Baptiste Laurent - Vincent à la foire

Bio/
Baptiste Laurent (1980, Nantes) is een visueel kunstenaar die in Madrid en Parijs woont en werkt.
Hij heeft tentoongesteld in diverse artistieke en culturele instellingen, waaronder het Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galería La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Antropología, Galería FL.
Zijn traditionele medium is schilderkunst, maar hij werkt ook met beeldhouwkunst en ontwikkelt projecten met een sterke literaire, maatschappelijke en antropologische component.
In zijn nieuwste publicaties en tentoonstellingen, “Conversaciones y puñetazos”, “Mauvaises Tournures”, “Bajo el Mismo Mar” en “Exit”, heeft hij herhaaldelijk geëxperimenteerd met samenwerkend creatief werk met andere visuele kunstenaars en literaire auteurs.
Als antis- academische en eclectische kunstenaar houdt hij ervan picturale stijlen te syncretiseren, oscillerend tussen neorealisme-narratief, grafisch schilderen en expressionistische abstractie.
Oprichter van de gedeelde studio 'Latolier' in de wijk Usera in Madrid, leidt hij een dynamische gemeenschap van Spaanse en internationale visuele kunstenaars.

WELCOME TO THE CIRCUS / 2024-2025
Stéphane Mallarmé: “De mens kan een democrat zijn; de kunstenaar splijt zichzelf in tweeën en moet een aristocraat blijven.”
Deze tentoonstelling brengt het nieuwste artistieke project van Baptiste Laurent (Nantes, 1980) samen, die al meer dan vijftien jaar in Spanje woont, en onthult de tragedie die wordt opgelegd aan het einde van de viering van de internationale orde.
Laurent tracht zijn schilderkunst nieuw leven in te blazen door zijn wortels af te leiden en lokale symbolen van de Spaanse cultuur te incorporeren, zoals het universum van schedels uit de Verovering van Latijns-Amerika en de Andalusische schilderkunst.
In de interne strijd van zijn creatieve proces confronteert hij zijn schilderkunst kritisch met jacht, oorlog en Spaanse nationale identiteit in de Europese en internationale context, die hier de rol van protagonist(en) op zich nemen.
Wegens de metafoor van de circussen, voetbal, carrousels en pretparken karikaturiseert de kunstenaar ironisch het showbizzwezen, en transformeert cultuur, politiek en deconstructie van nationale identiteit tot een carnaval.
Het overwicht van sociale media, de frivoliteit van het democratische leven en de trivialisering van kunst en literatuur hebben culturele ervaring omgevormd tot een onontkoombare behoefte aan vermaak. Hij legitimeert het populaire terwijl hij op zoek gaat naar een plastic en intellectueel ideaal dat in staat is de hoogste menselijke emoties en gevoelens uit te drukken, in resonantie met de mythologie van dromen, waar verleden, heden en toekomst versmelten in het aangezicht van de freneticiteit van de internationale tragedie van oorlogen en koloniale herinnering die het Westen omringen.
Door zijn werk te koppelen aan de wereld van zijn jeugd heruitvindt hij de mythen van het Wilde Westen en de edele wilde om een nameloze idee te verkennen, waar maskers een dramatische zwaarte aan de geschiedenis opleggen en waar dromen van roem verraden worden. Vanuit de diepten van zijn wezen en jeugdherinneringen herordent hij de dimensie van lichamen, dieren en objecten, waardoor de miniaturen een onevenredige en theaterachtige grootsheid krijgen.
Zijn vermogen tot verbeelding doordrenkt het spektakel van het hedendaagse landschap met een mysterie binnen de loop van de geschiedenis, en bevestigt de constructie van genderrollen en transformeert het individuele verleden in een collectieve ervaring, doordrenkt met zijn mannelijke bekommernissen. De teatraliteit van zijn grote schilderijen voert hem mee in mystieke ˀrevésˀ, waar hij zijn poëzie uitdrukt in harmonie met zijn sociale bekommernissen.
Door tegenstrijdige elementen te mengen, weeft hij verbindingen tussen zijn intieme wereld en de hedendaagse wereld door middel van symbolische figuratie, de veelzijdigheid van canons, bijzondere penseelstreken, de gesturaliteit van vormen, de mengeling van technieken (tekenen, schilderen en beeldhouwkunst), het vrije gebruik van kleur, humor, het groteske en de herverantwoordelijking van zijn imaginaire universum. Baptiste Laurent schildert zoals hij wenst: het is een fundamentele behoefte. Zijn schilderkunst tapt uit de klassieke orde van transcendente en canonieke representatie van normen, oscillerend tussen verdriet en vreugde, terwijl hij empathie van de kijker ontwaakt.