Mauro Falcioni (1978) - Vicolorato Chiosco 2

Wij bieden zonder minimumprijs

GEcombineerde verzending; Als je meerdere werken in dezelfde veiling koopt betaal je slechts één verzending

Mauro Falcioni (1978, Italië)
techniek; tempera, aquarel en gemengde techniek op karton van 400 g/m²
Uniek werk uit 2024
Gesigneerd aan zowel de voor- als de achterkant
Certificaat van Authenticiteit van de kunstenaar
- BEZOEK ook de online veilingen met vrije biedingen op het web "delauretisart"

Mauro Falcioni werd geboren in Matelica in 1978; hij houdt zich sinds mensenheugenis bezig met beeldende kunsten en illustratie, hij vormt zich in grafische vormgeving voor het web zonder ooit zijn ware roeping te verlaten: vrij handgetekende tekening. Zijn stilistische registers: van fantasy tot meer figuratieve representaties, totdat hij in de surrealistische inval de meest effectieve oplossingen vindt om zijn kijk op de wereld uit te drukken. Het is onder dit teken dat zijn stijl in de loop der jaren rijpt, waarbij hij de tekens van potloden verplaatst van papier naar doek en zijn werken een herkenbare grammatica geeft, opgebouwd uit terugkerende figuren en intrigerende, betekenisvolle sferen. Zijn poëtica: droom en het geleefde moment krijgen vorm door de verhuizing naar het geheugen net zo goed als door de creatieve handeling die, via de gebruikte taal, een verschil uittekent tussen het werk en het onderwerp. Die kloof eindigt ermee de constituerende materie van het onderwerp zelf te zijn. De maker verbeeldt deze onoverkomelijke en tegelijk essentiële discrepantie door gebruik te maken van psychoanalytische verwijzingen uit de Jungiaanse traditie. De kat leidt, onlosmakelijk verbonden met de mens zoals een vlieger met een kind, want verschillende beelden van hetzelfde zelf verwijzen naar het idee van de Schaduw, het donkerste deel van ons dat we moeten temmen bij onze omgang met de realiteit. Elke andere relatie verschijnt als gemis of als een subtiel accent om diezelfde relatie te formaliseren: als men diep in het zelf duikt, dwingt de auteur ons de eenzaamheid-melancholie als existentiële toestand van de mens te confronteren, zijn eigenaardigheid van “uit de wereld vallen”.