Matteo Ciffo - Frammenti - Nefertiti

- Sculptuur contemporaine van Matteo Ciffo (Italië - 1987). Titel Fragments-Nefertiti
- Jaargang 2026. Editie n. 3/8 - Ondertekend en geauthenticeerd door de kunstenaar, met certificaat van echtheid
- Materiaal: Cold fusion van marmerpoeders en steen
- Uitstekende staat



Verzameling FRAMMENTI

De vergelijking met de klassieke sculptuur vormt een centraal element van deze collectie. Die vormen, historisch gelinkt aan het idee van perfectie, eeuwigheid en collectief geheugen, worden opgevat als vertrekpunt en ondergaan een proces van fragmentatie en herdefiniëring.
De vorm wordt niet langer begrepen als een stabiele eenheid, maar als een overgaande toestand. Ze wordt onderbroken, ontleed en herbouwd, waardoor de eigen onstabiele aard zichtbaar wordt. Het volume opent zich, splitst in blokken en fragmenten, en genereert een nieuw structuur waarin tijd niet langer verborgen blijft, maar een zichtbaar element wordt.
Deze spanning elimineert het idee van perfectie als absolute toestand. Wat eeuwig lijkt, onthult zijn kwetsbaarheid. De klassieke vorm overleeft, maar getransformeerd: niet langer symbool van onsterfelijkheid, maar aanwezigheid doorkruist door tijd, onderhevig aan verandering en teruggebracht naar een nieuwe dimensie.




MATTEO CIFFO

Geboren in Biella in 1987, ontwikkel ik sinds 2007 een onderzoek gericht op materie, haar transformatie en het geheugen dat ze behoudt. Mijn werk ontspringt aan een direct contact met nobele en complexe materialen zoals marmer- en stenenpoeders, natuurlijke pigmenten, Armeense aarde, oxiden en metalen. Ik beschouw ze niet als eenvoudige expressieve hulpmiddelen, maar als levende aanwezigheden, dragers van tijd, geschiedenis en mogelijkheden tot hergeboorte.

Door een proces dat ik eerder als ritueel dan als sculpturaal beschouw: een hergeboorte van de steen geleid door mijn hand. De praktijk ontstaat uit observatie en de wens om leven terug te geven aan wat is gebroken, achtergelaten of vergeten. Fragmenten en afvalstoffen, vaak afkomstig uit het werk van andere beeldhouwers, worden oorspronkelijke materie voor mijn werken.
Het gaat om materialen die al een eigen verhaal dragen. Ik breek ze af en herschik ze, waardoor vormen ontstaan die niet langer tot hun eerdere toestand behoren, maar tot een nieuwe conditie. Elk werk ontstaat uit een fragiele balans tussen verlies en hergeboorte, tussen geheugen en mogelijkheid, waardoor het moment zichtbaar wordt waarop materie ophoudt te zijn wat het was en iets anders wordt.

Het pad neemt de vorm aan van een transformatie die de traditionele sculptuur overstijgt, dichterbij een bijna alchemische dimensie. Ik gebruik materialen die al een bestaan hebben gehad, ontbind ze en hercombineer ze om nieuwe vormen en identiteiten te genereren. Elke creatie ontstaat uit spanning tussen destructie en regeneratie, tussen verlies en geheugen, waardoor een voortdurend toestand van verandering zichtbaar wordt.
Het onderzoek gaat de confrontatie aan met materialen die een diepe tegenstrijdigheid belichamen: ogenschijnlijk eeuwig en onuitwisbaar, maar tegelijk gevoelig en kwetsbaar. Wat onwrikbaar lijkt, onthult een onstabiele aard die kan reageren, oxideren en in de loop van de tijd transformeren. Deze conditie maakt materie tot een actief onderdeel van het werk, betrokken in een voortdurend dialoog met tijd en omgeving.
Perfectie laat ruimte aan fragiliteit, en eeuwigheid manifesteert zich als een levendige en menselijke ervaring. Materie is niet ondergeschikt, maar wordt co-auteur, met de sporen van gebaar, proces en eigen evolutie op het oppervlak bewaard.

autodidakt heb ik mijn pad opgebouwd door experimenteren, waarnemen en luisteren. De aanpak is niet gericht op beheersing, maar op het begeleiden van het materiaal in zijn transformatie. De gevormde uitkomsten weerspiegelen het functioneren van het geheugen: structuren waarin fragmenten, sporen en afwezigheden samenleven en zichzelf regenereren.

Deze praktijk verkent materie als levend archief. De sculpturen verschijnen als aanwezigen die zweven tussen ruïne en hergeboorte, tussen blijvende aanwezigheid en transformatie, en geven materie terug aan een diep hedendaags en menselijk dimensie.