Alfredo Pieracci (1877-1970) - Marina

Alfredo Pieracci — Zeewering met rotsen (Livorno)
Olie op tafel van faesite, cm 25 × 35
Gesigneerd rechtsonder

Verfijnde zeewering van Alfredo Pieracci — schilder uit Florence, geboren 1877 en overleden 1970 — uitgevoerd in olieverf op tafel van faesite. Het werk beeldt een stuk rotsige kust af, door de zee beukt, vrij, materieel en helder geschilderd.
De compositie is opgebouwd uit brede kleurrijke vlakken: de grijsglazen tinten van de rotsen, het diepe groen van de zee, het witte schuim van de golven en de door wind bewogen lucht met lichte wolken. Het resultaat is een directe, atmosferische schilderkunst met grote executieve frisheid.
Duidelijk is de band met de Toscaanse Macchiaioli-traditie en post-macchiaiolische stroming: geen minutieuze beschrijving van het landschap, maar een synthese van licht, kleur en ‘vlek’ (macchia), waarin de vorm ontstaat uit het contrast tussen lichte en donkere tonen. De zeewering roept die Toscaanse schilderlijn op, van Fattori en de Macchiaioli tot de Toscaanse en Livorense schilderkunst van de twintigste eeuw, gericht op pleinrealistische waarneming en de vibrerende lichtwerking van het landschap.

Het oorspronkelijke kader wordt door de verkoper als geschenk beschouwd.

Werk in uitstekende algehele staat, met normale ouderdomsverschijnselen die passen bij de leeftijd.

Nauwkeurige verpakking en nationale en internationale verzending met een track & trace koerier.

Alfredo Pieracci, geboren in Florence in 1877, studeerde schilderkunst aan de Accademia di Belle Arti van de Toscaanse hoofdstad en bezocht regelmatig de groep kunstenaars die de zogenaamde “Macchiaioli” werden genoemd.
Hij wijdde zich aan landschappen, zeeschepen, stillevens en portretten, met een taal die verbonden bleef aan de Florentijnse schilderkunsttraditie en aan de post-macchiaiola gevoeligheid. Zijn oeuvre onderscheidt zich door sobere, snelle en heldere schilderkunst die visuele onmiddellijkheid weet te combineren met een solide toonbouw.
Hoewel hij geen genre schuwde, was hij een onderscheidende en effectieve landschapsschilder en had hij bijzondere vaardigheid in het weergeven van bloemen, waarvoor hij vooral kardebolbloemen prefereerde.
Hij toonde zich meerdere keren op tentoonstellingen in Florence en de rest van Italië, en de aanwezige werken werden steeds warm ontvangen door publiek en critici.
Enkele jaren na zijn overlijden, in Florence in 1970 op ruim 90-jarige leeftijd, wijdt zijn geboortestad hem een retrospectieve tentoonstelling ter eren van zijn lange en succesvolle carrière."