Antonio Soriano (1952) - Giovane assorta

Antonio Soriano 1952, autodidactische schilder uit Napels, gericht op de Napolitaanse schildertraditie van de negentiende eeuw.

Het schilderij is een olieverfschilderij op een stevige ondergrond, te herleiden tot een lirisch post-impressionisme.
De techniek onderscheidt zich door het gebruik van lange en filamentachtige penseelstreken die de vorm volgen, waardoor een dynamisch oppervlak ontstaat.
De fragmentatie van de tekenen herhaalt zich tot een beeld met grote plastische soliditeit.
De figuur krijgt psychologische en expressieve diepte, waarbij het gebaar van de hand onder de kin het draaipunt wordt van een evenwichtige en melancholische compositie.

Zijn doeken zijn al onderdeel geworden van de salons van de meest verfijnde kringen, gekozen vanwege hun vermogen prestige en intellectuele diepte te verlenen aan de omgevingen die ze huisvesten.