Om het opnieuw te ontdekken, om
het te doen herleven.
De prikkel voor deze symbiose is te vinden in het
verhaal van de antropoloog en grondlegger van
structureel denken, Claude Lévi-Strauss: in 1935 trok Lévi-Strauss
uit op zoek naar een authentiek, puur Brazilië, uitgerust
met een wilde energie en een bijzondere natuur.
De auteur van "Tristes Tropiques" had gedeeltelijk aan zijn verwachtingen van de reis voldaan.
Zijn onrust wordt gepresenteerd in een fragment tekst met profetische
toon: "Over enkele honderden jaren, op dezelfde plek,
zou een andere reiziger, even wanhopig als ik, het verdwijnen betreuren
van wat ik had kunnen zien en wat aan mij was ontsnapt". Slachtoffer van een dubbele ziekte, alles wat ik zie doet mij pijn, en ik verwijze mezelf onverzoenlijk om niet hard genoeg gekeken te hebben.
Zoals een reiziger leiden Baptistes (en)tropische doeken hem naar een plek waar hij zijn vitaliteit kan herontdekken.
Misschien bestaan deze soorten niet, misschien hebben deze idyllische landschappen nooit bestaan. Maar het venster dat Baptiste opent laat de lucht binnen die wij vandaag niet langer kunnen inademen. Baptiste biedt ons een utopie; door zijn gebaren stelt hij een paradigma-scheiding voor, een mogelijke ecologie. Voor de Grieken had het woord entropie twee betekenissen: evolutie en transformatie. Voor natuurkundigen is het een maat voor de wanorde van een systeem. Wanorde identificeren, transformeren het
Baptiste Laurent (1980, Nantes) is een visueel kunstenaar die in Madrid en Parijs woont en werkt.
Hij heeft geëxposeerd in diverse artistieke en culturele instellingen, waaronder het Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Zijn traditionele medium is schilderkunst, maar hij werkt ook in beeldhouwkunst
en ontwikkelt projecten met een sterke literaire, sociale en antropologische component.
In zijn nieuwste publicaties en tentoonstellingen, "Conversaciones y puñetazos", "Mauvaises Tournures", "Bajo el Mismo Mar" en "Exit", heeft hij herhaaldelijk geëxperimenteerd met samenwerkingskunstwerk
met andere beeldende kunstenaars en literaire auteurs.
Als anti-academisch en eclectic kunstenaar houdt hij ervan om pictoriale stijlen te syncretiseren, oscilleren tussen neo-figuratieve narratie, grafische schilderkunst en expressionistische abstractie.
Stichter van de gedeelde studio 'Latolier' in de wijk Usera in Madrid, leidt hij een dynamische gemeenschap van Spaanse en internationale beeldende kunstenaars.
"Déjeuner dans les bois", 50x35cm, 2023 aquarel en Chinese inkt op papier
Gesigneerd achterop, verzonden gerold.
Serie (En)tropicos/
Dagen herhalen zich. Een paar maanden geleden leefden we
door een atypisch moment. Onze ruimte is klein en
tijd is lang. We werden overspoeld door het gebrek aan tijd,
maar nu worden we verrast door hetoverschot. Een
introspectieve geste, een nieuw horizon, waar we
onze verbeelding benaderen. De perplexiteit van verandering, een
ongekend gejammer vraagt "wat nu?".
Baptiste gebruikt dit dystopische panorama om
een andere dageraad te creëren, een nieuw dageraad. De opbouw van deze
schilderijen ontstaat uit een behoefte om het landschap te vernieuwen,
uit een verlangen naar vergeten natuur. Om het opnieuw te ontdekken, om
het te doen herleven.
De prikkel voor deze symbiose is te vinden in het
verhaal van de antropoloog en grondlegger van
structureel denken, Claude Lévi-Strauss: in 1935 trok Lévi-Strauss
uit op zoek naar een authentiek, puur Brazilië, uitgerust
met een wilde energie en een bijzondere natuur.
De auteur van "Tristes Tropiques" had gedeeltelijk aan zijn verwachtingen van de reis voldaan.
Zijn onrust wordt gepresenteerd in een fragment tekst met profetische
toon: "Over enkele honderden jaren, op dezelfde plek,
zou een andere reiziger, even wanhopig als ik, het verdwijnen betreuren
van wat ik had kunnen zien en wat aan mij was ontsnapt". Slachtoffer van een dubbele ziekte, alles wat ik zie doet mij pijn, en ik verwijze mezelf onverzoenlijk om niet hard genoeg gekeken te hebben.
Zoals een reiziger leiden Baptistes (en)tropische doeken hem naar een plek waar hij zijn vitaliteit kan herontdekken.
Misschien bestaan deze soorten niet, misschien hebben deze idyllische landschappen nooit bestaan. Maar het venster dat Baptiste opent laat de lucht binnen die wij vandaag niet langer kunnen inademen. Baptiste biedt ons een utopie; door zijn gebaren stelt hij een paradigma-scheiding voor, een mogelijke ecologie. Voor de Grieken had het woord entropie twee betekenissen: evolutie en transformatie. Voor natuurkundigen is het een maat voor de wanorde van een systeem. Wanorde identificeren, transformeren het
Baptiste Laurent (1980, Nantes) is een visueel kunstenaar die in Madrid en Parijs woont en werkt.
Hij heeft geëxposeerd in diverse artistieke en culturele instellingen, waaronder het Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Zijn traditionele medium is schilderkunst, maar hij werkt ook in beeldhouwkunst
en ontwikkelt projecten met een sterke literaire, sociale en antropologische component.
In zijn nieuwste publicaties en tentoonstellingen, "Conversaciones y puñetazos", "Mauvaises Tournures", "Bajo el Mismo Mar" en "Exit", heeft hij herhaaldelijk geëxperimenteerd met samenwerkingskunstwerk
met andere beeldende kunstenaars en literaire auteurs.
Als anti-academisch en eclectic kunstenaar houdt hij ervan om pictoriale stijlen te syncretiseren, oscilleren tussen neo-figuratieve narratie, grafische schilderkunst en expressionistische abstractie.
Stichter van de gedeelde studio 'Latolier' in de wijk Usera in Madrid, leidt hij een dynamische gemeenschap van Spaanse en internationale beeldende kunstenaars.
