Bachibouzouk (1977) - Warhol vs Banksy vs Hirst

Prachtig werk van de Brusselse kunstenaar Bachibouzouk.

In deze serie tapt de Brusselse kunstenaar Bachibouzouk met de geschiedenis van de kunst als een te nieuwsgierig kind dat een museum en een spuitbus in één hand heeft gekregen. Via deze « Tomato Soup Can » orkestreert hij een vreugdevol onwaarschijnlijk botsing tussen drie reuzen van de hedendaagse kunst: Warhol, Banksy en Hirst. Een drievoudig pop-, urban en klinisch universum, door de verfspuit gehaald zoals alleen Bachibouzouk dat kan.

Het vertrekpunt is uiteraard het Banksy-postertje, zelf al een knipoog (of een knipoog op de knipoog) naar Warhols iconische Campbell’s Soup. Bachibouzouk glijdt erin als het vierde musketier, maar gewapend niet met een zwaard, maar met dots — die beroemde obsessieve stippen van Damien Hirst, die hij zorgvuldig op elk blikje plaatst. Het resultaat: een dialoog tussen drie esthetieken waar niemand ooit om een interlocutor vroeg... en toch spreken ze samen hard, en zelfs beginnen ze te lachen.

De spuitbussen, zorgvuldig gekozen in een levendig palet, treden in verzet tegen het te braaf bewaard erfgoed van de ateliers. Elke kleur lijkt te proclameren: « En als de hedendaagse kunst drie minuten niet serieus zou nemen ? »
Maar achter de humor schuilt een echte gedachte: Bachibouzouk bevraagt de industriële herhaling van artistieke iconen. Wat wordt een symbool als je het kopieert, dan de kopie kopieert, en daarna de verwijzingen zelf alweer afgeleid opnieuw schildert? Misschien iets wat eerlijker is: een werk dat aanvaardt niet in zijn eentje geboren te zijn, maar in een cultureel rumoer, een carnaval van beelden en herinterpretaties.

Door deze lagen van verwijzingen te stapelen, transformeert de kunstenaar het blikje — alledaags voorwerp, symbool van consumptie, popfetisj — in een metafoor voor onze verzadigde tijd: alles is al gezien, gemixt, afgeleid... en toch, dankzij een enkel gebaar (en een paar goede spuitbussen), ontstaat er iets nieuws. Een beetje alsof, door te blijven ronddraaien in een museum van spiegels, men uiteindelijk zijn eigen spiegelbeeld ziet.

Met veel geest, een tikkeltje rebellerij en een vrolijke helderheid herinnerd Bachibouzouk ons eraan dat kunst misschien vooral een spel is: een serieus spel, ja, maar toch een spel.
En in dat spel zijn zijn Tomato Soup Can de stukken die alle sloten losmaken.