Turchi Alessandro (1578-1640), Naar - Venus and Adonis





Markeer als favoriet om een melding te krijgen wanneer de veiling begint.

Master in vroeg-renaissanceschilderkunst met stage bij Sotheby’s en 15 jaar ervaring.
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 132745 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Beschrijving van de verkoper
Turchi, Alessandro (1578-1640), - After
"Venus and Adonis"
Venus, de godin van de liefde, wordt obsessief verliefd op de sterfelijke jeugd Adonis. Ze waarschuwt hem voor de gevaren van wilde dieren, maar hij negeert haar smeekbeden en jaagt op een everzwijn. Het everzwijn doodt uiteindelijk Adonis, waardoor Venus verwoest achterblijft. Ze verandert zijn bloed in de anemoonbloem, terwijl ze voor altijd rouwt om zijn verlies. Dit tragische verhaal onderzoekt de destructieve kracht van goddelijke obsessie en de onvermijdelijkheid van de dood.
In tegenstelling tot traditionele klassieke iconografie, die Venus afbeelden terwijl ze probeert Adonis te weerhouden van de jacht, richt deze compositie zich op de Lamentatio (rouw) na de dood van de jonge man. Venus, diep verderfelijk getroffen, huilt over het levenloze lichaam van haar geliefde. Aan de linkerzijde is Cupido aanwezig en getuigt van de scène. De jachthonden van Adonis aan de rechterkant symboliseren een trouw die de dood overstijgt.
De voorstelling van Venus en Adonis hier is gekenmerkt door een diepe melancholie die de verlangens naar liefde en het lot van de dood onlosmakelijk met elkaar verweeft.
Olie op doek, tekenen van ouderdom, enkele eerdere restauraties.
Afmetingen ca.: 49 x 41 cm (+ bijpassende lijst).
Herkomst: Franse privécollectie.
Turchi, Alessandro (1578-1640), - After
"Venus and Adonis"
Venus, de godin van de liefde, wordt obsessief verliefd op de sterfelijke jeugd Adonis. Ze waarschuwt hem voor de gevaren van wilde dieren, maar hij negeert haar smeekbeden en jaagt op een everzwijn. Het everzwijn doodt uiteindelijk Adonis, waardoor Venus verwoest achterblijft. Ze verandert zijn bloed in de anemoonbloem, terwijl ze voor altijd rouwt om zijn verlies. Dit tragische verhaal onderzoekt de destructieve kracht van goddelijke obsessie en de onvermijdelijkheid van de dood.
In tegenstelling tot traditionele klassieke iconografie, die Venus afbeelden terwijl ze probeert Adonis te weerhouden van de jacht, richt deze compositie zich op de Lamentatio (rouw) na de dood van de jonge man. Venus, diep verderfelijk getroffen, huilt over het levenloze lichaam van haar geliefde. Aan de linkerzijde is Cupido aanwezig en getuigt van de scène. De jachthonden van Adonis aan de rechterkant symboliseren een trouw die de dood overstijgt.
De voorstelling van Venus en Adonis hier is gekenmerkt door een diepe melancholie die de verlangens naar liefde en het lot van de dood onlosmakelijk met elkaar verweeft.
Olie op doek, tekenen van ouderdom, enkele eerdere restauraties.
Afmetingen ca.: 49 x 41 cm (+ bijpassende lijst).
Herkomst: Franse privécollectie.
