Gefossiliseerd ei - 32 cm - 22 cm

voorbereid ei van Aepyornis maximus met klein voedselgaatje, Nr. XIV Gewicht: 1700 g, omtrek dwars (gemeten langs de middelas) : 70 cm, omtrek verticaal (gemeten langs de middelas) : Lengte 86 cm, Hoogte 32 cm, Breedte / maximale diameter op het dikste punt 22 cm

De Vorompatras waren de enige reuzerennende vogels die nog door mensen werden waargenomen, bejaagd en uitgeroeid. De endemische, alleen op Madagaskar voorkomende “olifantenvogel” zou van het Pleistoceen tot in de 17e eeuw hebben geleefd. Hij heeft tot aan de uitroeiing zelfs gediend als voedselbron voor de inboorlingen en voorbijvarende schepen. De sagen van de Madagaskariers (etnische groeperingen Mahafaly, Atandroy en Antanosy) berichten dat “eeuwen geleden” zelfs de dorpen van de inboorlingen speciaal nabij broedplaatsen van de loopvogels waren gelegen, omdat het uitstekende voedselbronnen waren. Deze plaatsen werden ook na de uitroeiing van de vogels nog als heilig beschouwd en als geheimzinnig bezit behandeld. Tot op de dag van vandaag bevinden zich nog eieren in familiebezit, worden als erfstukken en als “curieus schat” behandeld, maar worden slechts in absolute uitzonderingsgevallen verkocht.

In de wetenschap werd hij in 1870 voor het eerst beschreven door de Franse onderzoeker Granddidier met „Aepyornis maximus” of eerder ook Aepyornis titan (de grootste van 4 soorten van het geslacht Aepyornis), was alsof hij leek op de moderne Afrikaanse struisvogel. Een reuzen-loopvogel, zijn maat boven de 3 m, met een gewicht van ca. 500 kg. De eieren zijn groter dan alle tot nu toe gevonden dinosauruseieren. Omdat het de grootste eieren ter wereld waren, zijn het biologisch gezien ook de grootste bekende cellen ter wereld. De Aepyornis was het model voor de vogel „Rock” uit de verhalen van Duizend-en-een-nacht, die verslag doen van de avonturen van Sinbad de Zeeman. In Arabische verhalen wordt vaak de “olifantenvogel” genoemd, die zo sterk zou zijn geweest dat hij een olifant kon grijpen en ermee kon wegvliegen. De “olifantenvogels” leefden ongeveer gelijktijdig met de bekende, pas in de 19e eeuw uitgestorven Nieuw-Zeelandse reuzenvogels, de Moa’s. Net als de uitgestorven Moa’s, de Hedendaagse Australische emoes en Zuid-Amerikaanse nandoes had de olifantenvogel drie tenen. De Aepyornis was niet verwant aan de Nieuw-Zeelandse Moa’s. De inhoud van 8 tot 9 liter, zes keer zoveel als die van de Afrikaanse ratten, 150 keer zoveel als die van een kippenei.

Onbehandelde, onverbroken eieren, zonder aanvullingen, behoren tot de postfossiele rariteiten en zijn uiterst zeldzaam. Deze exemplaren brachten prijzen boven de 100.000,- €. Iets vaker vinden de inboorlingen volledige legsel van uitgekomen kuikens. De bijbehorende gebroken eierenschalen worden ook bewaard als schatstukken en soms weer bij elkaar gezet. Het hier aangeboden ei is door een ervaren preparateur in Madagaskar kunstig uit de originele schalen van een legsel samengesteld. Net als in de museumtechniek gebruikelijk, is zo de oorspronkelijke toestand van het object hersteld. De resterende voegen zijn afgesloten met gemalen schalen en calciumcarbonaat-bindmiddelen. Het zo ontstane verzamelobject laat de oorspronkelijke pracht van het natuurfossiel zien en maakt verwerving mogelijk tegen een vele lagere prijs dan een onvoorbereid ei. In elk geval is het een uniek object in elke verzameling en een getuige van fossiele geschiedenis. Dit ei stamt uit een familieverzameling uit de jaren 70 tot 90. Tegenwoordig is de uitvoer uit Madagaskar verboden.

Levering inclusief een opklapbare palissanderhouten standaard of Plexiglasring (verzoek graag doorgeven), certificaat en een vakbrochure van Ernst Probst over alle bevindingen met betrekking tot de olifantenvogels.
Graag overhandig ik bij serieuze interesse alle beschikbare documenten over de provenance van het object als kopie.
Levering en bezichtiging in overleg.
Bron van de foto’s: Van Monnier -Bron, Van Monnier digimorph org, Wikimedia, privébezit