Hans Beers (1946) - Grande composition surréaliste de 1969

Hans Beers (1946)
Surrealistische compositie
1969

Techniek : Gouache, kleurpotlood en inkt op papier

Afmetingen : 60 × 45 cm

Handtekening : Gesigneerd en gedateerd onderaan rechts « HBeers ’69 »

Toestand : Over het algemeen goed – levendige en onverse kleuren, kleine sporen van de periode op de marges, typisch voor werken op papier uit deze periode.

Presentatie : Verkocht zonder lijst (klaar om in een door u gekozen lijst te laten zetten).

Beschrijving
In deze magistrale surrealistische compositie uit 1969 laat Hans Beers zijn hele dromerige en poëtische universum zien. Voor een achtergrond van architectuur die een intieme ruimte oproept met panelen gespannen als theatredoeken, staan twee zwarte mannenfiguren, krachtig en stil, aan weerszijden van een venster dat geopend is op het verbeelden.

In het midden worden twee menselijke profielen – een vrouw en een man – ware antropomorfe landschappen: hun lichaam en hoofd veranderen in fantasierijke steden, bevolkt door kleurrijke huizen, bruggen, gotische kerken en hoge torens. Groene heuvels, een blauwe lucht doorsneden door witte duiven die vrede of spirituele verheffing symboliseren, en minutieuze architectonische details verweven zich met een poëtische vloeiendheid.

Het scherpe contrast tussen de donkere silhouetten, bijna toeschouwers, en de overvloed aan kleur en verhalende figuren van de centrale keergroep maakt een mysterieuze spanning: kijken we naar buiten of contempleren we de dromen en herinneringen die de menselijke ziel bewonen?

Een emblematisch werk van Beers’ vroege rijpheid, deze gouache combineert tekenprecisie met de rijke heldere kleuren van gouache en potlood, in een levendige palet die typerend is voor zijn surrealistische stijl. Een zeldzaam, intiem en krachtig werk dat uitnodigt tot contemplatie en verbeelding.

Biografie van de kunstenaar
Hans Beers is een Nederlandse surrealistische schilder geboren in 1946. Opgeleid aan de St. Joost Academie in Breda (Nederland), vestigt hij zich al vroeg in Antwerpen, België, waar hij zich volwaardig integreert in de kunstwereld van de Antwerpse School.
Sinds het eind van de jaren zestig ontwikkelde hij een persoonlijk artistiek taal die diep geworteld is in het surrealisme. Zijn gouaches, een techniek die hij met opmerkelijke virtuositeit beheerst, kenmerken zich door een rijke, imaginaire en dromerige beeldtaal. Daar verweeft hij elementen van de dagelijkse realiteit, gestileerde menselijke figuren en fantasierijke landschappen om thema’s van het surrealisme te verkennen: het onbewuste, de paradoxen van perceptie, dromen en de grens tussen werkelijk en verbeelding.

Zijn werken, vaak bevolkt door raadselachtige personages, antropomorfe steden en symbolische composities, zijn tentoongesteld in vele galeries in België en internationaal. Ze zijn zeer gezocht op de kunstmarkt en komen regelmatig voor bij veilingen en in particuliere collecties. Hans Beers blijft vandaag een belangrijke vertegenwoordiger van het figuratieve surrealisme tussen België en Nederland in de tweede helft van de twintigste eeuw.