Baptiste Laurent - Jambes assises






Studeerde Kunstgeschiedenis aan Ecole du Louvre en specialiseert zich al meer dan 25 jaar in hedendaagse kunst.
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 133284 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Baptiste Laurent, Jambes assises, 2023, origineel, aquarel en Chinese inkt op papier, 50 × 35 cm, achterop gesigneerd, in goede staat, Spanje, 500 g, verkocht door Galería.
Beschrijving van de verkoper
"Zittende benen", 50x35cm, 2023 aquarel en Chinese inkt op papier
Gepubliceerd op de achterkant, verzonden gerold.
Serie (En)tropicos/
Dagen herhalen zichzelf. Een paar maanden geleden hebben we een atypisch moment meegemaakt. Onze ruimte is klein en de tijd is lang. We werdenOverspoeld door het gebrek aan tijd, maar nu worden we verrast door het teveel. Een introspectieve gebaar, een nieuw horizon, waar we ons voorstellen ons verbeelding. De verbazing van verandering, een ongekende kreet vraagt "wat nu?" Baptiste gebruikt dit dystopische panorama om een andere dageraad te creëren, een nieuwe dageraad. De constructie van deze schilderijen ontstaat uit een behoefte om het landschap te vernieuwen, uit een verlangen naar vergeten natuur. Om het opnieuw te ontdekken, om het te doen herleven. De stimulans voor deze symbiose is te vinden in het verhaal van de antropoloog en stichter van structuralisme, Claude Lévi-Strauss: in 1935 vertrok Lévi-Strauss op zoek naar een authentiek, puur Brazilië, met een wilde energie en een kenmerkende natuur.
De auteur van "Tristes Tropiques" had gedeeltelijk voldaan aan zijn verwachtingen van de reis. Zijn angst wordt gepresenteerd in een fragment tekst met profetische ondertonen: "In een paar honderd jaar, op precies deze plek, zal een andere reiziger, net zo wanhopig als ik, het verdwijnen betreuren van wat ik heb kunnen zien en wat mij ontglipte". Slachtoffer van een dubbele ziekte, alles wat ik zie doet pijn, en ik wroet onverbiddelijk tegen mezelf omdat ik niet hard genoeg heb gekeken.
Als reiziger leiden Baptiste's (en)tropische doeken hem naar een plek waar hij zijn vitaliteit kan herontdekken. Misschien bestaan deze soorten niet, misschien bestaan deze idyllische landschappen nooit. Maar het venster dat Baptiste opent, laat de lucht binnen die we vandaag de dag niet meer kunnen ademhalen. Baptiste biedt ons een utopie aan; door middel van zijn gebaren stelt hij een paradigma verschuiving voor, een mogelijke ecologie. Voor de Grieken had het woord entropie twee betekenissen: evolutie en transformatie. Voor natuurkundigen is het een maat voor de wanorde van een systeem. Wanorde identificeren, het transformeren
Baptiste Laurent (1980, Nantes) is een beeldend kunstenaar die woont en werkt in Madrid en Parijs.
Hij heeft geëxposeerd bij diverse artistieke en culturele instellingen, waaronder het Institut Français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galería La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance Française, Museo Nacional de Antropología, Galería FL.
Zijn traditionele medium is schilderkunst, maar hij werkt ook in beeldhouwkunst en ontwikkelt projecten met een sterke literaire, sociale en antropologische component.
In zijn nieuwste publicaties en tentoonstellingen, "Conversaciones y puñetazos", "Mauvaises Tournures", "Bajo el Mismo Mar" en "Exit", heeft hij herhaaldelijk geëxperimenteerd met samenwerkingskunstwerk met andere beeldende kunstenaars en literaire auteurs.
Als anti-academische en eclectische kunstenaar houdt hij ervan schilderachtige stijlen te syncretiseren, oscillerend tussen neo-figuratieve narrative, grafische schilderkunst en expressionistische abstractie.
Oprichter van de gedeelde studio 'Latolier' in Madrid's wijk Usera, leidt hij een dynamische gemeenschap van Spaanse en internationale beeldende kunstenaars
"Zittende benen", 50x35cm, 2023 aquarel en Chinese inkt op papier
Gepubliceerd op de achterkant, verzonden gerold.
Serie (En)tropicos/
Dagen herhalen zichzelf. Een paar maanden geleden hebben we een atypisch moment meegemaakt. Onze ruimte is klein en de tijd is lang. We werdenOverspoeld door het gebrek aan tijd, maar nu worden we verrast door het teveel. Een introspectieve gebaar, een nieuw horizon, waar we ons voorstellen ons verbeelding. De verbazing van verandering, een ongekende kreet vraagt "wat nu?" Baptiste gebruikt dit dystopische panorama om een andere dageraad te creëren, een nieuwe dageraad. De constructie van deze schilderijen ontstaat uit een behoefte om het landschap te vernieuwen, uit een verlangen naar vergeten natuur. Om het opnieuw te ontdekken, om het te doen herleven. De stimulans voor deze symbiose is te vinden in het verhaal van de antropoloog en stichter van structuralisme, Claude Lévi-Strauss: in 1935 vertrok Lévi-Strauss op zoek naar een authentiek, puur Brazilië, met een wilde energie en een kenmerkende natuur.
De auteur van "Tristes Tropiques" had gedeeltelijk voldaan aan zijn verwachtingen van de reis. Zijn angst wordt gepresenteerd in een fragment tekst met profetische ondertonen: "In een paar honderd jaar, op precies deze plek, zal een andere reiziger, net zo wanhopig als ik, het verdwijnen betreuren van wat ik heb kunnen zien en wat mij ontglipte". Slachtoffer van een dubbele ziekte, alles wat ik zie doet pijn, en ik wroet onverbiddelijk tegen mezelf omdat ik niet hard genoeg heb gekeken.
Als reiziger leiden Baptiste's (en)tropische doeken hem naar een plek waar hij zijn vitaliteit kan herontdekken. Misschien bestaan deze soorten niet, misschien bestaan deze idyllische landschappen nooit. Maar het venster dat Baptiste opent, laat de lucht binnen die we vandaag de dag niet meer kunnen ademhalen. Baptiste biedt ons een utopie aan; door middel van zijn gebaren stelt hij een paradigma verschuiving voor, een mogelijke ecologie. Voor de Grieken had het woord entropie twee betekenissen: evolutie en transformatie. Voor natuurkundigen is het een maat voor de wanorde van een systeem. Wanorde identificeren, het transformeren
Baptiste Laurent (1980, Nantes) is een beeldend kunstenaar die woont en werkt in Madrid en Parijs.
Hij heeft geëxposeerd bij diverse artistieke en culturele instellingen, waaronder het Institut Français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galería La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance Française, Museo Nacional de Antropología, Galería FL.
Zijn traditionele medium is schilderkunst, maar hij werkt ook in beeldhouwkunst en ontwikkelt projecten met een sterke literaire, sociale en antropologische component.
In zijn nieuwste publicaties en tentoonstellingen, "Conversaciones y puñetazos", "Mauvaises Tournures", "Bajo el Mismo Mar" en "Exit", heeft hij herhaaldelijk geëxperimenteerd met samenwerkingskunstwerk met andere beeldende kunstenaars en literaire auteurs.
Als anti-academische en eclectische kunstenaar houdt hij ervan schilderachtige stijlen te syncretiseren, oscillerend tussen neo-figuratieve narrative, grafische schilderkunst en expressionistische abstractie.
Oprichter van de gedeelde studio 'Latolier' in Madrid's wijk Usera, leidt hij een dynamische gemeenschap van Spaanse en internationale beeldende kunstenaars
